Architektura, Budownictwo

To już dziewiąte, nowe i rozszerzone wydanie tomu 3., który swoim zakresem obejmuje dalsze popularne elementy konstrukcji żelbetowych. Tak jak w całym cyklu, normy „europejskie” (PN-EN, PN-ISO, PN-EN-ISO) potraktowano jako podstawowe, nie rezygnując z przedstawienia zaleceń dotychczasowych norm polskich (PN). Pierwsze dwa rozdziały poświęcono kształtowaniu, obliczaniu i konstruowaniu słupów i ścian, zarówno monolitycznych, jak i prefabrykowanych. Kolejny rozdział zawiera zasady aproksymacji konstrukcji żelbetowych modelami prętowymi w różnych sytuacjach konstrukcyjnych. Znaczną część tomu poświęcono obliczaniu i konstruowaniu miejsc szczególnych, takich jak: naroża, węzły, załamania prętów, otwory w belkach, wsporniki krótkie i belkowe oraz tym podobne sytuacje lokalne. Kolejny rozdział został poświęcony kształtowaniu, obliczaniu i konstruowaniu fundamentów wszelkich typów: stopowych, ławowych i płytowych. Omówiono obliczenia uproszczone i wspomagane komputerowo. Następnie przedstawiono zagadnienia projektowania, obliczania i konstruowania różnych typów ścian oporowych, zarówno monolitycznych, jak i prefabrykowanych. Końcowy rozdział poświęcono posadzkom przemysłowym różnych typów, podając zasady kształtowania, obliczania, konstruowania a także ich wykonania i napraw. W stosunku do poprzednich wydań dokonano wyraźnego rozszerzenia zakresu informacji i jej aktualizację, dodano także nowe rysunki, uzupełniono lub skorygowano inne. Jest to znakomity podręcznik dla studentów studiów inżynierskich oraz magisterskich, a także niezastąpione źródło informacji i praktycznych wskazówek dla szerokiego grona inżynierów, zarówno projektantów, jak i osób zajmujących się konserwacją obiektów.

Indukowana sejsmiczność górnicza w obszarze Lubelskiego Zagłębia Węglowego – drgania powierzchniowe.

Lokalizacja w szacowaniu nieruchomości nadmorskich.

Termografia aktywna. Modele, metody pomiaru i przetwarzanie obrazów termograficznych.

Tom 6. wydanie 2. Konstrukcji żelbetowych wg Eurokodu 2 i norm związanych jest nową, uwspółcześnioną wersją tego podręcznika, zawiera 1224 rysunki i fotografie oraz 1062 strony tekstu. W tomie tym zaprezentowano w sposób przystępny i szeroki zasady kształtowania i obliczania konstrukcji halowych. Zagadnienia odniesiono zarówno do konstrukcji monolitycznych, jak i prefabrykowanych, wskazując na elementy wspomagania komputerowego w procesie projektowania. Przedstawiono również szczegółowo zasady zabezpieczania konstrukcji przed katastrofą postępującą. W sposób pełny ujęto zalecenia zawarte w Eurokodzie 2 i normach związanych. Normy europejskie (PN-EN, PN-ISO, PN-EN-ISO) potraktowano jako podstawowe, nie rezygnując z przedstawienia zaleceń dotychczasowych norm polskich (PN). Bardzo szeroko opisano także rozwiązania konstrukcyjne stosowane (od lat 50. ubiegłego wieku) w polskich systemach budownictwa ścianowego i szkieletowego – zarówno monolitycznych, jak i prefabrykowanych. Jest to znakomity podręcznik dla studentów zarówno studiów inżynierskich, jak i magisterskich, a także niezastąpione źródło informacji i praktycznych wskazówek dla szerokiego grona inżynierów, zarówno projektantów, jak i zajmujących się konserwacją obiektów. Obecnie na rynku funkcjonują także pozostałe części podręcznika (tomy 1–5).części podręcznika (tomy 1–5).

W pracy spalanie traktuje się jako jeden z kilku czynników kształtujących bezpieczeństwo pożarowe budynków. Podano wnioski dotyczące roli proce- sów spalania w ocenie reakcji na ogień wyrobów budowlanych – zwłaszcza o zwiększonej zawartości dodatków organicznych (tzn. palnych), pochodzących np. z recyklingu – wpływających bezpośrednio na poziom bezpieczeństwa
budynków. Znaczna część publikacji jest poświęcona reakcji na ogień materiałów i wyrobów stosowanych w budownictwie. Zawiera wyniki autorskich badań
i analiz przy zastosowaniu między innymi europejskich metod normowych, w szczególności: ciepła spalania, niepalności, pojedynczego płonącego przedmiotu (ang. Single Burning Item – SBi), płyty promieniującej oraz kalorymetru stożkowego, rozprzestrzeniania ognia przez ściany oraz dodatkowo metody badania w narożu pomieszczenia (ang. Room Corner)

Tematyka objęta drugą częścią podręcznika Zadania geodezji w katastrze i gospodarce nieruchomościami jest kontynuacją wydanego w tym samym roku 2014 części pierwszej i stanowi dalsze poszerzenie wiadomości dotyczących znaczącego udziału prac geodezyjnych w dziedzinie ewidencji gruntów i budynków oraz gospodarowania nieruchomościami, które jako obiekty podlegające licznym zmianom w czasie muszą być odpowiednio rejestrowane przy użyciu technik geodezyjnych, a także ewidencjonowane w bazie danych katastralnych.
W rozdziale 8 zostały omówione zasady planowania przestrzennego, rozumianego jako świadoma działalność ludzka, zmierzająca do zaprowadzenia określonego ładu w zagospodarowaniu przestrzeni i racjonalnego jej wykorzystania dla realizacji celów gospodarczych, społecznych i zaspokajania potrzeb mieszkańców obszaru stanowiącego przestrzeń planowania. Wśród biorących udział w procesie planowania przestrzennego przedstawicieli licznych nauk i specjalności istotną rolę odgrywają geodeci dostarczający danych ewidencyjnych, podkładów geodezyjno-kartograficznych niezbędnych do sporządzenia dokumentacji planistycznej oraz wytyczających w terenie zaplanowane obiekty podziału gruntowego i zagospodarowania.
Rozdział 9 został poświęcony inwestycyjnemu procesowi budowlanemu, stanowiącemu zespół powiązanych ze sobą organizacyjnie działań technologicznych, dokonywanych bezpośrednio na placu budowy oraz poza nim, obejmujących przygotowanie, realizację i odbiór inwestycji budowlanej, która musi spełniać ściśle określone warunki techniczne i użytkowe. W poszczególnych fazach tego procesu trzeba odnotować znaczący wkład geodetów i sporządzanej przez nich dokumentacji. Przed rozpoczęciem prac budowlanych w procedurze uzyskiwania pozwolenia na budowę niezbędne są: wypis i wyrys z operatu ewidencyjnego, uzgodnienia dotyczące lokalizacji i przebiegu uzbrojenia terenu oraz przygotowanie mapy do celów projektowych, bez której nie można wykonać projektu budowlanego. Po uzyskaniu pozwolenia na budowę geodeta wykonuje pomiar realizacyjny, którego celem jest utrwalenie na gruncie osi lub obrysów projektowanych obiektów. W trakcie budów dużych obiektów konieczna jest obsługa geodezyjna monitorująca prace budowlane pod względem zachowania poprawności wymiarowej, montażowej i warunków bezpieczeństwa budowli. Po zakończeniu prac budowlanych i przed rozpoczęciem użytkowania obiektu nieodzowna jest jego geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza.
Dla poprawnego wykonania podziałów nieruchomości, scaleń, wymian gruntów i wywłaszczeń konieczne jest sporządzanie projektów działek, które poprzez opracowanie geodezyjne umożliwiają najpierw usytuowanie obiektów gruntowych na mapie, po czym w wyniku pomiaru realizacyjnego zostają umiejscowione w terenie. Zagadnieniom projektowania działek poświęcony jest rozdział 10 niniejszej części.

Dla specjalisty w zakresie gospodarki nieruchomościami jest więc niezbędna interdyscyplinarna wiedza i wielowymiarowe umiejętności praktyczne. Specjalista ten powinien prawidłowo i sprawnie rozróżniać, identyfikować, opisywać obiekty przestrzenne i nieruchomości oraz posługiwać się nimi w ich zarządzaniu i funkcjonowaniu. Kanwą i podstawą wiedzy i umiejętności w ramach tej specjalności są wybrane zagadnienia wynikające z: prawa cywilnego, rolnego, administracyjnego i gospodarczego, a także z gleboznawstwa i geodezji, w tym szczególnie z zakresu ewidencji gruntów i budynków przekształcanej w kataster nieruchomości.

Gospodarowanie nieruchomościami jest działalnością realizowaną w konkretnym środowisku społecznym i przyrodniczym w celu zaspokajania potrzeb określonych jednostek lub grup ludności oraz usprawnienia relacji pomiędzy tymi jednostkami lub grupami. Dla efektywnego funkcjonowania gospodarki konieczna jest znajomość struktury, organizacji i podziału administracyjnego przestrzeni, których dotyczą odrębne rozdziały podręcznika. Podejmowanie wszelkich działań gospodarczych i społecznych regulują przepisy prawa, co uzasadnia zaprezentowanie podstaw problematyki postępowania administracyjnego i zagadnień prawnych. W celu właściwej interpretacji i stosowania przepisów przytoczono i opisano obowiązujące definicje i pojęcia prawne. Osoba zajmująca się gospodarowaniem nieruchomościami powinna rozróżniać i prawidłowo identyfikować obiekty powierzchniowe, będące przedmiotem jej działalności.

Przy określaniu walorów i cech fizycznych obiektów gruntowych niezbędna jest znajomość gleboznawstwa oraz umiejętność rozróżniania sposobów zagospodarowania i rodzajów użytkowania ziemi, dlatego również te zagadnienia zostały szczegółowo przedstawione. W rozdziale 7 omówiono problematykę ewidencji gruntów i budynków, której baza danych i dokumentacja stanowią podstawę działań podejmowanych w gospodarowaniu nieruchomościami. Omówienie tej problematyki poprzedzono informacjami na temat dawnych, historycznych systemów katastralnych i sposobów dokumentowania danych o gruntach i ich posiadaczach. Uzupełnieniem dla wiadomości z katastru jest rozdział, w którym przybliżono Czytelnikowi zagadnienia z zakresu ksiąg wieczystych, zbiorów dokumentów i hipoteki oraz rejestracji danych o stanie prawnym nieruchomości

Nowe wydanie podręcznika,  został podzielony na dziewięć rozdziałów. We wstępie wyjaśniono ważność podejmowanej problematyki oraz wskazano niebezpieczeństwa przekroczenia stanów granicznych gruntu. W rozdziale drugim omówiono wytrzymałość gruntów na ścinanie, metody badań laboratoryjnych i polowych oraz propozycje określania wytrzymałościowych parametrów geotechnicznych na podstawie zależności empirycznych podanych przez różnych autorów i niektóre normy. W trzecim rozdziale przedstawiono podstawowe kryteria oceny nośności podłoża gruntowego. Rozdział czwarty poświęcony jest klasycznym metodom obliczania nośności podłoża przy osiowym obciążeniu fundamentów, a rozdział piąty przy obciążeniu mimośrodowym. W rozdziale szóstym omówiono wybrane metody obliczania nośności podłoża uwarstwionego z warstwą słabszą. W rozdziale siódmym przedstawiono metody normowe obliczania nośności podłoża według norm obowiązujących, a także historycznych w Polsce oraz w Niemczech i w Rosji. Rozdział ósmy poświęcono wybranym metodom obliczania nośności nasypów posadowionych na podłożu słabonośnym. W rozdziale dziewiątym przedstawiono ogólną charakterystykę skał i masywów skalnych wraz z ich parametrami fizycznymi i mechanicznymi oraz propozycję własną autorów określania nośności podłoża skalnego.
Podręcznik ten jest skierowany do studentów i absolwentów wydziałów inżynierii środowiska i wydziałów budownictwa wodnego i lądowego. Pozwoli na szersze zapoznanie się z problematyką nośności podłoża gruntowego pod fundamentami bezpośrednimi oraz na prześledzenie historii zagadnienia.

Dwutomowe dzieło, poprzedzone dwustronicowym wstępem autora, liczy łącznie 575 stron. Tom pierwszy obejmuje 383 strony, natomiast tom drugi, przerwany z powodu śmierci autora na literze „L”, zawiera 192 strony.

Publikacja stanowi alfabetyczny katalog niezwykłych przykładów architektury drewnianej z terenów dawnej Polski, obejmujący regiony takie jak Podlasie, Mazowsze, Litwa, Żmudź, Galicja, Czerwona Ruś, Podole, Wołoszczyzna, Wielkopolska, Grodzieńszczyzna i inne. Autor opisuje zarówno istniejące, jak i nieistniejące już obiekty z obszarów takich jak Lubelszczyzna, Ukraina, Ziemia Sandomierska, Opatowska czy Radomska.

Zygmunt Gloger prezentuje w swojej pracy drewniane cerkwie, kościoły, dwory szlacheckie, chaty, pałace, dzwonnice, lamusy, krzyże, pomniki przyrody oraz przedmioty codziennego użytku, jak kufry czy krzesła. Dzieło wzbogaca około 550 ilustracji, w tym rysunki autora, ryciny inspirowane dziełami Jana Matejki oraz fotografie. Praca ta, ze względu na unikatowy charakter i dokumentację nieistniejących już obiektów, posiada ogromną wartość historyczną i etnograficzną.

Nowe 2025 roku wydanie tytułu Znowelizowane WARUNKI TECHNICZNE, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie 2025 wyd. 16.

przepisy z komentarzem opisowo-graficznym (209 rysunków)

Wejście w życie przepisów na dzień 15 sierpnia 2024 r. 

 autorzy: architekt Władysław Korzeniewski, Rafał Korzeniewski

Renowacje obiektów budowlanych. Projektowanie i warunki techniczne 2025.

Podręcznik GEODEZJA I, w teorii i praktyce część 2 - powstał na bazie kilku wcześniejszych pozycji książkowych napisanych przez autora w latach 1999 – 2010, w tym głównie: skryptu Wykłady i ćwiczenia z geodezji I , wydania I książki Przewodnik do ćwiczeń z geodezji I, o treści związanej bezpośrednio z ćwiczeniami geodezyjnymi oraz dwóch wydań książki Geodezja I, obejmującej tematykę wykładów z przedmiotu „Geodezyjne pomiary szczegółowe”, prowadzonych w latach 1990 – 2011 przez autora dla studentów I roku Z uwagi na znaczącą zbieżność opisywanej tematyki z programem nauczania geodezji w technikach geodezyjnych i studiach policealnych, wymienione wyżej podręczniki były z powodzeniem wykorzystywane w całej Polsce w ramach kształcenia geodetów na poziomie szkolnictwa średniego.
Wydanie III książki „Geodezja I w teorii i praktyce” stanowi powrót do pierwotnej koncepcji połączenia w tym samym podręczniku zagadnień teoretycznych i praktycznych. Jak wykazały doświadczenia z lat poprzednich jednoczesne operowanie dwiema odrębnymi książkami do wykładów i do ćwiczeń jest nieco kłopotliwe, a ponadto w drugiej książce nie można uniknąć powtarzania pewnych wiadomości ogólnych, wprowadzających ucznia lub studenta do praktycznego rozwiązywania konkretnych zadań geodezyjnych. Pominięcie tych powtórzeń pozwoliło, przy relatywnie niezmienionej objętości tekstu obu części niniejszego wydania podręcznika w porównaniu z łączną objętością Geodezji I i Przewodnika do ćwiczeń, na wzbogacenie treści o dodatkowe zagadnienia nieujęte w poprzednim wydaniu. Należy tu między innymi wymienić: poszerzone wiadomości z zakresu historii geodezji i kartografii, opisy nowszych instrumentów firmy Leica, w tym m. in.: teodolitów cyfrowych Builder, niwelatora kodowego Sprinter, tachimetru elektronicznego TS 02 oraz nowy rozdział poświęcony standardom technicznym wprowadzonym poprzez niedawne akty wykonawcze do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Obecnie książka Geodezja I składa się z dwu części (tomów) i czternastu rozdziałów (poprzednio 12), zawierających wiadomości z podstawowych działów geodezji ogólnej: bezpośrednie i pośrednie pomiary liniowe, tyczenie kątów prostych, pomiar kątów poziomych i pionowych, rachunek współrzędnych, obliczanie pól, niwelacja, pomiary sytuacyjne, sporządzanie map wielkoskalowych. Wyliczenie to wskazuje, że podręcznik obejmuje znaczny zakres wiedzy zawodowej, koniecznej do opanowania w stosunkowo krótkim czasie i stanowiącej niezbędną podstawę do nauki dalszych przedmiotów zawodowych.

Pomiary wysokościowe-niwelacja.

Pomiary sytuacyjne.

Mapy.

Standaryzacja prac geodezyjnych.

Przykłady pytań i zadań kontrolnych do tomu 1 części 2

Podręcznik jest dedykowany studentom wydziałów geodezyjnych wyższych uczelni technicznych i uczniom technikum geodezyjnego.

Podstawy jednolitości prac geodezyjnych na terenie Polski.

Technologie zakładania osnowy poziomej.

Technologie zakładania osnowy wysokościowej.

Projektowanie osnów szczegółowych.

Stabilizacja punktów osnowy geodezyjnej.

Pomiar osnowy poziomej.

Pomiar osnowy wysokościowej metodą niwelacji geometrycznej.

Podstawy rachunku wyrównawczego i metod obliczeń geodezyjnych.

Elementy rachunków za pomocą wyznaczników i liczb zespołowych.

Wcięcia.

Wybrane zagadnienia z dziedziny obliczeń osnów geodezyjnych.

Transformacja współrzędnych na płaszczyźnie.

Niwelacja trygonometryczna.

Tachimetria.

Tachimetry.

Mapy.

Podręcznik Geodezja I - w teorii i praktyce, część pierwsza.
Przedmowa - Geodezja I (z wprowadzonym aktualnie uzupełnieniem tytułu o słowa „w teorii i praktyce”) powstała na bazie kilku wcześniejszych pozycji książkowych napisanych przez autora w latach 1999 – 2010, w tym głównie: skryptu Wykłady i ćwiczenia z geodezji I , wydania I książki Przewodnik do ćwiczeń z geodezji I, o treści związanej bezpośrednio z ćwiczeniami geodezyjnymi oraz dwóch wydań książki Geodezja I, obejmującej tematykę wykładów z przedmiotu „Geodezyjne pomiary szczegółowe”, prowadzonych w latach 1990 – 2011 przez autora dla studentów I roku Z uwagi na znaczącą zbieżność opisywanej tematyki z programem nauczania geodezji w technikach geodezyjnych i studiach policealnych, wymienione wyżej podręczniki były z powodzeniem wykorzystywane w całej Polsce w ramach kształcenia geodetów na poziomie szkolnictwa średniego

Wiadomości wstępne.

Przyrządy optyczne stosowane w geodezji.

Tyczenie prostych i pomiary liniowe.

Tyczenie kątów prostych.

Utrwalanie i sygnalizacja punktów osnowy geodezyjnej.

Elementy wyposażenia instrumentów geodezyjnych.

Pomiar kątów poziomych i pionowych.

Pomiary azymutów.

Podstawowe zadania geodezyjne z rachunku wspólrzędnych.

Obliczanie pola powierzchni.

Przykłady pytań i zadań kontrolnych do części 1.