Perspektywa malarska. Reprint 1939

Celem tej książki nie jest przerobienie materiału
z perspektywy w sensie geometrii wykreślnej, cel ten
bowiem osiągnięto niejednokrotnie tak w podręcznych
wydaniach, jak też w obszernych dziełach naukowych.
Jeśli idzie o perspektywę, jako gruntowną wiedzę, to zainteresowani
mogą się oprzeć o znakomite dzieło prof.
Bartla; w dziedzinie natomiast plastyki nie spróbowano
dotychczas stworzyć podręcznika, który by nie zrażał
czytelnika suchością i ilością wykresów, nie nużył techniczną
terminologią. Nie napisano dotychczas książki ,
mówiącej o perspektywie w sposób przystępny dla każdego,
a przeznaczonej w pierwszym rzędzie do przygotowania
tych, którzy się oddają studiom malarskim.
Książka ta jest bezużyteczna dla techników, ponieważ
język tej książki jest językiem plastyków. Nie ma
w niej wskazówek do starannych „wykresów", należy
w niej natomiast szukać podstaw do swobodnego kreślenia
perspektywicznego, do którego dochodzirmJ przez
wrażliwe wyczucie i zrozumienie przestrzeni, oraz wykształcenie
wrodzonego poczucia proporcji.
Autor zdaje sobie sprawę z potrzeby książki o perspektywie,
nieobciążonej materiałem technicznym, tak niemiłym dla początkujących, a natomiast w sposób łatwy zaznajamiającej czytelnika z problemami przestrzeni, wyjaśniającej
perspektywiczną deformację przedmiotów,
oraz omawiającej zagadnienia perspektywy związanej
ściśle z malarstwem.
Autor oddaje tę książkę w ręce czytelnika z nadzieją,
że chwilowo wypełnił dokuczliwą lukę w dziedzinie
elementarnego przygotowania plastycznego. Książka
ta spełni swe zadanie, jeśli czytelnik, opanowawszyzasadnicze
prawidła, zacznie samodzielnie myśleć, a tym
samym swobodnie poruszać się w tajemniczym świecie
optycznych przeobrażeń.