Bezpieczeństwo ludzi w budynkach użyteczności publicznej, zwłaszcza w placówkach medycznych, jest kluczowym elementem zarządzania kryzysowego. Ewakuacja w sytuacjach awaryjnych wymaga kompleksowego podejścia, uwzględniającego zarówno aspekty techniczne, organizacyjne, jak i psychologiczne.

W szpitalach proces ten jest szczególnie skomplikowany ze względu na obecność pacjentów o ograniczonej mobilności, konieczność zapewnienia ciągłości opieki medycznej oraz dynamiczne warunki, w jakich podejmowane są decyzje ratunkowe.

Niniejsza monografia przedstawia wieloaspektowe podejście do problematyki ewakuacji, koncentrując się na modelowaniu procesu ewakuacyjnego, wymaganiach prawnych oraz wykorzystaniu nowoczesnych technologii wspomagających zarządzanie ewakuacją. Szczególny nacisk położono na analizę ewakuacji szpitalnej, ponieważ stanowi ona jedno z największych wyzwań w sytuacjach zagrożenia.

Przedstawione badania, oparte na rzeczywistych ćwiczeniach ewakuacyjnych, pozwalają na porównanie założeń teoretycznych z wynikami praktycznych symulacji oraz wskazanie kluczowych problemów wpływających na skuteczność ewakuacji.

Celem pracy jest nie tylko identyfikacja głównych czynników utrudniających skuteczną ewakuację, ale również wskazanie praktycznych rozwiązań, które mogą zwiększyć bezpieczeństwo pacjentów i personelu medycznego.

W monografii zaprezentowano wyniki badań nad czasem ewakuacji, analizę wpływu infrastruktury oraz ocenę zastosowania nowoczesnych technologii, takich jak: sztuczna inteligencja, cyfrowe bliźniaki czy wirtualna rzeczywistość.

Przedstawione analizy i wnioski mają na celu wskazanie istotnych luk w obecnych procedurach ewakuacyjnych oraz propozycję rozwiązań, które mogą zwiększyć skuteczność ewakuacji w warunkach rzeczywistych.

Zrozumienie mechanizmów rządzących procesem ewakuacji oraz wpływu czynników ludzkich, organizacyjnych i technicznych pozwala na lepsze przygotowanie służb ratowniczych, zarządców budynków i personelu placówek medycznych na potencjalne sytuacje kryzysowe.