WYKORZYSTANIE ENERGII WIATRU

Wiatraki, Farmy wiatrowe     Autor: Zygmunt Katolik
+ do pobrania gratis – wyciąg z ustawy o odnawialnych źródłach energii (plik PDF)

stan prawny 15 marca 2023 r.

Książka, będąca kontynuacją cyklu o odnawialnych źródłach energii (poprzednia pozycja to „Wykorzystanie energii słonecznej”)

jest adresowana do projektantów i przyszłych użytkowników elektrowni wiatrowych.

Książka składa się z sześciu rozdziałów poświęconych osobnym zagadnieniom.

Jej specyfika polega na skupieniu się na niewielkich obiektach, wykorzystujących energię wiatru do zasilania własnych instalacji energetycznych. Zagadnienia budowy dużych obiektów energetyki wiatrowej są domeną energetyki zawodowej i zasługują na odrębne potraktowanie.

Rozdział I pozwala poznać naturę wiatru, jego charakterystykę i pomiar najważniejszych parametrów: prędkości i kierunku.

Rozdział II jest rysem historycznym rozwoju energetyki wiatrowej na przestrzeni wieków na świecie i w Polsce.

Rozdział III opisuje podstawy fizyczne energii wiatru. Są w nim zawarte wzory fizyczne określające zasoby energetyczne wiatru, ale także wzory i procedury pozwalające na dobór parametrów eksploatacyjnych elektrowni wiatrowej. Zdefiniowano efektywność obiektów energetyki wiatrowej i pokrótce opisano zasadę ich działania: konwersji energii wiatru na inne formy energii.

Rozdział IV omawia klasyfikację i konstrukcję „wiatraków” czyli silników wiatrowych.

Rozdział V najbardziej obszerny rozdział, omawia elektrownie wiatrowe w różnych kryteriach klasyfikacji: ze względu na lokalizację, moc, rodzaj turbiny, rodzaj generatora, itd. Są w nim także podane zasady doboru parametrów eksploatacyjnych elektrowni wiatrowej, a także wytyczne konserwacji, remontów i ochrony elektrowni przed wyładowaniami atmosferycznymi.

Rozdział VI omawia rachunek ekonomiczny opłacalności budowy elektrowni wiatrowej. Zaprezentowano w nim metodykę oceny opłacalności inwestycji UNIDO, a także metodę kosztów w cyklu życia inwestycji.

Książka zawiera 129 rysunków i 24 tabele, które ułatwiają jej zrozumienie.

Uzupełnienie treści merytorycznych stanowi spis literatury, który może być przydatny dla Czytelników pragnących pogłębić wiedzę w tym zakresie.

W publikacji wykorzystano dostępne materiały źródłowe stanowiące opracowania poświęcone tematyce odnawialnych źródeł energii oraz informacje publikowane w źródłach internetowych.

Książka jest skierowana przede wszystkim do studentów szkół wyższych o kierunku energetycznym, uczestników studiów podyplomowych o specjalności energetyka – odnawialne źródła energii, do uczniów techników energetycznych, osób przygotowujących się do zainstalowania systemów wykorzystujących energię z odnawialnych źródeł w budynkach, do osób zajmujących się na co dzień tematyką odnawialnych źródeł energii oraz wszystkich Czytelników, którzy chcieliby zgłębić wiedzę w zakresie metod oraz technologii produkcji energii elektrycznej i cieplnej na podstawie odnawialnych źródeł energii, jakim jest wiatr. Polecamy ją również tym, którym zależy na ochronie środowiska naturalnego.

Dzieje starachowickiej fabryki samochodów.

Starachowice kolebką polskiej motoryzacji.

Pracownicy starachowickiej FSC w powstających zakładach w czasach PRL.

W książce zostały omówione nowoczesne sposoby organizacji i metody utrzymywania ruchu maszyn, urządzeń i instalacji w zakładach produkcyjnych. Książka jest adresowana do osób zatrudnionych na stanowiskach związanych bezpośrednio z utrzymaniem ruchu, a także do osób sprawujących funkcje dozoru i kierownictwa w tym zakresie. Może ona też stanowić cenną pomoc dla uczniów średnich szkół technicznych i studentów odpowiednich kierunków kształcenia.

Monografia dotyczy zagadnień będących w ostatnich dekadach przedmiotem szczególnie intensywnych badań o charakterze podstawowym i technologicznych, skupionych na znacznej poprawie właściwości tworzyw metalicznych metodami przeróbki plastycznej z wykorzystaniem efektów strukturalnych, towarzyszących dużemu odkształceniu metali. W pracy przedstawiono nowe elementy poznawcze, dotyczące procesów zachodzących w wybranych tworzywach metalicznych, będące efektem prac eksperymentalnych Autorki. 

Podręcznik jest ostatnią częścią trzyczęściowego cyklu dotyczącego projektowania wentylacji i klimatyzacji. Przeznaczony jest dla studentów przede wszystkim kierunku inżynieria środowiska oraz pokrewnych, a także inżynierów, pragnących uporządkować i ugruntować wiedzę w tym zakresie. W podręczniku przedstawiono zaawansowane zagadnienia w zakresie projektowania wentylacji i klimatyzacji z 3 grup tematycznych: zastosowanie energooszczędnych urządzeń, systemy klimatyzacji w obiektach wielopomieszczeniowych oraz wentylacja i klimatyzacja w obiektach o specjalnych wymaganiach.

Poradnik zawiera aktualne informacje z zakresu budowy, obsługi i naprawy pojazdów samochodowych.
Przedstawia nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne dotyczące samochodów osobowych ciężarowych, motocykli i ciągników.Bogata i atrakcyjna szata graficzna, składająca się z kolorowych ilustracji, rysunków, wykresów i tabel, ułatwia odnajdywanie poszukiwanych informacji.Adresatami poradnika są mechanicy samochodowi oraz studenci i inżynierowie specjalizujący się w dziedzinie techniki samochodowej, a także uczniowie szkół samochodowych.

Treść podręcznika podzielona jest na 15 wykładów. Każdy z wykładów jest spójnym kwantem wiedzy z przykładami obliczeniowymi. Każdy wykład kończy się zestawem pytań sprawdzających, które dotyczą najważniejszych spodziewanych efektów kształcenia. Drugi podział treści książki, to podział na 8 rozdziałów dotyczących różnych rozważanych zagadnień drganiowych. Każdemu rozdziałowi odpowiada jeden lub kilka wykładów. Rozdziały mają odrębną numerację podrozdziałów, wzorów, rysunków i przykładów, dzięki czemu można częściowo zmieniać kolejność ich studiowania, zaczynając jednak zawsze – po wiadomościach wstępnych – od drgań układów liniowych o jednym stopniu swobody.

Sezonowa zmienność migracji genów oporności na antybiotyki i struktur bakteryjnych w biofilmie na kolejnych etapach oczyszczania wody przeznaczonej do spożycia

Polskie skutery WFM Osa M50, M52

Okres, w którym po II wojnie światowej w Polsce zajęto się konstrukcją i wytwarzaniem jednośladów zwanych z angielska skuterami (scooter) był dość krótki (przypadał na lata 1955-1967), jednak bardzo ciekawy i bogaty w wiele wydarzeń, w tym również sportowych, zapisując się trwale w historii powojennej motoryzacji. Jedyną fabryką, gdzie produkowano seryjnie polskie skutery była Warszawska Fabryka Motocykli (WFM), gdzie już w połowie lat pięćdziesiątych powstały prototypowe pojazdy o owadzich nazwach: Żuk, Bąk i Osa, z których jedynie Osa została skierowana do seryjnej produkcji. Produkcję skuterów próbowano również podjąć w zakładach podległych Centralnemu Zarządowi Przemysłu Wyrobów Precyzyjnych, czego wyrazem była prezentacja w 1957 roku prototypów dwóch lekkich skuterów o nazwach Odra 1 i Odra 2.
Po przejęciu Warszawskiej Fabryki Motocykli przez Polskie Zakłady Optyczne (1964) prace nad następcą Osy, którym miał być skuter miejski noszący robocze oznaczenie M55, przejęła Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku, gdzie skoncentrowano produkcję motocykli klasy 125 cm.
W wyniku prac konstrukcyjnych powstały wersje M56 i M57, na bazie których w 1967 roku wykonano przed prototyp o nazwie Montana, wykorzystując zawieszenia obu kół i zespół napędowy z włoskiego skutera Lambretta 125. Pomimo, że Montana prezentowała się doskonale, oceniono, że małe zainteresowanie skuterami nie gwarantuje opłacalności produkcji, i dalsze prace decyzją Zjednoczenia Przemysłu Lotniczego przerwano. Tym samym zakończyła się historia polskich skuterów, przypadająca na wiek XX. Podobnie, choć nieco później, odeszły do historii ostatnie marki polskich motocykli.

Samochód z nadwoziem trzy-bryłowym typu sedan napędzany silnikiem S-21 nosił oznaczenie Warszawa 203, a napędzany silnikiem M-20 oznaczenie 204. Obie wersje silnikowe pojazdu różniły się też przełożeniem przekładni głównej. Silnik S-21 był kompletowany z tylnym mostem o przełożeniu 4,55:1, a z silnikiem M-20 był kompletowany most napędowy z przekładnią 5,125:1. W sierpniu 1964 r., po przerwie urlopowej, FSO podjęła produkcję zmodernizowanej Warszawy z nadwoziem typu sedan. Nareszcie, po 13 latach produkcji, zmieniono wygląd pojazdu na nowocześniejszy w porównaniu z pojazdem dotychczas wytwarzanym. Był to znaczący moment w produkcji samochodów Warszawa, w FSO określany jako modernizacja progowa początkująca również powstanie nowocześniejszych odmian podstawowego modelu pojazdu. Wzrosło też zainteresowanie zmodernizowanymi Warszawami odzwierciedlone wzrostem produkcji. Pojawienie się zmodernizowanej Warszawy 203/204 pozwoliło na bardziej dojrzałe konstrukcyjnie i technologicznie opracowanie odmian pochodnych tego samochodu. W 1964 r., a więc równolegle z modelem podstawowym pojawiła się odmiana 203P/204P (Pick-up), rok później 203K/204K (Kombi) i 203T/204T (Taxi), a w 1967 r. sanitarka Warszawa 203A będąca pochodną samochodu 203K (Kombi).