Od Beresteczka do Cudnowa

Postać Jerzego Sebastiana Lubomirskiego odcisnęła wyraźne piętno na historii politycznej I Rzeczypospolitej. Uwaga ta odnosi się także do dokonań Śreniawity w sferze wojskowości, chociaż ten aspekt aktywności Lubomirskiego do niedawna był mocno zaniedbany.
Książka, którą oddajemy do rąk Czytelników, ma na celu ukazanie właśnie militarnych osiągnięć marszałka i hetmana polnego koronnego. Działania Lubomirskiego – jako żołnierza i dowódcy – przedstawione zostały na szerokim tle działań wojennych połowy XVII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji i historii bojowej jednostek jego szefostwa. Czytając monografię Gawędy, towarzyszymy Lubomirskiemu na wszystkich polach bitew z jego udziałem – zaczynając od nieudanego debiutu pod Beresteczkiem, poprzez bitwy i oblężenia „potopu”, aż po kampanię cudnowską, gdzie ambitny magnat był głównym architektem zwycięstwa.

Aby zajrzeć w duszę Rosjanina, trzeba przejść tą drogą…
Władimirka – droga z kości, wypalona w rosyjskiej ziemi niczym blizna – przez ponad dwieście lat była świadkiem przełomowych wydarzeń w dziejach tego najrozleglejszego imperium na świecie. Jej koleiny znaczyły rozkwit, a potem upadek carskiej Rosji, jej historia została napisana krwią ofiar reżimu. To na niej krzyżowały się głód, bogactwo, cierpienie, miłość i strach. Również dziś, w erze Putina, Władimirka nie przestaje być główną arterią w krwiobiegu tego mocarstwa o wielkim, ale mrocznym sercu.
Jeremy Poolman został oczarowany obrazem Isaaka Lewitana Władimirka. Przeczuwał, że to płótno wielkiego impresjonisty zmieni jego życie. Kiedyś wraz ze swym przyjacielem buddystą – Maksem – snuli plany, że udadzą się na wędrówkę tą drogą. Maks opowiadał mu o swej rodzinie, którą stracił przez gułagi i rządy Stalina. Pod wpływem obrazu Jeremy postanowił zrealizować dawne marzenie. W drogę do Rosji zabrał buddyjską szatę Maksa. To dar dla jego przodków, który połączy pokolenia.
Droga z kości to opowieść napisana jednocześnie z rozmachem i w kameralnym skupieniu, jest nie tylko relacją z jego podróży, lecz czymś znacznie więcej – to księga przemiany człowieka.

Sięgając po kolejny tom Sekretnej wojny. Z dziejów kontrwywiadu II RP..., mamy okazję prześledzić aktualny stan badań nad historią polskich służb specjalnych, upowszechnić wiedzę na temat ich dokonań, ale także zapoznać się z niektórymi problemami, przed jakimi stały nasze służby w okresie międzywojennym, m.in. zamachami na ministrów i prezydentów, zamachami na obiekty wojskowe i gmachy użyteczności publicznej, szpiegostwem i dywersją ze strony naszych sąsiadów, nie tylko Niemiec i ZSRS, lecz także ze strony mniejszości narodowych mieszkających na terytorium II RP.
Musiało upłynąć kilkadziesiąt lat, by można było zająć się tą problematyką bez ingerencji cenzury. Trudno więc się dziwić, że działalność Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, kontrwywiadu cywilnego czy Korpusu Ochrony Pogranicza wciąż przyciąga uwagę nie tylko historyków.

Książka jest opracowaniem historycznym i wspomnieniami ludzi, którzy tę historię tworzyli. Są to ekskluzywne tomiki wydane na wysokim poziomie edytorskim i poligraficznym składające się z opracowań popularno-naukowych dotyczących zastosowania bojowego słynnych samolotów II Wojny Światowej oraz historii jednostek lotniczych.

Obraz społeczeństwa amerykańskiego i jego reakcje na zachodzące w Europie wydarzenia.

Wpływ na postawy Amerykanów miały omówiona przez Autora dzieła kultury

– przede wszystkim literackie i filmowe

– które obok gazet stały się podstawowym narzędziem dezinformacji amerykańskiego społeczeństwa.

Próby przeciwdziałania przez Niemcy skutkom antyniemieckiego przekazu rozpowszechnianego w USA nie powiodły się.

Opowiedzieć PRL

Gdy w kilkadziesiąt lat po wspólnych z nim działaniach konspiracyjnych, a także pewnych jednających nas doświadczeniach życiowo-więziennych wracam myślą do życia i losów Kazimierza Moczarskiego i jego najbliższych (a znana mi była zarówno jego żona Zofia, jak i jego siostra Anna Rościszewska), to pozostaje wrażenie, że należał on do rzędu nie tylko najtragiczniejszych, lecz także najbarwniejszych ludzi polskiego podziemia niepodległościowego. Inaczej niż ci, których w więzieniach bezpieki zamordowano, lecz jako świadek oskarżenia systemu, który to czynił. I jako nieugięty, chory wręcz na Polskę `szklanych domów` człowiek, Polak, Europejczyk. Takim pozostał mój Moczarski

Generał dywizji Bronisław Bolesław Duch 1896-1980.

Na temat ewakuowania wojsk sprzymierzonych z terenów zajmowanych przez siły zbrojne III Rzeszy pisano już niejednokrotnie. Tym razem jednak mamy przedstawione trzy takie operacje w jednej publikacji. Zagadnieniem tym zajął się znany polski marynista Andrzej Perepeczko.

Haniebny pokój. Jak francuscy artyści i intelektualiści przetrwali nazistowską okupację.

Biografia wielkiego admirała, a zarazem dość dokładna historia marynarki wojennej Niemiec, którą autor kreśli przy okazji, omawiając okres od I po koniec II wojny światowej. Autor ze szczególną uwagą skupia się na narodzinach Kriegsmarine, dokładnie analizuje taktykę, jaką zastosował Dönitz, by uzyskać to, czego nie udało się osiągnąć jego poprzednikowi - uczynić z floty armię równie ważną i rozbudowywaną, jak lądowa. Wiele miejsca poświęca także przebiegowi walk na Atlantyku. Z relacji Brezeta wyłania się nie tylko dobry dowódca i strateg, ale także zręczny polityk, umiejący za swą porażkę na północnym Atlantyku (którą przedstawił Hitlerowi jako "tymczasowy odwrót") obwinić Luftwaffe i wykorzystać ją jako pretekst do rozbudowy floty.

Historia Arabii Saudyjskiej Madawi Al-Rasheed jest odświeżająco ikonoklastyczną książką...

O ile wiadomo mi wiadomo nikt do tej pory nie opowiedział prawdziwej historii tego kraju w sposób tak krytyczny i tak szczegółowy.

Peter Sluglett American Historical Review

Bursztyn od zarania dziejów stanowił przedmiot szczególnego zainteresowania. Był odmienny od innych kamieni, nie wywierał wrażenia chłodu przy dotknięciu, palił się, wydzielając wonny dym, zawierał zatopione wewnątrz drobne owady i fragmenty roślin. Dawał się obrabiać, występował w rozmaitych odmianach barwnych i w dodatku przez stulecia intrygował zagadką swojego pochodzenia. Nic dziwnego, że stał się przedmiotem badań i spekulacji różnych uczonych. W dawnej literaturze naukowej i popularnej znajduje się wiele opracowań lub tylko wzmianek o bursztynie, które dokumentują to wielowiekowe zainteresowanie. Z poglądami dawnych autorów, rozproszonymi po książkach i czasopismach, niełatwo się zapoznać bez dużego nakładu starań i czasu.
Książka niniejsza ma między innymi za zadanie ułatwić poznanie i zrozumienie oryginalnych materiałów źródłowych poprzez ich udostępnienie i opracowanie.

Moje drogi wojenne Jerzy Rostworowski

Mało która wojna była taka jak ta. Mało która była tak krwawa, miała tak daleko idące następstwa i zostawiła w pamięci tak głębokie ślady jak ta, którą od 1941 do 1945 roku toczyły ze sobą hitlerowskie Niemcy i stalinowski Związek Radziecki. Chodzi nie tylko o to, że wszystko w tej wojnie było na wielką skalę: teatr działań, czas jej trwania, liczba uczestników oraz liczba ofiar. Także o to, że napadając na Związek Radziecki, Hitler rozpętał dokładnie taką wojnę, jakiej rzeczywiście chciał – bezlitosną wojnę zaborczą, wojnę na unicestwienie, w wyniku której – jak obiecywał sobie – on, führer, niczym starożytny wódz stworzy wielkogermańskie imperium, zniszczy przeciwników ideologicznych, a całe narody zamieni w niewolników albo po prostu wytępi. Już choćby dlatego wojna ta od samego początku była walką o „być albo nie być” każdej ze stron. Obie toczyły ją z największą zaciekłością, wiedziały bowiem, że są przyparte do muru.

Christian Hartmann przybliżając czytelnikowi wojnę niemiecko-radziecką dokonał rzadkiej sztuki: przytaczając liczne relacje naocznych świadków, stworzył obraz nie tylko fascynujący, lecz także głęboko przejmujący, niemożliwy do przekazania w zwykłym opisie. Zwięzła, oparta na najnowszym stanie badań analiza pozwala czytelnikowi zachować orientację w teatrze działań wojennych prowadzonych nawet na taką skalę.

Historia niezwykłego życia i działalności Szymona Wiesenthala 1908 -2005 dzięki któremu wytropiono schwytano i skazano wielu nazistowskich zbrodniarzy ukrywających się po wojnie m.in. Adolfa Eichmanna głównego organizatora rozwiązania kwestii żydowskiej. Jak Wiesenthal przeszedł przez dwanaście obozów cudem unikając śmierci W jaki sposób tropił przestępców Pasjonująca biografia przypomina chwilami powieść sensacyjną i zawiera wyjątkowy wywiad z samym Wiesenthalem obrońcą pamięci o Holokauście i niestrudzonym bojownikiem o prawa człowieka.