Historia

Wybitny fizyk teoretyczny J. Robert Oppenheimer obecnie znany jest głównie z prac nad budową bomby atomowej, które prowadził w Los Alamos w latach 1942–1945. Autor tej niezwykłej biografii z precyzją i wrażliwością ukazuje drogę Oppenheimera – od młodzieńczych lat spędzonych na elitarnych uczelniach, przez błyskotliwą karierę naukową, aż po dramatyczne chwile w Los Alamos i etap moralnego upadku, gdy Oppenheimer zaczął kwestionować skutki własnych odkryć.

To opowieść o człowieku z krwi i kości, rozdartym między nauką a sumieniem, pełnym sprzeczności, pasji i wątpliwości. Biografia ukazuje również jego drogę do współpracy, a następnie do konfliktu z rządem amerykańskim i wojskiem.

Książka nie tylko dokumentuje życie Oppenheimera, lecz także zadaje pytania o odpowiedzialność uczonych, cenę postępu i moralne granice nauki. To obowiązkowa lektura dla wszystkich, których fascynuje historia, nauka i dylematy etyczne epoki atomowej.

Koniec II wojny światowej stał się początkiem rywalizacji niedawnych sojuszników. Trwający blisko pół wieku konflikt między Wschodem a Zachodem rozgrywał się na wszystkich kontynentach. Szachujące arsenałem jądrowym mocarstwa toczyły wojny zastępcze w Korei, Wietnamie, państwach Afryki i w Afganistanie. W wielu miejscach świata zimna wojna była gorąca i gwałtowna, pochłonęła miliony ofiar. W innych ograniczała się do walki o rząd dusz, destabilizację polityczną i wywoływanie niepokojów społecznych. Czy rzeczywiście skończyła się w 1989 roku, jak wierzyliśmy jeszcze niedawno?
John Lewis Gaddis kreśli sugestywny obraz rywalizacji dwóch stron konfliktu przedzielonych żelazną kurtyną. Czytelnik znajdzie tutaj zarówno dramatyczny opis zakulisowych rozgrywek w gabinetach światowych przywódców, jak i pogłębiony obraz społeczeństw żyjących w cieniu groźby wojny atomowej. Ta książka to nie tylko fascynujący wycinek z historii drugiej połowy XX wieku, lecz także przypomnienie, że te wydarzenia mają swoje odniesienia we współczesności. 

John Lewis Gaddis (ur. w 1941 r.) – historyk, pisarz i wykładowca akademicki na Uniwersytecie Yale, specjalizujący się w tematyce zimnej wojny oraz historii Rosji i Związku Radzieckiego. Wykładał również w Naval War College i na Uniwersytecie Princeton. Autor kilkunastu publikacji wyróżnionych nagrodami. Nakładem Wydawnictwa RM ukazała się też jedna z jego najsłynniejszych książek – Geniusze strategii.

Książka ta powstała na podstawie żołnierskich wspomnień, dzienników i listów. Stanowi intrygujące studium, szczegółowo przedstawiające codzienne życie typowego niemieckiego żołnierza frontowego z czasów II wojny światowej.

Opisuje realia pola walki i trudy, które niemieccy frontowcy znosili na co dzień, ale przede wszystkim przybliża ludzi: ich obawy i niepokoje, pragnienia i tęsknoty, oraz lęk wynikający z nieustannej konfrontacji z widmem śmierci.

Autor dokonał analizy przyczyn nadzwyczajnej sprawności bojowej niemieckich żołnierzy, co doprowadziło go do konkluzji, że u jej podłoża leżało specyficzne poczucie więzi z towarzyszami broni, odziedziczone z tradycji wojska pruskiego. Przedstawił także zgubny wpływ nazistowskiej propagandy na nastawienie wojsk niemieckich wobec ludności podbitych krajów.

Dowiemy się o frapujących, często wręcz kuriozalnych historiach z życia największych filozofów, począwszy od tych, którzy działali w antycznej Grecji i debatowali na temat wolności i duszy, aż po Petera Singera, rozważającego najbardziej niepokojące etyczne problemy naszych czasów. Prześledzimy historię ludzkich przemyśleń na temat rzeczywistości i kondycji człowieka.  

Ta książka sprawia, że filozofia staje się zrozumiała i przystępna, a nawet pełna humoru. Inspiruje do myślenia, dyskusji, argumentowania i stawiania pytań.  Nigel Warburton, filozof, znany przede wszystkim jako pełen pasji popularyzator filozofii w internecie (www.philosophybites.com, www.virtualphilosopher.com) i w realu (Open University w Londynie, kursy estetyczne w Tate Modern, programy radiowe BBC). Autor wielu niebanalnych książek popularyzujących filozofię.

Poznaj fascynujące przypadki kłamstw, które ukształtowały nasz świat

Autorka zabiera czytelników na wyprawę po historii ludzkości do najdalszych zakątków świata. Ukazuje, w jaki sposób kłamstwa mogą zmieniać otaczającą nas rzeczywistość: od machiny propagandowej Juliusza Cezara, która zwodziła świat przez dwa tysiące lat, aż po tuszowanie wydarzeń, które doprowadziły do katastrofy w Czarnobylu. Historia świata w 50 kłamstwach odkrywa prawdę skrytą pod masowymi łgarstwami polityków i prasy, na przykład tymi na temat brytyjskich obozów koncentracyjnych w trakcie wojny burskiej czy niesławnej sprawy Dreyfusa we Francji, a także odsłania teorie spiskowe, z których zrodziły się trwające stulecia konflikty i układy społeczne.
Sprawdź, jak ukryte oblicze historii oddziaływało na losy ludzkości, a przekonasz się, że prawda jest dziwniejsza – i znacznie bardziej niebezpieczna – od fikcji.

Natasha Tidd – historyczka i pisarka. Jej pasją jest pisanie o przeszłości w sposób przystępny dla wszystkich i odkrywanie nieznanych kart. Publikowała artykuły w licznych czasopismach, stworzyła też popularyzującą historię stronę F Yeah History. Historia świata w 50 kłamstwach to jej debiutancka książka.

John Lewis Gaddis, wybitny amerykański historyk, znawca problematyki zimnej wojny, analizuje myśl i działania wielkich strategów z perspektywy sentencji starogreckiego poety, zinterpretowanej przez brytyjskiego filozofa Isaiaha Berlina w słynnym tekście Jeż i lis. Esej o pojmowaniu historii u Tołstoja.

Autor prowadzi czytelnika przez kolejne epoki. W każdym z rozdziałów przedstawia twórców wielkich strategii oraz postacie historyczne, które musiały podejmować strategiczne decyzje: od perskiego króla Kserksesa przez Oktawiana Augusta, Marka Antoniusza, Machiavellego i Elżbietę I po ojców założycieli Stanów Zjednoczonych, króla Jerzego III, Napoleona, Wilsona i Roosevelta. Zastanawia się, kto z nich – jak jeż – był zapatrzony w dalekosiężne cele, a kto podążał ścieżką lisa, zważając na wymogi chwili. Kiedy i czy w ogóle udawało im się skutecznie powiązać cele ze środkami, jakie mieli do dyspozycji, bo tylko pogodzenie w sobie strategii jeża i lisa pozwala odnieść sukces.

Cele żyją bowiem tylko w wyobraźni, mogą być nieskończone: jak tron na księżycu, z którego rozciąga się piękny widok. Środki jednak są nieubłaganie ograniczone: to ludzie na polu walki, okręty na morzu i oddziały, które trzeba zaaprowizować. Jeśli cokolwiek ma się udać, cele i środki muszą ze sobą współgrać. Nigdy jednak nie można traktować ich wymiennie.

Książka przedstawia rewizjonistyczne spojrzenie na relacje polsko-żydowskie, wskazując,

że od początków państwowości po I Rzeczpospolitą – paradisus Iudaeorum – polska tolerancja nie została odwzajemniona.

Żydzi w większości obojętnie przyjęli rozbiory, a niepodległość

Polski w 1918 roku – niechętnie.

W czasach klęski ujawniła się współpraca Judenratów i policji żydowskiej z Niemcami

oraz udział żydowskich funkcjonariuszy stalinowskiego MBP w zwalczaniu polskich patriotów.

Dziś środowiska wspierane przez „Gazetę Wyborczą” i organizacje finansowane publicznie

– zdaniem autora – fałszują historię Jedwabnego i promują termin „polskie obozy koncentracyjne”,

wzmacniając „politykę wstydu” i roszczenia wobec Polski.

Potrzebna jest zdecydowana zmiana nastawienia władz.

Biznes od lat używa języka pola walki: bitwy cenowe, batalie między konkurentami czy wojny o udział w rynku są normalną częścią działalności gospodarczej. Ale armia ma coś więcej do zaproponowania szefom wielkich firm i liderom średnich zespołów niż tylko słowne alegorie.

Guzik i fastryga to pomysł na kreatywne spędzanie czasu dla małych i dużych. W książce znajdziecie tutoriale wprowadzające w podstawy szycia. Są one kontynuacją warsztatów edukacyjnych prowadzonych w Muzeum Powstania Warszawskiego. Czytelnikom w przygodzie z igłą i nitką będą towarzyszyć polscy projektanci. Czy szycie może dawać radość? Sprawdźcie sami!

Wspaniale, że powstała tak piękna i mądra książka! Rzecz o pozornie prostej czynności, jaką jest szycie. Okazuje się jednak, że może dotknąć serca, zachwycać, uwalniać umysł, pomagać ludziom, a nawet zmieniać świat. Trzy kompletnie różne rozmowy, różne pokolenia i różne doświadczenia. Wszystkie tak mi bliskie, aż do wzruszenia. 

Kiedy byłam mała, mama zrobiła mi na szydełku kolorowy serdak z wełny. Czułam się w nim jak królewna! Potem wiele razy szyłyśmy coś razem i byłam z tego dumna. 

Po przeczytaniu tej niezwykłej książki mam plan: razem z moim 10-letnim synkiem uszyję torbę na zakupy, woreczek na skarby, filcowego misia. Na tym z pewnością nie poprzestaniemy.

Małgorzata Kożuchowska

Od 1939 roku do końcowych miesięcy 1943 roku armia niemiecka odnosiła zwycięstwa na polach bitewnych w Europie, gdyż wojska stawiające jej opór nie miały odpowiedzi na jej nowatorską taktykę ścisłego współdziałania broni pancernej, artylerii i lotnictwa. Bardzo ważną rolę w tej nowej doktrynie militarnej odgrywały Panzerjäger – jednostki wyposażone zarówno w armaty holowane, jak i mobilne samobieżne działa przeciwpancerne.

Niedługo po tym, jak armie niemieckie przekroczyły granicę sowiecką w 1941 roku i napotkały groźne, bardzo nowoczesne na owe czasy czołgi przeciwnika – średnie T-34 i ciężkie KW-1 – musiały uciekać się do improwizacji w zmaganiach z nimi, bo ówczesna standardowa broń przeciwpancerna Wehrmachtu okazała się nieskuteczna w walce z tymi wozami bojowymi. Dało to impuls do szybkiego opracowania nowej armaty przeciwpancernej, 7,5 cm PaK 40, oraz wielu uzbrojonych w nią dział samobieżnych.

Niniejsza książka to drugi tom historii Panzerjäger. Autor opisuje w nim ewolucję roli tych jednostek od chwili uderzenia na Związek Sowiecki w 1941 roku, poprzez okres zmagań z Brytyjczykami na północnoafrykańskiej pustyni, po coraz bardziej rozpaczliwe boje na froncie wschodnim z gigantyczną Armią Czerwoną, stopniowo spychającą siły niemieckie ku Berlinowi. Szczegółowo przedstawia typy uzbrojenia jednostek Panzerjäger, takie jak działo samobieżne Hornisse/Nashorn, wprowadzone z zadaniem powstrzymania potęgi sowieckich sił pancernych, oraz metody ich użycia na polach bitew w zmaganiach ze zdecydowanie przeważającym liczebnie nieprzyjacielem. Tekst wzbogacają niepublikowane wcześniej zdjęcia z lat wojny oraz oryginalne dokumenty historyczne – meldunki i raporty bojowe.  

Książka Patricka Starczewskiego nie jest jedynie przyczynkiem do dziejów Wrocławia. Przedstawia bowiem — zapoczątkowane niedługo przed 1850 rokiem — zmiany w krajobrazie całego miasta. Nietypowo, bo przez pryzmat rozwijającego się lokalnego przemysłu. Osią rozważań jest utworzona w 1839r., bodaj najdłużej nieprzerwanie funkcjonująca na terenie stolicy Dolnego Śląska — firma Gottfrieda Linkego (Wagenbauanstalt Gottfried Linke). Lektura dostarcza szczegółowych informacji o jej rozwoju na przestrzeni stu lat, kiedy działała w różnych okolicznościach organizacyjnych, zawsze jednak z nazwiskiem założyciela w nazwie. Z czasem przedsiębiorstwo stało się ikoną wrocławskiego nowoczesnego przemysłu, funkcjonując do maja 1945 roku w niemieckiej rzeczywistości gospodarczej. Taką też rolę — już w polskich realiach – przejęła utworzona na bazie zachowanych urządzeń Linke-Hofmann Werke — Państwowa Fabryka Wagonów (popularny Pafawag). Autor prowadzi nas przez wrocławskie (i nie tylko) dzieje zakładów Linkego, ale także przez skomplikowane uwarunkowania kształtującego się od połowy XIX wieku nowoczesnego przemysłu. I — co należy podkreślić — poświęca wiele miejsca kwestiom socjalnym, jakich definiowanie zapoczątkowano w ostatnich dekadach tegoż stulecia. Autorskie rozważania zostały oparte w największej mierze na źródłach pochodzących z niemieckich i polskich archiwów. Warto jednak zaznaczyć: źródeł nie tylko o charakterze historycznym, ale licznie reprezentowanych — gospodarczym. Analiza tych ostatnich, na co pozwala ekonomiczne przygotowanie autora, niewątpliwie ułatwia zrozumienie niekiedy trudnych decyzji zarządzających wrocławskimi zakładami, którym początek dał Gottfried Linke.
Z recenzji dr. Marka Buraka
Politechnika Wrocławska
Koncern Linke-Hofmann Werke AG (LHW), na bazie którego powstał po wojnie polski Pafawag, to legenda na historycznej mapie przemysłowego Wrocławia. Podwaliny pod jego rozwój położyło połączenie sił dwóch konkurujących do tej pory firm: Fabryki Budowy Wagonów Gotffried Linke i Fabryki Wagonów Braci Hofmann. Fabryka Linkego wystartowała w 1834 r. i produkowała m.in. powozy konne, żeby wkrótce wytwarzać platformy kolejowe i lokomotywy dla powstających właśnie Kolei Górnośląskich. Spółka Hofmannów zaczęła od pomp strażackich, które dość szybko zamieniła na wagony kolejowe i tramwajowe. Po fuzji powstał jeden z największych wówczas w Europie zakładów przemysłowych (200 hektarów powierzchni, z czego blisko 80 pod dachem), zatrudniający cztery tysiące ludzi. Spółka akcyjna Linke-Hofmann-Werke w czasie obu wojen światowych przestawiała swoją produkcję na potrzeby wojska. W fabryce powstawały wówczas samoloty, pociągi pancerne, ciągniki półgąsienicowe i elementy do tajnej broni Hitlera — rakiet V2, między innymi z wykorzystaniem robotników przymusowych z Polski. Po 1945 roku Państwowa Fabryka Wagonów we Wrocławiu (Pafawag) zaczęła produkować pojazdy szynowe. Historię koncernu do 1939 roku opisuje Patrick Starczewski, historyk i przedsiębiorca. Dzięki temu książka oprócz walorów czysto historycznych pozwala także na wgląd w biznesowy aspekt drogi, którą przeszła mała wrocławska spółka, by stać się europejskim gigantem. Książka zawiera ponad 200 ilustracji i zdjęć, w tym wiele niepublikowanych, oraz prezentuje plany założenia architektonicznego oraz urbanistycznego fabryki.

Niezwykła historia jednego z najbardziej błyskotliwych dowódców polowych w dziejach II wojny światowej.

Balck zapisał się w historii jako wybitny dowódca wojsk pancernych w trakcie bitew nad rzeką Czir – serii desperackich starć na mroźnych stepach południowej Rosji podczas katastrofalnej kampanii stalingradzkiej. Dzięki tym sukcesom zasłużenie zyskał w Wehrmachcie reputację dowódcy zdolnego poprowadzić jednostki pierwszej linii i odnoszącego zwycięstwa w walce z przeważającymi siłami wroga. Mimo spektakularnej kariery wojskowej, po zakończeniu wojny Balck pozostawał mało znaną postacią. W przeciwieństwie do Erwina Rommla, Heinza Guderiana czy Ericha von Mansteina, którzy do dziś są postrzegani jako legendarni niemieccy dowódcy, Hermann Balck w znacznej mierze popadł w zapomnienie.

Niniejsza książka opisuje szlak bojowy Hermanna Balcka z czasów II wojny światowej od walk we Francji po Stalingrad. Narracja historyczna przeplatana jest wyimkami ze wspomnień generała. Przedstawia świetnego dowódcę, który potrafił w taktyce wykorzystać szybkość oraz zaskoczenie i z pasją przewodził żołnierzom. Balck jawi się w niej jako profesjonalista, a także człowiek o dużej ciekawości intelektualnej i zamiłowaniu do sztuki klasycznej, który jednocześnie mimo to ochoczo walczył za totalitarną Trzecią Rzeszę.

Książka ta przedstawia krytyczny okres w życiu Hermanna Balcka od chwili, gdy pożegnał się z piechotą i po raz pierwszy objął dowodzenie jednostką pancerną. Obrazuje jego przemianę w niezwykle utalentowanego taktyka. Autor korzystał z licznych źródeł, w tym raportów wojskowych i relacji żołnierzy wojsk alianckich.

Stephen Robinson – australijski historyk, autor książek na temat II wojny światowej i strategii wojskowych. Jest też oficerem rezerwy w Armii Australijskiej i był instruktorem w Royal Military College.

Opis

Amerykańska historia w porywającej odsłonie

Jak to możliwe, że tak odmienni ludzie zamieszkujący tak różnorodne tereny zjednoczyli się pod sztandarem wolności i równości, powołując do życia naród, który stworzył jedno z najpotężniejszych państw na świecie? W swej dynamicznej narracji Davidson prowadzi nas przez pół tysiąca lat dziejów, od pierwszego spotkania między Starym a Nowym Światem przez ogłoszenie Deklaracji Niepodległości i wybuch wojny secesyjnej aż po wielki kryzys i narodziny supermocarstwa w epoce zagrożenia wojną nuklearną.

W opowieści towarzyszą nam najważniejsze postacie, w tym jeden z ojców założycieli Benjamin Franklin, wódz Siuksów Siedzący Byk, abolicjonistka Harriet Tubman oraz działaczka na rzecz praw człowieka Rosa Parks. W krótkich rozdziałach ożywają setki osób, których życiorysy wzbudzają pytania o wolność, równość i jedność w narodzie, który był i pozostaje niezwykle różnorodny, ale i podzielony.

James West Davidson – uznany historyk i pisarz. Uzyskał stopień doktora historii na Uniwersytecie Yale, specjalizuje się w historii Stanów Zjednoczonych. Jest współredaktorem serii książek New Narratives in American History wydawanej przez Oxford University Press i współautorem kilku podręczników. Miłośnik kajakarstwa górskiego.