Bellona

W sierpniu 1920 roku wojsko polskie skutecznie zastopowało marsz bolszewików dążących do opanowania całej Europy.

Powieść światowej sławy klasyka literatury amerykańskiej.

Członek grupy wywiadowczej do zadań specjalnych, kierowanej przez samego Himmlera,

otrzymuje polecenie zbadania pochodzenia Adolfa Hitlera.

W tym celu udaje się do Spital, wioski w Austrii, gdzie kiedyś biedna dziewczyna urodziła nieślubne dziecko.

Dzieckiem tym był Alois Schicklgruber, który w dojrzałym wieku przybrał nazwisko Hitler.

On też stał się w przyszłości ojcem Adolfa.

Praca ta jest zbiorem moich artykułów, recenzji oraz dokumentów dotyczących polsko-brytyjskich stosunków politycznych i dyplomatycznych oraz współpracy militarnej, szczególnie wywiadowczej, od Wersalu do Jałty, które publikowałem głównie w paryskich "Zeszytach Historycznych" w latach 1982-2005. Zawiera ona też moje rozszerzone i uzupełnione przyczynki do raportu Polsko-Brytyjskiej Komisji Historycznej nt. niezwykle owocnej polsko-brytyjskiej współpracy wywiadowczej podczas drugiej wojny światowej. W zbiorze tym zajmuję się również strukturą i stanem brytyjskich służb specjalnych - wywiadu i służby bezpieczeństwa - w czasie ostatniej wojny. Wiele uwag poświęcam stosunkowi rządu brytyjskiego do Armii Krajowej oraz Powstania Warszawskiego. Opisuję brytyjskie próby przyjścia Powstaniu z pomocą, zarówno polityczną, jak i militarną.

Ronald Jeffery, Anglik, który zbiegł z obozu jenieckiego w Łodzi do Warszawy i wstąpił do AK, jest jedną z najbardziej kolorowych i heroicznych postaci polskiego podziemia. Odznaczył się wręcz szaleńczą odwagą, przy której bledną wyczyny Kmicica i Skrzetuskiego.

Wisła jak krew czerwona. Czytelnik, który weźmie tę książkę do ręki, powinien zdać sobie sprawę, że autor tych wspomnień stał się w polskim ruchu podziemnym postacią niezwykłą i wyjątkową. Ronald Jeffery, Anglik, który dostał się do niewoli niemieckiej, zbiegł z kolegami z obozu jenieckiego z Łodzi do Warszawy i tam wstąpił na ochotnika do Armii Krajowej jest niewątpliwie nie tylko jedną z najbardziej kolorowych, ale także heroicznych postaci polskiego ruchu podziemnego. Odznaczył się wręcz szaleńczą odwagą, wobec której bledną wyczyny Kmicica i Skrzetuskiego.

Fascynujące wspomnienia Jeffreya odtwarzają niezapomniany nastrój Warszawy w latach Polski Walczącej i są jedynym świadectwem tego, jak walka AK była widziana oczyma cudzoziemca. Rony przestał być jednak cudzoziemcem. Zakochał się nie tylko w Polce, Marysi, przyszłej żonie, która ukrywała go w Warszawie. Zakochał się w Polsce i Polakach. Pisze o niej z głębokim sentymentem. O tę Polskę walczył na polskiej ziemi, narażając na każdym kroku własne życie, które był gotów za nią oddać. Narażał się nieustannie na aresztowanie, tortury śledztwa i śmierć. Jego przygody opisane w tej książce są jednym pasmem cudownych ocaleń.

Książka przedstawia losy Polaka, syna zesłańców z 1940 roku do Kazachstanu.

Nasz bohater, Jan Wierzejski, czuje się Polakiem.

Kiełkują w nim wspomnienia o dalekiej Polsce, przekazane przez rodziców, zakotwiczone gdzieś w podświadomości. Urodzony już w ZSRR,

obywatel sowiecki, żołnierz Armii Czerwonej, walczy w Afganistanie z partyzantami zwanymi przez Rosjan duszmanami.

Rzucony w krainę dzikich, niebotycznych gór Afganistanu i przepastnych wąwozów, walczy o przetrwanie.

Zabija, aby samemu przeżyć. Ciągłe zasadzki, własne ataki i odpieranie ataków duszmanów przetrawiają umysły i każą stawiać pytania o sens tej wojny.

Konferencja paryska w 1919 roku nie podjęła decyzji w sprawie polskiej granicy wschodniej, pozostawiając to Rosji,

ale tej demokratycznej, która miała powstać po zwycięstwie nad bolszewikami.

Wojna o Kresy Wschodnie dotyczyła nie tylko kształtu terytorialnego II Rzeczypospolitej, ale miała wymiar międzynarodowy,

uniemożliwiała bowiem bolszewikom realizację planu sowietyzacji Europy.

Dużo już wiemy o życiu towarzyskim w XIX wieku, ale Agnieszka Lisak znów udowadnia, że pozory mylą.

Zdziera puder z pięknych twarzyczek i zagląda pod spódnicę.

Dokładnie tak, ale przy okazji zabiera czytelnika na pokazy iluzjonistów, by obejrzeli najnowsze osiągnięcia dziewiętnastowiecznej magii,

na seanse spirytystyczne, na pokaz cudu natury w postaci braci syjamskich i baby z wąsami.

Jest i strasznie, i śmiesznie. Bo taka już autorki natura, że lubi pośmiać się z przodków, a nieobecni jak zawsze nie mają racji.

Jeszcze lepiej jednak, gdy można pośmiać się z nich razem z czytelnikiem.