Integracja sztuki i techniki w architekturze i urbanistyce. T. III.

Integracja sztuki i techniki w architekturze i urbanistyce Tom 2.

Integracja sztuki i techniki w architekturze i urbanistyce T. 4, cz.1.

Integracja sztuki i techniki w architekturze i sztuce T.V Cz. 2

Integracja sztuki i techniki w architekturze i urbanistyce Tom 1.

Integracja sztuki i techniki w architekturze i sztuce. Tom V cz.1

Publikacja przedstawia wybrane zagadnienia w układzie chronologicznym. W kolejnych częściach omówiono dobę przedrozbiorową, czasy pruskie, dzieje Księstwa Warszawskiego oraz Królestwa Polskiego. Całość zamyka okres zapoczątkowany przewrotem politycznym w 1918 roku.

Spis Treści

Doba przedrozbiorowa . . . . . . . . . . str. 5
Czasy pruskie . . . . . . . . . . str. 42
Doba Księstwa Warszawskiego . . . . . . . . . . str. 44
Doba Królestwa Polskiego . . . . . . . . . . str. 45
Od przewrotu politycznego w 1918 r. . . . . . . . . . str. 91

Opracowanie jest przeznaczone dla osób zainteresowanych gospodarką przestrzenną i dyscyplinami pokrewnymi, które poszukują odpowiedzi na pytanie, jak przeszukiwać przestrzeń w celu rozpoznania jej fragmentów mogących stać się przedmiotem sporów między różnymi podmiotami. Jest to także obszerne studium literaturowe kompilujące wiedzę w zakresie definiowania i klasyfikacji konfliktów przestrzennych, ich podmiotów, przedmiotu, a także uwarunkowań ich występowania.

Autorka postawiła tezę główną badań, w której założyła, że istnieją cechy przestrzeni mogące sprzyjać pojawianiu się w niej konfliktów przestrzennych. Cechy te są różne w różnej skali przestrzennej, a ich identyfikacja i ocena może wskazywać na potencjalną lokalizację i prawdopodobieństwo wystąpienia tych konfliktów. Tak postawioną tezę udowodniła, realizując cel główny badań, którym było opracowanie metod delimitacji przestrzeni ze względu na jej obciążenie możliwością wystąpienia konfliktów przestrzennych z uwzględnieniem różnych poziomów gospodarowania tą przestrzenią.

Zaprezentowane rozważania i analizy mogą stanowić podstawę do budowania narzędzi monitorowania przestrzeni w celu jej optymalizowania. Dają też możliwość ich rozwijania i budowania na ich podstawie nowych rozwiązań oraz teorii dotyczących ważnego aspektu naszego życia, jakim niewątpliwie są konflikty przestrzenne.

Budynki wielkopłytowe wznoszone w latach 60–80 XX w., tak samo jak budynki wybudowane w tym okresie w innych technologiach, ulegają procesom starzenia i destrukcji. Ich zużycie techniczne zależy od jakości zastosowanych wyrobów i materiałów, poziomu wykonawstwa, a także od sposobu eksploatacji oraz staranności i częstotliwości przeprowadzanych napraw, remontów bieżących i kapitalnych.

Niniejszy poradnik zawiera wytyczne przeprowadzania czynności diagnostycznych, kontroli i ocen stanu technicznego budynków wielkopłytowych, których zakres i częstotliwość wynikają z ustawy Prawo budowlane. W opracowaniu przedstawiono również schemat czynności diagnostycznych, schemat realizacji pokontrolnych opracowań technicznych oraz przykład prac naprawczych i wzmacniających.

Zaprezentowane w poradniku zasady ogólne przeprowadzania ocen stanu technicznego budynków dotyczą wszystkich systemów budownictwa wielkopłytowego. Natomiast zasady szczegółowe, pomimo że dotyczą wybranych, powszechnie stosowanych systemów centralnych, mogą stanowić pomoc przy ocenie budynków wzniesionych w innych systemach, również regionalnych.

W załącznikach do opracowania podano podstawowe informacje umożliwiające identyfikację systemu budownictwa wielkopłytowego oraz przykładowy formularz protokołu z przeprowadzonego przeglądu stanu technicznego budynku.

W poradniku podkreślono, że wyniki kontroli stanu technicznego budynków powinny być tak formułowane, aby możliwe było ustalenie sposobu dalszej eksploatacji, zakresu i harmonogramu robót naprawczych i remontowych, a także wskazanie ewentualnych kierunków modernizacji.

Przedmiotem opracowania, autorstwa Krzysztofa Kuczyńskiego i Ołeksija Kopyłowa, są warunki techniczne wykonania i odbioru lekkiej obudowy z płyt warstwowych z rdzeniem z pianki poliuretanowej, styropianu lub wełny mineralnej w okładzinach z blach metalowych.

Niniejszy preskrypt stanowi w swoim założeniu pomoc dydaktyczną dla studentów architektury w nauce podstaw fizyki budowli. Może on być także użyteczny dla studentów kierunku budownictwo, z uwagi na zbliżony program przedmiotu.
Celem publikacji było udostępnienie studentom zwięzłego i przystępnego w odbiorze tekstu, który zawiera całokształt treści omawianych i wymaganych podczas podstawowego kursu fizyki budowli, realizowanego obecnie na kierunku architektura w wymiarze 15 godzin wykładów i 15 godzin ćwiczeń. Z uwagi na elementarny zakres tego programu opracowanie w większości ogranicza się do podania podstawowych definicji i krótkich objaśnień teorii wybranych zagadnień fizyki klasycznej (miejscami zilustrowanych wykresami lub fotografiami), które stanowią podstawę fizyki budowli jako nauki stosowanej. W pracy zarysowano również główne obszary problemowe z zakresu fizyki budowli istotne w projektowaniu architektoniczno-budowlanym oraz wybrane, najistotniejsze procedury obliczeniowe i wymagania wynikające z aktualnych przepisów techniczno-budowlanych.

Kształtowanie układów materiałowych przegród zewnętrznych i ich złączy.

Spis treści

Przedmowa

Wykaz ważniejszych oznaczeń

1. Podstawowe wiadomości

1.1. Przegląd historyczny

1.2. Zadania i cele optymalizacji

1.3. Pojęcia i określenia optymalizacji

1.3.1. Zbiór rozwiązań dopuszczalnych

1.3.2. Funkcja celu

1.4. Podział zadań optymalizacji

1.5. Zasady projektowania konstrukcji

1.6. Przykłady zadań optymalizacyjnych

2. Optymalizacja liniowa

2.1. Metoda graficzna

2.2. Metoda sympleks

3. Optymalizacja nieliniowa

3.1. Optymalizacja bez ograniczeń

3.2. Ograniczenia równościowe – metoda Lagrange’a

3.3. Ograniczenia nierównościowe – warunki Kuhna-Tuckera

4. Rachunek wariacyjny

5. Optymalizacja z wykorzystaniem narzędzia Solver

5.1. Solver – dodatek MS Excel

5.2. Miejsce zerowania funkcji nieliniowej

5.3. Problem programowania liniowego

5.4. Problem programowania nieliniowego

6. Optymalizacja w środowisku MATLAB

6.1. Optymalizacja bez ograniczeń

6.2. Optymalizacja z ograniczeniami

7. Optymalizacja w ANSYS Mechanical APDL

7.1. Rozwiązanie analityczne

7.2. Rozwiązanie numeryczne

8 Optymalizacja w ANSYS DesignXplorer

8.1. Optymalizacja zorientowana na cele

8.2. Zagadnienie optymalizacji kopuły prętowej

Bibliografia

Spis rysunków

Spis tabel

Monografia przedstawia autorskie ujęcie oceny odporności ogniowej nienośnych przegród szkieletowych z okładzinami z płyt gipsowo-kartonowych. Punktem wyjścia pracy jest ograniczenie klasycznej oceny normowej, w której wynik badania sprowadza się do czasu spełnienia kryteriów E oraz I i przypisanej na tej podstawie klasy EI.

Podstawę empiryczną stanowi 258 pełnoskalowych badań odporności ogniowej przegród g-k na ruszcie stalowym. Na ich podstawie autor analizuje wpływ parametrów materiałowo-konstrukcyjnych na czas odporności ogniowej, kryteria jej utraty oraz przebieg wzrostu temperatury po stronie nienagrzewanej.

Pierwszym osiągnięciem autora pracy jest Biliniowy Model Odpowiedzi temperaturowej ΔT(t), opisujący dwa reżimy nagrzewania rozdzielone punktem przełamania, drugim natomiast Biliniowa Klasyfikacja Eliptyczna, służąca do klasyfikacji odpowiedzi temperaturowej przegród w wyodrębnionych obszarach przestrzeni parametrów tej odpowiedzi.

Zaproponowane podejście rozszerza ocenę EI o parametryczny opis dynamiki nagrzewania oraz umożliwia klasyfikację odpowiedzi temperaturowej przegród, wykraczającą poza ocenę opartą wyłącznie na czasie utraty odporności ogniowej.

Publikacja omawia podstawy projektowania obiektów technicznych, materiały konstrukcyjne HMSM, multimedialne sceny mobilne oraz ich rozwiązania konstrukcyjne i regulacje prawne. Przedstawia podatność diagnostyczną scen mobilnych, metody walidacji punktów pomiarowych oraz koncepcje rozwiązań konstrukcyjnych, w tym modelowanie i identyfikację obciążeń. Całość zamyka podsumowanie.

Publikacja dotyczy problematyki transformacji warstwy wierzchniej, wpływu czynników technologicznych na jej cechy oraz eksploatacyjnej warstwy wierzchniej. W kolejnych rozdziałach przedstawiono wstęp, uzasadnienie problematyki badawczej, analizę stanu wiedzy z zakresu tematyki pracy, w tym transformację warstwy wierzchniej, wpływ czynników technologicznych na cechy warstwy wierzchniej, zależność struktury geometrycznej powierzchni od parametrów obróbki, wpływ parametrów technologicznych na naprężenia, relacje między twardością i mikrotwardością powierzchni a czynnikami procesu wytwarzania, ciecze chłodząco-smarujące w procesie obróbki skrawaniem, eksploatacyjną warstwę wierzchnią, zjawiska tribologiczne w parach kinematycznych ze stykiem skoncentrowanym, czynniki determinujące zmiany w warstwie wierzchniej podczas eksploatacji oraz cechy użytkowe tocznych par kinematycznych. Następnie omówiono podsumowanie analizy literatury, wnioski z przeglądu literatury, cel, tezę i zakres pracy, badania własne, etapy transformacji warstwy wierzchniej, obiekt badań, warunki badań technologicznych i eksploatacyjnych, aparaturę badawczą, kształtowanie technologicznej warstwy wierzchniej, program i zakres badań wstępnych, wyniki badań wstępnych i ich analizę, podsumowanie i wnioski z badań wstępnych, badania zasadnicze, topografię powierzchni technologicznej warstwy wierzchniej, udział materiałowy topografii powierzchni, badania pomocnicze, wnioski z badań technologicznych, badania eksploatacyjne par tocznych, badania wstępne i zasadnicze, wpływ wybranych czynników na moment tarcia, wpływ topografii na zużycie liniowe, zmianę topografii powierzchni w okresie docierania elementów tocznych, wnioski z badań eksploatacyjnych oraz podsumowanie badań własnych. Całość zamykają wnioski końcowe, wnioski poznawcze i utylitarne, podsumowanie pracy, propozycje dalszych badań, literatura i streszczenia.