Edukacja

Program nauczania gry na flecie zawiera obfitą literaturę pomocniczą. Wydanie niniejszego zbioru etiud, które wybrano z licznych podręczników, powinno ułatwić tok studiów i ściślejszą realizację programu nauczania. W doborze etiud kierowałem się dążeniem do podniesienia muzykalności uczniów oraz systematycznego opanowania przez nich instrumentu, a więc uwzględniałem przede wszystkim etiudy o wartościach artystycznych, a jednocześnie stopniowo wprowadzałem początkujących uczniów w coraz to nowe zagadnienia techniki gry na flecie. Etiudy zestawiłem progresywnie pod względem trudności, tak co do tonacji, jak i techniki palcowej i brzmieniowej. Opracowałem je na nowo pod względem frazowania i palcowania oraz przedstawiłem sposoby ćwiczenia dla zwiększenia ich instruktywności. Rozpoczęcie studiów niniejszego zbioru etiud nastąpić może po przyswojeniu sobie przez ucznia podstawowych umiejętności z zakresu czytania nut, pojęć rytmicznych, właściwego układu warg i wydobycia dźwięku, a więc po przestudiowaniu początkowych ćwiczeń odpowiedniej szkoły gry fletowej (Szkoła E. Towarnickiego, PWM). [Feliks Tomaszewski]

Zeszyt niniejszy jest drugim z kolei w cyklu ''Wyborów etiud na flet'', przeznaczonych dla szkół muzycznych I i II stopnia. Rozwija więc zagadnienia techniczne i muzyczne, z którymi uczeń zapoznał się w pierwszym zeszycie, a także wprowadza nowe, dotyczące artykulacji, rytmu i biegłości technicznej oraz ogólnego rozwoju muzycznego. Materiał w nim zawarty przewidziany jest na III rok nauki. [Feliks Tomaszewski]

W Suicie koncertowej znajdziecie wszystko, co bliskie mojemu muzycznemu światu: kantylenę, jazz, muzykę latynoską, przestrzeń, synkopy, zabawę barwą. Najważniejszym elementem tej całości jest bogata harmonia, która zabiera nas w daleką podróż i wciąga w swoją wielowątkową opowieść. A historia ta zaczyna się od monumentalnego Walca, który porywa nas do tańca, ale i czasami wytrąca z trójdzielnej strefy komfortu. Następujące po nim Perpetuum mobile pozwala nam osiąść na miękkiej, przestrzennej poduszce brzmieniowej i realizować swój niekończący się ruch, który ostatecznie jednak zatrzymuje się, robiąc miejsce Bossafino – kołyszącej nas subtelnie bossa novie. Całość zamyka Toccata jasé, której nazwa pochodzi od francuskiego słowa jaser („paplać, pleść, gadać”), co słychać w jej nieustającej i intensywnej narracji. Poszczególne części Suity, choć całkiem różne w wyrazie, tworzą spójną opowieść skłaniającą nas, wykonawców, do zatopienia się w jej meandrach i poprowadzenia przez nie słuchacza. Dajmy się więc wspólnie ponieść tej historii.

Większość kompozycji zamieszczonych w wydaniu Moja kolorowa wiolonczela pochodzi z pierwszego napisanego przeze mnie zbioru (Moja wiolonczela) do którego dodałam jeszcze kilka nowych utworów. Wybór został przygotowany z myślą o uczniach rozpoczynających przygodę z wiolonczelą. To właśnie praca z najmłodszymi stała się inspiracją do napisania tych miniatur, podobnie jak w przypadku albumu Zaczarowana wiolonczela. Utwory zawarte w obecnym zbiorze charakteryzują się różnorodnością środków artykulacyjnych oraz interpretacyjnych. Ciekawe tytuły rozbudzają wyobraźnię młodych wykonawców, a duety – bo i te można tu znaleźć obok utworów solowych – wprowadzają w świat kameralistyki i pozwalają cieszyć się wspólnym muzykowaniem.

Agnieszka Kaszuba

Szkoła na kontrabas – MINI”, autorstwa Grzegorza Frankowskiego, to pierwsza w Polsce szkoła gry na kontrabasie dla małych dzieci, już od 6 roku życia.   Poznawanie tajników gry, opiera się przede wszystkim na nauczaniu melodii, które dzieci znają i łatwo zapamiętują, mają one także okazję zapoznać się z podstawami improwizacji. Najmłodsi od początku swej przygody z muzyką wykonują nie tylko solowe utwory, ale grają w duecie z drugim kontrabasem lub fortepianem.   W ,,Szkole na kontrabas" Grzegorza Frankowskiego znajdziemy przejrzysty układ treści, bogactwo i różnorodność stylów gry oraz zabawne i barwne ilustracje. Wszystko to sprawia, że nauka staje się łatwa i przystępna.

Prezentowane duety to utwory znacznie ciekawsze, niż można byłoby się spodziewać po kompozycjach tego gatunku, zazwyczaj kojarzonych z muzyką ćwiczeniową, lekką i zwięzłą. Tymczasem Kaczkowski stworzył duety będące dla skrzypków pod wieloma względami wyzwaniem, ale odwdzięczające się efektownym brzmieniem. 

Pierwszy utwór składa się z trzech części. Pierwsza to ambitnie skonstruowana forma sonatowa z opozycją tematów (dramatycznym i pogodnym), rozbudowanym i bardzo odważnym harmonicznie przetworzeniem oraz repryzą, najpierw przedstawiającą temat II, a zwieńczoną tematem I. Część druga to skondensowane wariacje, a trzecia – analogicznie do pierwszej, forma sonatowa, choć pogodniejsza, lżejsza w charakterze i mniej skomplikowana formalnie. Drugi duet, również trzyczęściowy, został skonstruowany bardzo podobnie. Jego pierwsza część odwołuje się w charakterze do klasycznej formy sonatowej, którą możemy odnaleźć w kameralistyce Haydna, chociaż tutaj kompozytor chętnie sięga po zaskakujące modulacje i liczne dźwięki obce. W budowie formalnej duet ten jeszcze bardziej niż jego poprzednik przypomina gatunek koncertu – zresztą trzecia część określona Kaczkowski dorastał w muzycznej rodzinie, otoczony przez aktywne środowisko kulturalne Lwowa, z pewnością więc nazwiska wielkich poprzedników były mu dobrze znane, a niektórych wirtuozów słyszał na żywo. Szczególnym uznaniem darzył Rodego, którego uważał za skrzypka równego samemu Paganiniemu...
Być może pomysł na duety skrzypcowe – gatunek, po który w pierwszej połowie XIX wieku sięgano dość rzadko – również został zaczerpnięty od Rodego, który analogiczne kompozycje pisał właściwie całe życie. Jednak dwa duety Kaczkowskiego, chociaż czerpią z kompozycji jego mistrza, wprowadzają też elementy, których trudno szukać w duetach Rodego.

ABC na altówkę jest transkrypcją cenionego przez nauczycieli podręcznika Skrzypcowe ABC Antoniego Cofalika. Głównym założeniem autora transkrypcji było, by uczniowie już od początku nauki mogli korzystać z kompletnego materiału ćwiczeniowego i muzycznego w kluczu altowym. Akompaniament fortepianowy został przejrzany i opracowany tak, by dostosować go do rejestru i barwy altówki.

Szkoła jest przeznaczona dla uczniów rozpoczynających grę na instrumencie zarówno w szkołach muzycznych cyklu 6- jak i 4-letniego. Zawiera początkowe ćwiczenia ruchowe, kształtujące prawidłową postawę, ćwiczenia bez instrumentu, stopniowo wprowadza podstawowe elementy techniki gry i pojęcia teoretyczne. Od rozdziału 22 wprowadzone zostają nowe rodzaje artykulacji – legato, martelé, portato, oraz rytm punktowany. Po raz pierwszy uczeń ma do czynienia z różnicowaniem siły dźwięku (forte, piano, mezzoforte, mezzopiano), a także ze stopniowym przechodzeniem z jednej dynamiki do drugiej (crescendo, diminuendo).

Jeśli zmagasz się z depresją, chcesz ją lepiej zrozumieć albo pomóc komuś bliskiemu, ta książka jest właśnie dla ciebie.

Jako lekarz psychiatra często słyszę od pacjentów i ich rodzin pytania pełne niepokoju. W tym poradniku wyjaśniam więc, czym jest depresja, skąd się bierze, jak się objawia i jak można ją skutecznie leczyć. Zebrałem tu najnowszą wiedzę medyczną, praktyczne wskazówki i codzienne doświadczenia dotyczące depresji, które opisuję jasno, z empatią, a jednocześnie rzetelnie.
Znajdziesz tu:

• odpowiedzi na najczęstsze pytania zadawane lekarzom przez pacjentów,
• wyjaśnienie mechanizmów powstawania depresji,
• wiedzę o terapii, lekach i zaburzeniach współistniejących z depresją.

To nie tylko książka o depresji – to praktyczny przewodnik dla pacjentów i ich rodzin, rzetelne źródło wiedzy, które pomaga lepiej zrozumieć, co się dzieje w psychice chorego. 

Piotr Krawczyk – lekarz psychiatra z ponad dziesięcioletnim doświadczeniem klinicznym. Pracował m.in. na Oddziale Chorób Afektywnych w Instytucie Psychiatrii i Neurologii oraz w Poradni Psychoonkologii Narodowego Instytutu Onkologii w Warszawie. Specjalizuje się w leczeniu zaburzeń snu, depresji, zaburzeń lękowych oraz problemów psychicznych u osób chorujących na nowotwory. Ukończył studia podyplomowe z psychoonkologii i regularnie szkoli psychoterapeutów oraz lekarzy w zakresie najnowszej wiedzy psychiatrycznej. Autor poradników i podcastów o zdrowiu psychicznym i śnie, aktywnie dzieli się wiedzą z pacjentami i profesjonalistami. Członek Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i Polskiego Towarzystwa Badań nad Snem.

Zacznij w pełni wykorzystywać potencjał relacji

Czy często towarzyszy ci uczucie wracania do starych nawyków w związkach albo uzależnienia emocjonalnego od partnera, dzieci lub przyjaciół? A może przeciwnie, masz trudności z angażowaniem się w relacje?

Niewielu z nas wie, że w zależności od jakości więzi emocjonalnej, która łączyła nas w dzieciństwie z rodzicami, wykształcamy w sobie określony sposób funkcjonowania w relacjach z innymi ludźmi i ze sobą samym. Ten sposób określa się jako styl przywiązania. 

Autorka tej książki przedstawia różne style przywiązania, które charakteryzują zarówno ciebie, jak i innych. Przygląda się temu, jak przejawiają się one w codziennym życiu, w relacjach partnerskich i rodzinnych, przywołuje przykładowe sytuacje, w których rozpoznasz siebie i bliskie ci osoby. W ten sposób ujawnia schematy emocjonalne kryjące się pod zachowaniami, analizuje je i pozwala w pełni zrozumieć. Pomaga też rozpocząć proces przemiany, który umocni twoje poczucie bezpieczeństwa i pozwoli odzyskać ufność w kontaktach z drugim człowiekiem.

Gwénaëlle Persiaux – psycholożka kliniczna, psychoterapeutka i trenerka, założycielka organizacji szkoleniowo-edukacyjnej OYA Formations. Jej wydana we Francji w 2021 roku książka Bezpieczne więzi (oryg. Guérir des blessures d’attachement) stała się bestsellerem.