Wydawnictwo EUROSPRINTER

Krakowska komunikacja miejska wczoraj i dziś to fotograficzny album poświęcony zmianom, jakie na przestrzeni niemal 150 lat zaszły w krakowskiej komunikacji miejskiej. Zebrane na przestrzeni lat zdjęcia dokumentujące codzienną służbę jaką wykonuje krakowski przewoźnik, ukazują w przystępny sposób naturalny proces rozwoju komunikacji. Polecamy zarówno pasjonatom transportu miejskiego jak i wszystkim którym bliski jest Kraków.

Stare kartki pocztowe są skarbnicą wiedzy o miastach, ich architekturze, zwyczajach mieszkańców czy komunikacji. Często zamieszczamy je w naszych albumowych monografiach. Tym razem jak wskazuje tytył są tematem głównym tego albumu. Bogata historia krakowskiej komunikacji została w tym przypadku przedstawiona wyłącznie za pomocą kart pocztowych pochodzących z różnych okresów historycznych miasta. Autor zebrał 165 pocztówek z tematyki komunikacyjnej którymi następnie wypełnił 25 rozdziałów związanych z miejscami i dzielnicami Krakowa. Znakomite opisy różnych miejsc i pocztówek to nie jedyna zaleta tej publikacji. Album zwraca uwagę także swoją bardzo piękną szatą graficzną i oprawą. Jeśli ktoś myśli o szczególnym prezencie dla bliskiej osoby - to ten album nadaje się na to wybitnie.

Okres PRL a i III RP nie rozpieszczał nas jeżeli chodzi o monografie parowozów. Właściwie nawet od okresu przedwojennego nie ukazało się żadne popularnonaukowe opracowanie książkowe dotyczące konkretnych serii lokomotyw parowych, nie licząc opracowań zbiorczych lub artykułów. Obecnie luka ta jest systematycznie nadrabiana, ale to dopiero początek długiej i żmudnej drogi w tym obszarze zagadnień. Tym razem autorzy, Roman Garbacik i Konrad Garbacik proponują nam wgląd w dzieje parowozu serii Ty43, produkowanego na podstawie pozostawionych po wojnie części i dokumentacji  niemieckiej lokomotywy serii 42 (seria PKP: Ty3). Popularnych Helmutów, czyli parowozów serii Ty3/43 było tylko 129 sztuk i jako cięższa odmiana liczniejszych Kriegsloków  Ty2/42  była ona niekiedy z nimi mylona. Rodowód, opis techniczny, obfity materiał ilustracyjny a nadto wszystkie przebiegi służb tych maszyn stanowić będą nie lada gratkę dla koneserów i z pewnością zachęcą do zakupu tej pozycji. Tym bardziej, iż w samych Niemczech seria 42 nie doczekała się zbyt wielu opracowań, przynajmniej na miarę monografii serii takich jak  03, 44, 50 czy 86. A i egzemplarzy muzealnych początkowo tam nie przewidziano; ratowano się potem ich zakupami w Bułgarii i Polsce. Słowem seria, która w samych Niemczech, a więc w kraju „jej urodzenia” była potraktowana nieco po macoszemu, wreszcie wyjedzie z „otchłani”, a jej historia ujrzy światło dzienne.

II wydanie hitu sprzed 10 lat! Ponownie w sprzedaży monografia Magistrali węglowej - jednej z największych inwestycji II Rzeczpospolitej Polskiej. Znaczenie magistrali było ogromne, nie tylko w dziedzinie gospodarczej, ale również politycznej, społecznej czy nawet militarnej. W istotny sposób wpłynęła na życie dopiero co odrodzonego państwa polskiego. Do dzisiaj pozostaje jedną z najważniejszych w ruchu towarowym linii kolejowej w naszym kraju i należy ze względu na historię powstania i architekturę do najbardziej niezwykłych linii kolejowych w Polsce.

Nowe wydanie poszukiwanego przez pasjonatów i podróżników oraz branżę kolejową Atlasu kolejowego. Wszystkie dane zostały uaktualnione (stan na 09.2025). Atlas świetnie pokazuje dynamiczne zmiany jakie dokonały się od poprzedniego wydania w 2022. Nowe przystanki, nowe łącznice, postępująca elektryfikacja czy też reaktywacja różnych linii kolejowych. Niektóre linie są obecnie nieprzejezdne z powodu całkowitej rewitalizacji i remontu. Atlasy Eurosprintera to jedyne atlasy polskiej sieci kolejowej! To bezcenne, utrwalone na papierze archiwum. Legendy i opisy w językach: polskim, czeskim, niemieckim i angielskim.

Pruskie parowozy P 8, których konstruktorem był pochodzący z Opola niemiecki inżynier Robert Garbe, to jedna z najgenialniejszych konstrukcji parowozowych w dziejach. Budowana w pierwszych dwóch dekadach XX wieku lokomotywa początkowo była planowana jako parowóz pośpieszny, wkrótce przemianowaną ją jednak na osobową i w takiej roli była znana w całej Europie. W Polsce od początku istnienia PKP aż do lat 70. była podstawowym pojazdem trakcyjnym do lokalnego ruchu pasażerskiego i została oznaczona serią Ok1. Przed II wojną światową pracowało na PKP blisko 300 tych parowozów, po wojnie — ponad 400. Ostatnie skreślono z inwentarza dopiero u progu lat 80., a jeden egzemplarz (z numerem 359) pozostawiono w stanie czynnym — do końca lat 80. służył do jazd specjalnych i grał w wielu filmach, po 1989 r. powrócił do planowej służby w lokalnym ruchu pasażerskim, stacjonując w muzealnej parowozowni w Wolsztynie. W XXI wieku coraz mniej mieliśmy okazji do oglądania tej maszyny „pod parą”, a od kilku lat parowóz stoi wygaszony. W monografii przedstawiono dzieje tej serii na kolejach pruskich, DR i — przede wszystkim — na PKP. W książce znajdzie się mnóstwo rysunków i zdjęć z różnych okresów eksploatacji oraz wyczerpujące statystyki. Będzie to z pewnością gratka dla wszystkich miłośników trakcji parowej — „okajedynki” były wszakże przez kilka dziesięcioleci jednymi z najbardziej rozpoznawalnych pojazdów trakcyjnych naszych kolei i zyskały miano „kultowych”.

OK22 - POLSKA P8.

Jakiś czas temu nasze wydawnictwo opublikowało monografię słynnego pruskiego parowozu P 8, znanego z polskich kolei jako seria Ok1. Była to konstrukcja tak genialna, że konstruktorzy pierwszego zamówionego dla PKP parowozu pasażerskiego postanowili wzorować się właśnie na tej lokomotywie. Pozostawiono niezmienione podwozie i silniki parowe, dając nowy, nowocześniejszy kocioł i wygodniejszą dla obsługi budkę maszynisty. Pierwszych pięć maszyn budowanych w niemieckiej wytwórni HANOMAG miało również tender od parowozu P 8 — późniejsze egzemplarze, budowane w Polsce, w nowej fabryce w Chrzanowie, miały już nowy polski tender. Lokomotywa została oznaczona serią Ok22 i stała się najbardziej reprezentacyjnym pojazdem trakcyjnym polskich kolei w okresie międzywojennym. II wojnę światową przetrwała zaledwie połowa zbudowanych maszyn. Skoncentrowane w dwóch rejonach kraju — na Śląsku i na Pomorzu — przetrwały w służbie do końca lat 70. XX wieku. Po kilku latach stania w Muzeum Kolejnictwa jeden z dwóch zachowanych egzemplarzy — z numerem 31 — odbudowano do ruchu i przez kilkanaście kolejnych lat mogliśmy cieszyć oczy widokiem czynnej maszyny tej serii, stacjonującej w muzealnej parowozowni w Wolsztynie. Monografia serii Ok22 jest uzupełnieniem dziejów serii Ok1 i tradycyjnie będzie prezentować najwyższy poziom edytorski zarówno pod względem treści, jak też zamieszczonego materiału ilustracyjnego.

Prezentujemy naszym Czytelnikom prawdziwy rarytas! Każdy z nas wie z różnych publikacji, że po odzyskaniu w 1918 r. przez Polskę niepodległości nasze koleje odziedziczyły po zaborcy rosyjskim jakiś tabor kolejowy. Znane są również zdjęcia z budowy Magistrali Węglowej przedstawiające rosyjskie parowozy przy próbach obciążeniowych wiaduktów. I to wszystko. Cała wiedza o taborze rosyjskim na naszych kolejach to jedna biała plama. Wydawnictwo Eurosprinter postanowiło odsłonić tę białą plamę publikując pracę znanego pasjonata trakcji parowej Bogdana Pokropińskiego o pochodzących z Rosji parowozach naszych kolei. Opisane są zarówno lokomotywy normalnotorowe, jak też wąskotorowe.

Profesjonalny film dokumentalny poświęcony powstaniu, eksploatacji i eksportowi lokomotyw SU45 do Libanu, znanych też jako "Fiaty" ze względu na włoskie silniki spalinowe jakie w nich zamontowano. „Pochwała z Bejrutu” jest pierwszą próbą opowiedzenia historii lokomotyw spalinowych serii SP45 (późniejsza SU45) produkowanych w latach 1970–1976 w Zakładach Metalowych im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Prace nad filmem rozpoczęły się już w 2012 roku, zgłębia losy trzech lokomotyw sprzedanych Kolejom Libańskim. W tej niecodziennej ekspedycji maszyn do Libanu, która odbyła się latem 1976 roku, brało udział 30 osób. W filmie konwojenci opowiadają perypetie, jakie spotkały ich podczas miesięcznej podróży do ogarniętego wówczas wojną domową kraju. Ich trasa przebiegała przez ówczesną Czechosłowację, Węgry, Rumunię, Bułgarię, Turcję oraz Syrię. Ekipa przez dwa lata mieszkała potem wraz ze swoimi rodzinami w Bejrucie - za zadanie mieli między innymi przeszkolić libańskich kolejarzy oraz serwisować przywiezione lokomotywy. Polskie lokomotywy przetrwały wojnę domową w Libanie i pozostawały w użyciu aż do 1997 roku. Przez kolejne niemal 20 lat maszyny miały jednak status zaginionych. Odnalazł je właśnie Michał Bis na potrzeby swojego filmu dokumentalnego. W 2015 roku autor poleciał do stolicy Libanu, gdzie otrzymał zgodę na filmowanie lokomotyw. Obecnie maszyny znajdują się na terenie bazy wojskowej w Bejrucie. W filmie poznajemy losy maszyn od momentu ich transportu do Libanu, aż do czasów współczesnych. W dokumencie studenta AGH występują m.in. libańscy kolejarze pamiętający SU45, a także dawni pracownicy zakładów Cegielskiego, w tym uczestnicy konwoju z jego kierownikiem na czele.

Dzieje transportu szynowego w Rudzie Śląskiej przedstawione w bogato ilustrowanym albumie, zawierającym ponad 900 fotografii w większości nie publikowanych. Wysoce staranny dobór materiału, pozwala na dokładne zapoznanie się z niewątpliwie ciekawą historią kolei żelaznej oraz tramwajów w Rudzie Śląskiej. 15 listopada 1845 r., budowana od Wrocławia do Mysłowic  Kolej Górnośląska, dotarła do Rudy i Chebzia ― obecnych dzielnic miasta. Fakt ten zapoczątkował w kolejnych dekadach gwałtowny rozwój przemysłu, budownictwa, oraz dalszą rozbudowę sieci kolejowej. Otwarcie kolejnych linii kolejowych z Chebzia do Tarnowskich Gór oraz Bytomia, Wirku i Rudy Południowej sprawiło, że Chebzie już w XIX w. stało się jedną z większych stacji węzłowych na Górnym Śląsku. Rozwijająca się w równie szybkim tempie kolej wąskotorowa o prześwicie 785 mm, z czasem stała się rozległą siecią transportową uzupełniającą kolej normalnotorową. Istotną rolę w bogatej historii transportu szynowego w Rudzie Śląskiej odegrały również koleje przemysłowe, w tym tzw. piaskowe. 

Wreszcie jest album o Śląskim Okręgu Kolejowym... Ale jaki?! Czy widzieliście kiedykolwiek książkę o kolei mającą 544 stron i 1096 zdjęć? Nie mogliście bo dopiero się taka ukazała! To album o Śląskim Okręgu Kolejowym - swoisty dokument epoki który prezentuje dzień powszedni na najbardziej zurbanizowanym i uprzemysłowionym regionie kraju od lat 60. do 90. XX stulecia. Nieprzypadkowo — był to okres nadzwyczaj intensywnej działalności górnośląskiego przemysłu ciężkiego i ściśle współpracującej z nim kolei. Prezentowane zdjęcia ukazują: infrastrukturę (której często już nie ma), stacje i linie kolejowe, wydarzenia, wielkie inwestycje, pojazdy szynowe i kolejarzy. Może ktoś na zdjęciu znajdzie swoje ulubione miejsce, a może ktoś swojego dziadka lub mamę - kolejarzy? Modelarze znajdą na wielu fotografiach inspiracje dla swoich miniatur: budynków, wagonów, mostów itd. Cennym atrybutem odróżniającym ten album PREMIUM od innych naszych wspaniałych książek jest eleganckie pudełko zabezpieczające książkę przed kurzem i uszkodzeniami. Do książki dołączona jest cenna płyta CD z dokładną mapą Śląskiego Okręgu Kolejowego w największej fazie eksploatacyjnej w formacie PDF i alfabetycznym spisem fotografii według miejscowości bardzo ułatwiającym dotarcie do poszukiwanej fotografii. 

Monografia parowozu TKt48 zwanego „tekatką”, „osiołkiem” lub „uszatkiem”

Książka „Tramwaje powojennej Warszawy 1945–1975” to kolejne monograficzne opracowanie autorstwa Dariusza Walczaka, badacza historii komunikacji szynowej w Warszawie i w Polsce. Tym razem jest to książka, w której autor odkrywa przed Czytelnikiem dzieje warszawskiej komunikacji szynowej po zakończeniu II wojny światowej. Zostało tu opisanych wiele nieznanych faktów z powojennej historii warszawskich tramwajów. Autor opowiada o taborze, ale również o ludziach, którzy przywracali do życia miejską komunikację po okupacyjnych zniszczeniach. Są tu zaskakujące, nieznane szerzej fakty, odkryte podczas żmudnych poszukiwań w historycznych annałach. Są wspomnienia osób, które autor zebrał bezpośrednio od nich w trakcie osobistych spotkań z odnalezionymi przez niego, żyjącymi jeszcze bohaterami tamtych lat. Książka zawiera bezcenne informacje, publikowane po raz pierwszy, a wszystko to uzupełnione nieznanymi fotografiami dokumentującymi tamte trudne, ale pasjonujące dla rozwoju komunikacji szynowej w Warszawie, czasy. Jest to druga z kolei, po wydanej w grudniu 2016 r. Autor zadał sobie trud przedstawienia każdego rodzaju taboru eksploatowanego w powojennej Warszawie do 1975 roku w którym z ulic stolicy zniknęły ostatnie tramwaje dwuosiowe. Piękna albumowa pozycja może być wspaniałym prezentem dla każdego pasjonata komunikacji.