Hobby, Czas Wolny

Kryptonim Burza

We wrześniu 1939 roku nie doszło do wojny.

Wybuchła dopiero dwa lata później, ze zdwojoną siłą.
W 1941 roku Związek Radziecki napada na Polskę.

Najpotężniejsza armia w nowożytnych dziejach świata gotowa jest ponieść sztandar rewolucji aż na brzeg Atlantyku.

Cztery miliony żołnierzy, dziesiątki tysięcy samolotów, czołgów, pojazdów pancernych i dział.

Rok 1943, front wschodni. Szok po przegranej przegranej przez Niemców bitwie pod Stalingradem powoduje, że żołnierze Wehrmachtu przestają powoli wierzyć w geniusz Führera.

Porucznik Fritz Helgert, którego trapią kłopoty rodzinne jak i niesłuszne oskarżenia o tchórzostwo i zdradę, zaczyna wątpić w słuszność ideologii hitlerowskiej.

Wyraźnie odczuwa, że miłość do kraju i prześladowanej żony są czymś innym niż wierność wodzowi III Rzeszy.

Jest przykładem człowieka, który po doznanych porażkach, stara ponownie obudzić w sobie człowieczeństwo i odnaleźć się w koszmarnej rzeczywistości.

Czy uda mu się zachować własne spojrzenie na nie dającą większych nadziei rzeczywistość?

A może wizje komunistycznych przeciwników są większym wyzwaniem dla świata?

Może należy zdezerterować i przejść do obozu wroga?

W książce Konie trojańskie III Rzeszy znany pisarz marynista Marek Perepeczko

przedstawia mało znane w Polsce dzieje niemieckich krążowników pomocniczych zwanych rajderami w II wojnie światowej.

Były to odpowiednio przebudowane i uzbrojone statki handlowe samotnie operujące na morzach i oceanach świata.

Uzbrojenie - najczęściej działa średniego kalibru działa przeciwlotnicze i wyrzutnie torpedowe - było świetnie ukryte i niewidoczne

z innych okrętów czy samolotów do momentu otwarcia ognia.

Niemieckie krążowniki pomocnicze zmieniały specjalnie swój wygląd podnosiły fałszywe bandery upodobniając się do statków alianckich lub państw neutralnych -

dlatego nazywane były końmi trojańskimi. Ich działalność stanowiła naruszenie norm prawa międzynarodowego.

Monografia wojsk pancernych Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w latach 1940-1947.

Studium historyczno-wojskowe poświęcone doktrynie, organizacji, szkoleniu i działaniom bojowym oddziałów (pułków)

i jednostek (brygad i dywizji) broni pancernej i kawalerii pancernej utworzonych w Wielkiej Brytanii, Związku Sowieckim, na Środkowym Wschodzie

i we Włoszech, a następnie walczących w kampanii włoskiej oraz w kampanii w północno-zachodniej Europie w latach 1944-1945/

Jego podstawowym celem jest pogłębienie, usystematyzowanie i zobiektywizowanie dotychczasowego stanu wiedzy na temat nowoczesnego rodzaju broni jakim były wówczas wojska pancerne.

Autor odtworzył związki przyczynowo-skutkowe jakie doprowadziły do sformowania w składzie Polskich Sił Zbrojnych oddziałów i jednostek wojsk pancernych,

ukazał koncepcję rozwoju tego rodzaju broni oraz założenia ich użycia w poszczególnych formach działań taktycznych.

Szczegółowa analiza funkcjonowania poszczególnych oddziałów i jednostek pozwoliła odtworzyć złożony proces szkolenia.

Analizie poddano również wszystkie walki, które stoczyły polskie oddziały i jednostki pancerne, co umożliwiło wyciągnięcie ogólnych wniosków

w odniesieniu do działań taktycznych realizowanych na poszczególnych szczeblach, od pułku przez brygadę do dywizji, w ramach różnorodnych form i rodzajów tych działań.

Opracowanie oparte jest na bogatej bazie źródłowej znajdującej się w brytyjskim The National Archives oraz w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, a także w zbiorach archiwów krajowych. 

„Śladami zbrodni katyńskiej”, historyczna monografia dotycząca jednej z najgłośniejszej zbrodni w historii Polski.

Rafał Michalski, historyk katowickiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej

korzystając z wszelkich dostępnych dokumentów opisuje proces dokładnie zaplanowanej eksterminacji polskich jeńców wojennych.

Michalski nie ubarwia, analizuje i oddaje pod rozwagę.

To książka historyczna, którą czyta się jednym tchem.

Jeńcy. Prawdziwa historia amerykańskich jeńców i japońskich zbrodni wojennych.

Jeńcy, przetrzymywani przez Japończyków podczas II wojny światowej,

byli poddawani wymyślnym, nieludzkim torturom - "badaniom" japońskich naukowców.

Mimo to, w trosce o dobre stosunki z Japonią, Amerykanie przez wiele lat zaprzeczali wojennemu koszmarowi.

Opowieść opiera się na relacjach "z pierwszej ręki", spisanych bądź opowiedzianych autorowi przez więźniów,

na których przeprowadzano makabryczne eksperymenty medyczne.

Pierwsza tak wyczerpująca książka, obejmująca wszystko, co - pośrednio i bezpośrednio - dotyczy zbrodni katyńskiej.

W chronologicznie ułożonych notach wybitny historyk omawia i wyjaśnia, jak doszło do sowieckiej okupacji,

IV rozbioru Polski i do samej zbrodni, opisuje też dzieje „kłamstwa katyńskiego”.

W kalendarium są m.in. zapiski z pamiętników i wiersze ofiar, fragmenty wywiadów i przemówień polityków,

teksty rozkazów, komunikatów.

Bogata ikonografia obejmuje czołówki gazet, ulotki, kadry z filmów propagandowych, plakaty, znaczki pocztowe, rysunki, czy karykatury.

Spekulacje na temat tego, co niemieckie siły powietrzne (Luftwaffe) mogłyby osiągnąć, gdyby II wojna światowa trwała do 1946 roku, to fascynujące i szybko rosnące pole zainteresowań. Niniejsza książka rozwija niektóre z tych intrygujących spekulacji za pomocą obszernych ilustracji i opisów niemieckich samolotów szturmowych, które zaproponowano, ale nigdy nie latano, od połowy lat trzydziestych do końca II wojny światowej. Tom 4 opisuje projekty opracowane przez Junkersa, Messerchmitta i innych.

Po klęsce we wrześniu 1939 r. na ziemiach polskich szybko powstała sieć organizacji bojowych, które nierzadko miały sprzeczne cele. Ich działalność obejmowała sabotaż, szpiegostwo, propagandę, egzekucje, akcje zbrojne i wojnę partyzancką. Także zwykli obywatele, którzy oficjalnie nie należeli do tajnych komórek, w życiu codziennym na najrozmaitsze sposoby stawiali opór wobec okupantów. Kulminacją działań było powstanie warszawskie, podczas którego polska armia podziemna z niezwykłą determinacją walczyła z przeważającymi siłami niemieckimi. W swojej książce Williamson wybiega poza zakończenie II wojny światowej i opisuje walkę byłych żołnierzy Armii Krajowej z proradzieckimi komunistami aż do ugruntowania się władzy ludowej w 1947 r.

Obszerne studium polskiego ruchu oporu, a także powtórna ocena jego działań i dziedzictwa. Niesamowita historia oparta na nowych badaniach i zeznaniach naocznych świadków. Znakomita! - „Great War Magazine”

Książka przedstawia losy Polaka, syna zesłańców z 1940 roku do Kazachstanu.

Nasz bohater, Jan Wierzejski, czuje się Polakiem.

Kiełkują w nim wspomnienia o dalekiej Polsce, przekazane przez rodziców, zakotwiczone gdzieś w podświadomości. Urodzony już w ZSRR,

obywatel sowiecki, żołnierz Armii Czerwonej, walczy w Afganistanie z partyzantami zwanymi przez Rosjan duszmanami.

Rzucony w krainę dzikich, niebotycznych gór Afganistanu i przepastnych wąwozów, walczy o przetrwanie.

Zabija, aby samemu przeżyć. Ciągłe zasadzki, własne ataki i odpieranie ataków duszmanów przetrawiają umysły i każą stawiać pytania o sens tej wojny.

Autorzy rozprawiają się z hołubionym przez swoich rodaków mitem o neutralnej Szwecji i zakłamywaniem historii.

Przyznają że wielu Szwedów miało sympatie proniemieckie. Jednocześnie przypominają okoliczności w jakich rząd szwedzki musiał podejmować decyzje.

Do końca 1942 r. III Rzesza szła od zwycięstwa do zwycięstwa a wojska Wehrmachtu znajdowały się we wszystkich państwach graniczących ze Szwecją.

W tej sytuacji Sztokholm musiał iść na ustępstwa wobec żądań Berlina. Po cichu zaś pomagano norweskiemu ruchowi oporu.

W październiku 1944 r. gdy odcinek frontu wschodniego został przełamany i wojska radzieckie wyzwoliły północna Norwegię

Szwecja została cichym pomocnikiem aliantów użyczając im swoich lotnisk na północy i sieci kolejowej.

Pomoc udzielona najpierw III Rzeszy a potem aliantom przedstawiona jest na tle zmagań wojennych

Praca ta jest próbą ustalenia: kiedy, jak i dlaczego autorzy Powstania zdecydowali się opanować Warszawę polskim wysiłkiem, przynajmniej na dwanaście godzin przed wejściem do niej Rosjan, chociaż wiedzieli, że stołecznym oddziałom Armii Krajowej brakowało potrzebnej ku temu broni i amunicji. Chodziło też o ustalanie, w jakim stopniu polityczne, ideologiczne i dyplomatyczne założenia i pociągnięcia władz RP na uchodźstwie i w kraju przyczyniły się do wybuchu Powstania. Praca ta nie zajmuje się przebiegiem samego Powstania, a czysto wojskowa działalność Armii Krajowej jest uwzględniona i omówiona o tyle, o ile wpływa na politykę walki w stolicy.

Praca ta jest próbą ustalenia: kiedy, jak i dlaczego autorzy Powstania zdecydowali się opanować Warszawę polskim wysiłkiem, przynajmniej na dwanaście godzin przed wejściem do niej Rosjan, chociaż wiedzieli, że stołecznym oddziałom Armii Krajowej brakowało potrzebnej ku temu broni i amunicji. Chodziło też o ustalanie, w jakim stopniu polityczne, ideologiczne i dyplomatyczne założenia i pociągnięcia władz RP na uchodźstwie i w kraju przyczyniły się do wybuchu Powstania. Praca ta nie zajmuje się przebiegiem samego Powstania, a czysto wojskowa działalność Armii Krajowej jest uwzględniona i omówiona o tyle, o ile wpływa na politykę walki w stolicy.