Muzyczne

Utwory w publikacji:

Bolero
Le Tombeau de Couperin / Menuet
Menuet antique
Miroirs / La Vallee des cloches
Pavane pour une infante defunte
Prelude
Valses nobles et sentimentales I-VIII

„Muzyczna myśl” to fascynująca podróż po świecie, w którym muzyka staje się sposobem myślenia i poznawania kultury.
Lawrence Kramer, jeden z czołowych przedstawicieli postawy badawczej, która w latach 90. ubiegłego wieku zyskała miano  „Nowej Muzykologii”, a dziś nazywana bywa chętniej muzykologią krytyczną bądź kulturową,  zaprasza do refleksji nad tym, jak dźwięki mogą mówić – jak wyrażają to, czego nie sposób ująć słowami. Autor pokazuje, że muzyka nie jest zamkniętym dziełem, lecz żywym dialogiem między kompozytorem, wykonawcą i słuchaczem. Zachęca, by słuchać jej uważnie, mówić o niej odważnie i traktować ją jako partnera w myśleniu o świecie.
To książka o przekraczaniu granic języka, o zmysłowym i intelektualnym doświadczeniu dźwięku, o etyce wsłuchiwania się w to, co niewyrażalne. „Muzyczna myśl” inspiruje, by myśleć z muzyką – głęboko, twórczo i z pasją.

Niniejszy zeszyt zawiera przykłady muzyki polifonicznej z XVII i XVIII w. Znajdziemy w nim utwory klawesynowe: Purcella, Frescobaldiego czy Haendla. Obok nich są również utwory z zakresu pedagogicznej literatury fortepianowej, powstającej w wieku XVIII. Publikacja zalecana jest do użytku w szkołach muzycznych I stopnia.

Dane szczegółowe produktu
Autor: Fryderyk Chopin
Autor opracowania: Ignacy Jan Paderewski , Ludwik Bronarski , Józef Turczyński
EAN: 9790274002619
Kod produktu: 6402
Język wydania: angielski, polski
Wersja językowa tekstu: angielski, polski
Numer wydania: 18
Rok wydania: 2022
Format: 235 x 280 mm
Liczba stron: 88
Oprawa: Miękka
Kraj producenta: Polska
Nazwa producenta: Polskie Wydawnictwo Muzyczne

Kolekcja krótkich utworów Na cztery ręce to idealna propozycja dla najmłodszych pianistów, którzy chcą spróbować swoich sił w grze zespołowej. Specjalnie skomponowane z myślą o dzieciach, utwory są pełne uroku i łatwe do nauki, dzięki czemu wprowadzają radość z gry na cztery ręce. Nowe wydanie zachwyca atrakcyjnym formatem nutowym „leżącym”, kolorową okładką oraz ilustracjami, które dodatkowo umilają pracę z materiałem. Na YouTube można posłuchać wykonań takich utworów jak Echo, Bęben, Kołysanka, Kotek i myszka czy Tarantela. Zagrajcie razem i cieszcie się muzyką!

12 miniatur fortepianowych Stefana Feliksa Gąsieńca zainspirowanych zostało historią stolicy Polski. Niektóre tytuły odnoszą się bezpośrednio do miejsc znanych w przedwojennej Warszawie, jak założona przez szwajcarskiego cukiernika Kawiarnia Lourse na ulicy Miodowej, stanowiąca miejsce spotkań warszawskiej bohemy. Inny utwór odsyła do Ogrodów Ulricha powstałych jeszcze w czasach Chopina, które szybko stały się miejscem odpoczynku ówczesnych warszawiaków w otoczeniu zielonych krzewów i kwiatów. (...)

Karol  Radziwonowicz

W zbiorze:

Walc Wokulskiego 
À la Chopin
Przyjazny walczyk 
Perle
Ogrody Ulricha 
Czajkowski spotyka Chopina 
Fryderyk
Fra Angelico
Chopin w Tokio 
Cafe Lourse
Brandmajster
À la Debussy  

Kolejny, trzeci tom serii Klasycy polskiej piosenki, wydawanej przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne, został poświęcony Markowi Grechucie - wszechstronnemu artyście, autorowi tekstów, kompozytorowi, malarzowi i wokaliście. Publikacja zawiera 20 piosenek napisanych przez Marka Grechutę i Jana Kantego Pawluśkiewicza do tekstów takich poetów, jak Józef Czechowicz, Konstanty Ildefons Gałczyński, Adam Mickiewicz, Tadeusz Miciński czy Julian Tuwim.

Piosenki wykonywane przez Grechutę charakteryzują się przede wszystkim głębokim skupieniem, delikatnością i liryzmem. Z drugiej strony nie brakuje również utworów, w których dominuje żart, humor i energia. Dlatego w zbiorze znajdziemy zarówno "Deszcz na jeziorach" i "Drogę za widnokres", jak i "Gaj", "W dzikie wino zaplątani" oraz "Nie dokazuj".

Utwory zostały opracowane na fortepian, głos i gitarę (tzw. układ PVG) przez kompozytora i pianistę Bohdana Krywopusta.

Do-re-mi-fa-sol uczy grać na fortepianie rozwijając równocześnie wrażliwość muzyczną dziecka. Autorka przy kolejnych utworach umieszcza uwagi dla dziecka, tak jakby prowadziła z nim lekcje. Taki sposób również ułatwi niejednemu pedagogowi nauczanie. Markiewiczówna podkreśla, że w początkach nauki najważniejsze jest wykształcenie u dziecka wrażliwości na piękno muzyki, a  nie "przeładowywanie" go teoretycznymi wiadomościami. 

Przy przerabianiu materiału z podręcznika zaleca się korzystać z wyboru literatury dla dzieci, np.: Obrazki muzyczne dla najmłodszych J. Garści, Na 4 ręce oprac. E. Altberga i Z. Romaszkowej, Zaczynam grać F. Rybickiego.

Album z wariacjami adresowany jest do średnio zaawansowanych gitarzystów. Za tematy posłużyły mi dziecięce piosenki i polskie melodie ludowe (pieśń Życzenie Fryderyka Chopina, wykorzystana w ostatnim cyklu, również ma ludową proweniencję), których zwięzłość i prostota stały się inspirującym bodźcem do kompozytorskich poszukiwań. Tematy potraktowałam na tyle swobodnie, że każdy cykl zawiera stylizację wybranego tańca (walc, oberek, mazurek) lub charakterystycznego gatunku muzycznego (bossa, swing, nokturn), o czym wzmiankuję w tytułach poszczególnych utworów. Mimo, że niekiedy znacząco oddalam się od oryginalnej wersji, to melodie zawsze pozostają czytelne, a dyscyplina formalna jest zachowana. Wierzę, że wariacje z Albumu staną się cennym uzupełnieniem gitarowego repertuaru dydaktycznego: pozwolą nie tylko doskonalić umiejętności wykonawcze i rozwijać muzyczną świadomość, ale także rozbudzą artystyczny apetyt uczniów. Pieczołowicie przygotowane opalcowanie – szczególnie prawej ręki – pozwoli efektywniej pracować nad materiałem.
 
Tatiana Stachak

Wybór najpiękniejszych kolęd w opracowaniu W. Widłaka. Autor przygotował zbiór z myślą o początkujących uczniach szkół muzycznych. Kolędy zawarte w niniejszym zbiorze można wykonywać w następujących układach instrumentalnych: flet + skrzypce + fortepian; flet + skrzypce lub flet + fortepian. Utwory w publikacji: Widłak Wojciech (ed.) Anioł pasterzom mówił Widłak Wojciech (ed.) Bóg się rodzi Widłak Wojciech (ed.) Do szopy, hej pasterze Widłak Wojciech (ed.) Dzisiaj w Betlejem Widłak Wojciech (ed.) Gdy się Chrystus rodzi Widłak Wojciech (ed.) Jezus malusieńki Widłak Wojciech (ed.) Lulajże Jezuniu Widłak Wojciech (ed.) Mędrcy świata, monarchowie Widłak Wojciech (ed.) Pójdźmy wszyscy do stajenki Widłak Wojciech (ed.) Przybieżeli do Betlejem Widłak Wojciech (ed.) Tryumfy Króla Niebieskiego Widłak Wojciech (ed.) Wśród nocnej ciszy

Krzysztof Penderecki (1933–2020) – jeden z najważniejszych polskich kompozytorów swoich czasów. Jego trwająca ponad sześćdziesiąt lat kariera jest wdzięcznym materiałem dla opowieści. Mało kto odniósł tak spektakularny sukces już w młodym wieku: po serii odkrywczych utworów jego nazwisko stało się synonimem nowoczesności. Tym więcej emocji wzbudził jego powrót do tradycji w monumentalnych, dramatycznych dziełach: zwolennicy awangardy zarzucali mu jej zdradę. Książka, równolegle z relacją z barwnego życiorysu kompozytora, poprzez krótkie opisy utworów próbuje opowiedzieć, że jego przemiana nie była nagłym zwrotem, lecz dokonała się ewolucyjnie i miała swoje przyczyny. Ale tak już chyba pozostanie: jedni słuchacze będą woleć Anaklasis, Tren, Polimorfię, a nawet Pasję, inni – późniejsze symfonie, opery i cykle pieśni. Penderecki miał – również poza muzyką – kilka twarzy, nie tylko tę poważną, lecz także tę figlarną, która sprawiała, że niejedną z jego wypowiedzi trzeba poddać weryfikacji – i to także było zadaniem tej książki.

II Koncert d-moll jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej grywanych dzieł Wieniawskiego. Widać tu doskonałe wyczucie proporcji pomiędzy błyskotliwą wirtuozerią a subtelną kantyleną, pomiędzy gwałtownymi wybuchami emocji a chwilami wyciszenia i zadumy. Utwór daje wiele satysfakcji skrzypkowi, gdyż pozwala pokazać cały arsenał jego możliwości wykonawczych i interpretacyjnych, a także umiejętność współpracy z orkiestrą. Orkiestra zaś traktowana jest jak jeden organizm, wrażliwy i czujny, szybko reagujący na każdy impuls pochodzący od solisty.
 

Entuzjastyczne nastawienie do tego utworu nie zmieniło się od 1862 roku, gdy po raz pierwszy usłyszeli go słuchacze w St. Petersburgu. Przyczyny tej niezwykłej popularności tkwią w samej kompozycji, która posiada wysokie walory artystyczne, jest świadectwem dojrzałego warsztatu kompozytorskiego i wyrafinowanej techniki skrzypcowej. Jej wartość i znaczenie potwierdzają nieustannie znakomici soliści, którzy za każdym razem wnoszą do niej coś nowego, nie ujmując przy tym nic z pierwotnej świeżości i polotu. 

Zbiór opracowań na skrzypce i fortepian zawiera starannie wybrane utwory Piotra Czajkowskiego, dostosowane do potrzeb średnio-zaawansowanych wykonawców. Ta publikacja to wyjątkowa okazja, by zanurzyć się w romantycznym klimacie muzyki tego wybitnego kompozytora. Zróżnicowany repertuar, od lirycznych melodii po taneczne rytmy, pozwala rozwijać technikę i wrażliwość muzyczną.

W zbiorze znalazły się: Andante cantabile z Kwartetu smyczkowego D-dur op. 11, Canzonetta z Koncertu skrzypcowego D-dur op. 35, Czerwiec – Barkarola z cyklu Pory roku op. 37 bis, Pieśń bez słów op. 2 nr 3, Scena z II aktu baletu Jezioro łabędzie op. 20, Smutna pieśń op. 40 nr 2 oraz Walc kwiatów z baletu Dziadek do orzechów op. 71.

To zbiór, który nie tylko wzbogaca repertuar, ale również stanowi inspirację dla muzyków ceniących piękno klasycznych kompozycji.

Ignacy Jan Paderewski stwierdził kiedyś, że po Fryderyku Chopinie to właśnie Maurycy Moszkowski najlepiej rozumiał, jak pisać na fortepian, ponieważ z niezwykłą swobodą posługiwał się całą gamą różnorodnych środków technicznych. To zresztą zapewniło mu pianistyczną nieśmiertelność, choć rzec można, jedynie w „technicznym” wymiarze – nazwisko Moszkowskiego do dzisiaj znane jest pianistom na całym świecie z uwagi na jego etiudy, należące do kanonu edukacyjnego. Moszkowski nie tylko mistrzowsko czuł sam instrument, lecz także rozumiał oczekiwania publiczności! Przykładem tej kompozytorskiej maestrii jest Kalejdoskop op. 74 na fortepian na cztery ręce. Choć każde z jego siedmiu ogniw można z powodzeniem wykonywać samodzielnie, cały cykl jest niezwykle atrakcyjny, znajduje się w nim bowiem wszystko, czego oczekiwać mogą słuchacze.
Nawiązując do komplementu Paderewskiego, można powiedzieć, że po Franzu Schubercie to właśnie Moszkowski najlepiej rozumiał duet fortepianowy, szczególnie w jego salonowym wydaniu na cztery ręce. Autor Tańców hiszpańskich op. 12 osiągnął w tym obszarze prawdziwe mistrzostwo, w jego kompozycjach obie partie wzajemnie się przenikają, dopełniają, niekiedy nawet rywalizują, choć zawsze w sensie muzycznym. W wymiarze wykonawczym rywalizacji nie ma, partie są i odpowiednio zbalansowane, i rozpisane pomiędzy wykonawcami bez niezgrabności, o które przecież tak łatwo w sytuacji dzielenia się jednym instrumentem.

Kompozycje Moszkowskiego tworzą  idealną przestrzeń dla twórczego dialogu i z pewnością powinny znaleźć się w repertuarze każdego duetu.

Publikacja przeznaczona dla zaawansowanych pianistów.