Przedmiotem badań opisanych w monografii są cienkie aluminiowe płyty sandwiczowe z rdzeniem wykonanym z pianki aluminiowej. Rozwój inżynierii materiałowej, a także metod obliczeń spowodowały znaczące rozszerzenie obszaru ich wykorzystywania. Modelowanie i technologia tych konstrukcji są przedmiotem współczesnych badań. Kształtowanie rdzenia oraz sposób jego połączenia z cienkimi okładzinami istotnie wpływają na wytrzymałość i odporność na wyboczenie, zwłaszcza miejscowe, okładzin. Rdzenie kształtowane są zwykle jako struktury cienkościenne, np. ulowe, faliste, lub jako pianki, np. poliuretanowe, metalowe. W książce zamieszczono wyniki własnych badań doświadczalnych oraz modelowanie właściwości mechanicznych.

Podręcznik przeznaczony jest głównie dla studentów kierunku budownictwo. Może być również wykorzystany przez studentów architektury, inżynierii środowiska i pokrewnych wydziałów wyższych uczelni technicznych i zawodowych. Treść podręcznika zawiera materiał uzupełniający zakres wiadomości przekazywanych na wykładach i ćwiczeniach przedmiotu mechanika budowli i mechanika konstrukcji. Podręcznik składa się z czterech zasadniczych rozdziałów, w których przedstawiono zadania dotyczące statyki, dynamiki i stateczności statycznie wyznaczalnych i niewyznaczalnych płaskich konstrukcji prętowych.

Podręcznik jest przeznaczony dla studentów studiów dziennych i zaocznych (I i II stopnia) na kierunku budownictwo jako podstawowa lektura do ćwiczeń laboratoryjnych oraz jako literatura uzupełniająca do wykładów z przedmiotów: materiały budowlane oraz technologia betonu. W rozdziałach 1, 2 i 3 przedstawiono podstawowe informacje o cementach powszechnego użytku, cementach specjalnych i kruszywach do betonu. Omówiono także metody badań ważniejszych cech fizyczno-mechanicznych podstawowych składników betonu: cementu, kruszywa i wody. W rozdziałach 4 i 5 opisano metody badań zapraw budowlanych: zwykłych i modyfikowanych polimerami. W rozdziałach 6, 7, 8, 9 i 10 przedstawiono podstawy technologii betonu zwykłego: wytyczne normowe, zasady projektowania oraz stosowania dodatków i domieszek, a także badania wybranych cech fizyczno-mechanicznych mieszanki betonowej i betonu. W rozdziałach 11 i 12 podano klasyfikację, składniki i podstawy projektowania lekkich betonów kruszywowych oraz podstawowe informacje o betonach komórkowych. Każde z prezentowanych zagadnień poprzedzono krótkim wstępem teoretycznym umożliwiającym czytelnikowi pełniejsze zapoznanie się z nimi. Aby ułatwić przyswojenie umiejętności wykonywania obliczeń związanych z projektowaniem betonu i oceną jego wytrzymałości, zamieszczono 24 przykłady obliczeniowe. Ważniejsze definicje przedstawiono w ramkach na początku rozdziałów z nagłówkiem „Do zapamiętania”. W ostatnich kilku latach uległa zmianie większość norm regulujących zasady badań i oceny betonu oraz materiałów przeznaczonych do jego wykonania. Wszystkie normy przywołane w czwartym wydaniu podręcznika były aktualne w dniu zakończenia prac nad tekstem, tj. 1 grudnia 2014 rok

W ciągu wieków postać budowniczego kojarzyła się z wybitną jednostką, harmonijnie łączącą cechy dobrego konstruktora i artysty dbającego o piękno swoich dzieł. Niestety, wszechobecna specjalizacja nauki spowodowała, że w dziedzinie budownictwa rozdzielone zostały funkcje architekta i konstruktora. Niewątpliwie jednak bez dobrej współpracy specjalistów z tych dwóch dziedzin niemożliwe jest powstanie budowli, która jednocześnie prawidłowo spełnia swoją funkcję, nie stanowi zagrożenia dla jej użytkowników oraz czyni zadość wymaganiom estetyki i sztuki architektonicznej. Z tego względu niezbędne jest stworzenie takich programów nauczania na kierunkach architektura oraz budownictwo, aby ich absolwenci byli przygotowani do wspólnego działania i dialogu. Lektura niniejszej książki może stanowić zachętę do podjęcia takiej współpracy, gdyż zwraca uwagę na ścisłe powiązania między pięknem architektury i konstrukcji. Omówiono tu podstawowe pojęcia wytrzymałości materiałów i mechaniki konstrukcji, a w celu ich lepszego przybliżenia architektom i studentom tego kierunku tych zagadnień poszczególne działy zostały zilustrowane przykładami znanych dzieł architektury światowej.

Książka jest pierwszym w polskiej literaturze prawniczej praktycznym opracowaniem kompleksowo omawiającym problematykę utrzymania obiektów budowlanych w kontekście relacji: właściciel (zarządca) obiektu – organ nadzoru budowlanego. Należy bowiem pamiętać, że obowiązki związane z inwestycją budowlaną nie kończą się na samym oddaniu jej do użytkowania i że również na późniejszym etapie utrzymywania konieczne jest dopełnienie szeregu wymogów, naruszenie których może się zakończyć interwencją organów nadzoru budowlanego.

Podręcznik przeznaczony jest dla studentów geodezyjnych studiów I i II stopnia. Może być także przydatny dla inżynierów i techników geodetów oraz specjalistów z dziedzin pokrewnych.

Drewno egzotyczne. Rozpoznawanie. Właściwości. Zastosowanie.

Co sprawiło, że Pniewski, niezależnie od zmieniającego się pejzażu
politycznego, pozostał ulubieńcem władz? Po prostu talent i doświadczenie?
Koneksje towarzyskie? Przebiegłość i spryt? A może mieszczański instynkt
samozachowawczy i wola budowania niezależnie od okoliczności?
Piątek w swojej biografii daje nie tylko ciekawe interpretacje budowli
wzniesionych przez Pniewskiego a są wśród nich Teatr Wielki, Szkoła Baletowa,
gmach Narodowego Banku Polskiego, Dom Chłopa czy budynek Polskiego Radia ale
również kreśli fascynujący portret człowieka o niespożytej sile witalnej.
Pochodzący z zaściankowej szlachty architekt bez problemu poradził sobie w
warunkach konkurencji rynkowej, gdy feudalny porządek runął. Nie stracił ducha,
gdy wojna całkowicie go ogołociła. Sybaryta, lubiący dobre jedzenie, alkohol,
piękne przedmioty, dobre ubrania, polowania i rauty, dbał, by i w socjalizmie
tych przyjemności mu nie zabrakło.
Niezniszczalny to także barwna kronika towarzyska powojennej elity,
obraz rwącej się do życia Warszawy, która wśród zgliszcz spotyka się w
cukierniach, barach, kafejkach, gdzie kawa i wódka leją się strumieniami. Rano
ekshumacja, wieczorem dancing podsumowuje życie tamtych lat pracujący z
Pniewskim architekt Andrzej Hubert Niewęgłowski.
Sybarytyzm znać też w budowlach Pniewskiego z zewnątrz monumentalne i
powściągliwe, w środku olśniewają feerią detali wykonanych z najlepszych
materiałów, rozmachem przestrzeni, po której wzrok może błądzić leniwie,
konstrukcją schodów, która domaga się, by kroczyć po nich z godnością i
powoli.
Bohdan Pniewski w szarej, brutalnej rzeczywistości PRL-u pozwalał
Polakom obcować z lepszym światem, pokazywał im obraz idealnego państwa, w
którym myśl o wygodzie obywateli nie wyklucza podarowania im zbytku i gdzie nie
ma zgody na prowizorkę.

"Geostrada Sudecka. Przewodnik geologiczny" jest trzytomową publikacją opisującą wybrane, interesujące pod względem geologicznym miejsca w Sudetach i na ich przedgórzu. Geostradą Sudecką nazywana jest trasa turystyczna biegnąca od Bogatyni na północnym zachodzie do czeskiej Opawy na południowym wschodzie. Opracowanie omawia poszczególne jednostki geologiczne, na których obszarze położone są przedstawiane stanowiska.

W tomie I zaprezentowano osiem geostanowisk położonych na obszarach masywu łużyckiego, niecki żytawskiej oraz metamorfiku izerskiego. Wśród geostanowisk znalazły się obszary dawnej i współczesnej eksploatacji kopalin, zapory wodne oraz różnego rodzaju obiekty geologiczne i formy morfologiczne. W przewodniku w sposób ciekawy i kompetentny zaprezentowano historię i budowę geologiczną Sudetów oraz omawianych obszarów wraz z doskonałymi opisami poszczególnych geostanowisk.

Książka jest skierowana do szerokiego grona odbiorców, zarówno do profesjonalistów - geologów i geografów, jak i do studentów oraz pasjonatów geologii chcących poszerzyć wiedzę z zakresu nauk o Ziemi. Bogaty materiał ilustracyjny, obejmujący mapy, profile i przekroje geologiczne, szkice topograficzne i sytuacyjne, a przede wszystkim doskonałej jakości zdjęcia, stanowi o wyjątkowości tej pracy, którą można traktować jako przewodnik turystyczny, ale także jako album i informator o miejscach występowania kolekcjonerskich odmian minerałów, skał i skamieniałości. Do pracy dołączono obszerny glosariusz, który w przystępny sposób tłumaczy używane w publikacji terminy, załączniki zawierające legendę do map geologicznych oraz indeks map geologiczno-turystycznych i map obiektów dziedzictwa geologiczno-górniczego Geostrady Sudeckiej. Całość uzupełnia bibliografia i indeks haseł rzeczowych, geograficznych oraz osobowych bardzo ułatwiający korzystanie z publikacji.

Geologia inżynierska to dział geologii zajmujący się badaniem przypowierzchniowej części litosfery na potrzeby projektowania, wykonawstwa i eksploatacji obiektów budowlanych. Wiedza z tego zakresu jest niezbędna każdemu inżynierowi budownictwa do prawidłowego i bezpiecznego zaprojektowania i wykonania fundamentów budynku czy budowli.

Niniejsza publikacja powstała z myślą o wszystkich osobach, które potrzebują kompendium wiedzy odnośnie podstawowych badań terenowych i laboratoryjnych gruntów oraz sposobu prezentacji ich wyników w dokumentacji geotechnicznej. 

Do napisania niniejszej pracy skłoniła autorów coraz większa tendencja do wykonywania złożonych obliczeń przy słabej znajomości ograniczeń metody elementow skończonych i bez należytej weryfikacji. Tendencja ta jest widoczna jest zarówno w praktyce projektowej, jak i w programach nauczania uczelni technicznych.
 
Zdaniem autorów znajomość MES-u przez konstruktorów może być dość powierzchowna w zakresie podstaw teoretycznych, ale powinna być pełna w zakresie wykorzystywanych elementów skończonych. Przykładowo, jeśli konstruktor analizuje płytę średniej grubości i wykorzystuje płytowy element skończony, nie musi znać wyprowadzenia równań opisujących ten element, ale powinien znać ogólne zasady stosowania takiego elementu (w tym warunki stosowalności teorii płyt średniej grubości), a szczególnie warunki (i ścieżkę) zbieżności.
 
Celem pracy jest pokazanie możliwości modelowania konstrukcji, skutków modelowania i możliwie najprostszego przedstawienia teorii MES umożliwiającego odpowiedzialne prowadzenie obliczeń i ich weryfikację. Autorzy podjęli próbę sformułowania standardów obliczeń inżynierskich wspomaganych komputerem, ale mają świadomość, że zamieszczone informacje są zaledwie przyczynkiem do tego ważnego elementu pracy inżyniera. Książka dedykowana jest konstruktorom budowlanym, studentom kierunku budownictwo, uczestnikom kursów użytkowników programów wspomagających i automatyzujących projektowanie konstrukcji.

Praca stanowi kompleksowe opracowanie dotyczące problematyki odporności filtracyjnej gruntów niespoistych – równomiernie uziarnionych piasków i ich deformacji filtracyjnych powstających w wyniku mechanicznego działania wody na szkielet gruntowy. Przedstawiono w niej charakterystykę właściwości pojedynczych ziaren i cząstek ośrodka gruntowego, tworzonej przez nie struktury gruntu oraz opisujących je cech . Omówiono właściwości cieczy, warunki jej przepływu przez ośrodek porowaty oraz właściwości filtracyjne gruntu i kształtujące je czynniki. Szczególną uwagę zwrócono na problem oddziaływania filtrującej cieczy na pojedyncze ziarna i cząstki gruntu, a ponadto dokonano analizy działania siły filtracji w odniesieniu do pozostałych sił działających w ośrodku gruntowym. Omówiono rodzaje deformacji filtracyjnych występujących w gruntach niespoistych, warunki ich powstawania i mechanizmy przebiegu. Zdefiniowano czynniki decydujące o zachowaniu odporności filtracyjnej gruntów i warunki jej utraty, a następnie przedstawiono wyniki badań deformacji filtracyjnych piasków równoziarnistych w przewarstwieniach o niewielkich miąższościach.
 
W opracowaniu przedstawiono także analizę własną czynników kształtujących odporność filtracyjną gruntów oraz kryteriów oceny jej zachowania: kryterium geometrycznego, kryterium hydraulicznego i kryterium naprężenia. W kryterium geometrycznym rozpatrzono cechy pojedynczych ziaren i cząstek oraz struktury gruntu i ich udział w kształtowaniu podatności gruntu na wystąpienie deformacji filtracyjnych. Kryterium hydrauliczne omówiono w ujęciu dwóch warunków hydraulicznych, definiowanych za pomocą gradientu hydraulicznego i prędkości filtracji, dopuszczalnych i krytycznych, z uwzględnieniem kierunku i zwrotu filtracji. Rolę zmiany stanu naprężenia i czynników powodujących te zmiany ujęto w kryterium naprężenia.
 
Na zakończenie zaprezentowano analizę współudziału czynników w procesie kształtowania odporności filtracyjnej gruntów i sformułowano wnioski wynikające z danych studialnych oraz przedstawionych w pracy wyników badań własnych i analizy problemu utraty odporności filtracyjnej gruntów.