Obok głównego źródła emisji gazów cieplarnianych, jakim w Polsce jest energetyka oparta na paliwach kopalnych, źródłem dodatkowym są procesy zagospodarowania odpadów. Jednak, co ważniejsze, procesy odzysku odpadów mogą również przyczyniać się do ograniczania emisji gazów cieplarnianych dzięki zastępowaniu konwencjonalnych procesów wytwórczych i energetycznych w gospodarce. Działania te powinny być realizowane zgodnie z polityką gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ). Jej priorytetem jest ograniczenie ilości wytwarzanych odpadów, w tym komunalnych, a w zakresie ich zagospodarowania – podniesienie poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w 2035 roku do 65%, przy jednoczesnym ograniczeniu składowania do 10%.
Problem badawczy, który jest podstawą niniejszej monografii brzmi: Czy możliwe jest ograniczenie emisji gazów cieplarnianych z gospodarki odpadami komunalnymi w dużym mieście o 55% do 2030 roku oraz uzyskanie – w dalszej perspektywie – neutralności klimatycznej tego sektora dzięki pozyskaniu surowców i energii z odpadów w warunkach polskich? Głównym założeniem realizacji celu ograniczenia emisji gazów cieplarnianych jest optymalne wykorzystanie potencjału biomasy zawartej w odpadach komunalnych przy jednoczesnym spełnieniu wymogów GOZ. W pracy przedstawiono wyniki badań własnych i analiz, które posłużyły znalezieniu odpowiedzi na sformułowany problem badawczy. Praca obejmuje ocenę efektów zagospodarowania dwóch strumieni odpadów komunalnych – selektywnie zbieranych bioodpadów i odpadów resztkowych.
Istotą analizy był wpływ zmieniających się z czasem strumieni odpadów komunalnych na efekty ich zagospodarowania, przy wdrożeniu gotowych i sprawdzonych na rynku technologii odzysku energii z odpadów spełniających wymagania najlepszej dostępnej techniki.