Nowe wydanie podręcznika,  został podzielony na dziewięć rozdziałów. We wstępie wyjaśniono ważność podejmowanej problematyki oraz wskazano niebezpieczeństwa przekroczenia stanów granicznych gruntu. W rozdziale drugim omówiono wytrzymałość gruntów na ścinanie, metody badań laboratoryjnych i polowych oraz propozycje określania wytrzymałościowych parametrów geotechnicznych na podstawie zależności empirycznych podanych przez różnych autorów i niektóre normy. W trzecim rozdziale przedstawiono podstawowe kryteria oceny nośności podłoża gruntowego. Rozdział czwarty poświęcony jest klasycznym metodom obliczania nośności podłoża przy osiowym obciążeniu fundamentów, a rozdział piąty przy obciążeniu mimośrodowym. W rozdziale szóstym omówiono wybrane metody obliczania nośności podłoża uwarstwionego z warstwą słabszą. W rozdziale siódmym przedstawiono metody normowe obliczania nośności podłoża według norm obowiązujących, a także historycznych w Polsce oraz w Niemczech i w Rosji. Rozdział ósmy poświęcono wybranym metodom obliczania nośności nasypów posadowionych na podłożu słabonośnym. W rozdziale dziewiątym przedstawiono ogólną charakterystykę skał i masywów skalnych wraz z ich parametrami fizycznymi i mechanicznymi oraz propozycję własną autorów określania nośności podłoża skalnego.
Podręcznik ten jest skierowany do studentów i absolwentów wydziałów inżynierii środowiska i wydziałów budownictwa wodnego i lądowego. Pozwoli na szersze zapoznanie się z problematyką nośności podłoża gruntowego pod fundamentami bezpośrednimi oraz na prześledzenie historii zagadnienia.

Dwutomowe dzieło, poprzedzone dwustronicowym wstępem autora, liczy łącznie 575 stron. Tom pierwszy obejmuje 383 strony, natomiast tom drugi, przerwany z powodu śmierci autora na literze „L”, zawiera 192 strony.

Publikacja stanowi alfabetyczny katalog niezwykłych przykładów architektury drewnianej z terenów dawnej Polski, obejmujący regiony takie jak Podlasie, Mazowsze, Litwa, Żmudź, Galicja, Czerwona Ruś, Podole, Wołoszczyzna, Wielkopolska, Grodzieńszczyzna i inne. Autor opisuje zarówno istniejące, jak i nieistniejące już obiekty z obszarów takich jak Lubelszczyzna, Ukraina, Ziemia Sandomierska, Opatowska czy Radomska.

Zygmunt Gloger prezentuje w swojej pracy drewniane cerkwie, kościoły, dwory szlacheckie, chaty, pałace, dzwonnice, lamusy, krzyże, pomniki przyrody oraz przedmioty codziennego użytku, jak kufry czy krzesła. Dzieło wzbogaca około 550 ilustracji, w tym rysunki autora, ryciny inspirowane dziełami Jana Matejki oraz fotografie. Praca ta, ze względu na unikatowy charakter i dokumentację nieistniejących już obiektów, posiada ogromną wartość historyczną i etnograficzną.

Nowe 2025 roku wydanie tytułu Znowelizowane WARUNKI TECHNICZNE, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie 2025 wyd. 16.

przepisy z komentarzem opisowo-graficznym (209 rysunków)

Wejście w życie przepisów na dzień 15 sierpnia 2024 r. 

 autorzy: architekt Władysław Korzeniewski, Rafał Korzeniewski

Renowacje obiektów budowlanych. Projektowanie i warunki techniczne 2025.

Przedmiotem opracowania są warunki techniczne wykonania i odbioru przekryć dachowych i tarasowych, wykonywanych w odwróconym układzie warstw, tzn. z izolacją termiczną ułożoną na powierzchni izolacji wodochronnej. Odwróconych układów warstw nie zaleca się stosować na dachach zielonych i ogrodach dachowych.

Przedmiotem opracowania są warunki wykonania i odbioru uszczelnień miejsc newralgicznych części podziemnych budynków i budowli, których płyta denna i ściany piwnic wykonane są z betonu o stopniu wodoszczelności co najmniej W8.

Analiza przyczyn i modelowanie opóźnień w realizacji robót budowlanych.

Autor prezentuje w swoim opracowaniu szeroki, ograniczony jedynie wyobraźnią architektów, wachlarz możliwości jakie daje współczesna technologia betonu architektonicznego. Architekci chętnie sięgają po beton jako materiał, który łączy wrażenie mocy, surowości i prostoty z niegraniczonymi wręcz możliwościami kształtowania faktury, tekstury, kształtu i barwy, przydającymi obiektowi lekkości. Stowarzyszenie Producentów Cementu od lat buduje skutecznie pomost wiedzy i partnerstwa pomiędzy środowiskiem architektów i środowiskiem „betoniarzy”. Ograniczeniem formalnym i technicznym są braki dokumentów odniesienia, które mogłyby stanowić płaszczyznę porozumienia w relacji architekt – projektant – dostawca betonu – wykonawca obiektu i być podstawą formułowania specyfikacji technicznych dla obiektów z eksponowanymi powierzchniami betonowymi o sprecyzowanych wymaganiach estetycznych. W nowym opracowaniu Krzysztof Kuniczuk stara się w pewnym stopniu wypełnić tę lukę. Można mieć nadzieję, że stanie się ono impulsem do powstania sformalizowanych wytycznych branżowych dotyczących zapewnienia jakości betonu architektonicznego. Bardzo istotnym walorem książki są także liczne odniesienia praktyczne do ryzyka powstawania wad estetycznych betonu architektonicznego, wskazania sposobów ich uniknięcia a w końcu omówienie, szczególnie trudnych w tym przypadku, metod naprawy tych wad. Wydawnictwo przygotowane przez Stowarzyszenie Producentów Cementu trafia więc w potrzeby rynku i powinno być cennym uzupełnieniem biblioteczki podręcznej architektów, projektantów, producentów betonu i wykonawców obiektów z betonu architektonicznego.

dr inż. Piotr Woyciechowski
Katedra Inżynierii Materiałów Budowlanych
Politechnika Warszawska

W książce kompleksowo omówione zostały zasady projektowania tych ustrojów konstrukcyjnych z uwzględnieniem zaleceń norm europejskich.

Projektowanie jakościowe i ilościowe betonów zwykłych.

GEOMETRIA OBIEKTÓW BUDOWLANYCH

Monografia jest obszernym i dogłębnym studium zagadnienia zarysowania ścian żelbetowych na skutek skrępowania swobody odkształceń pod działaniem odkształceń wymuszonych z punktu widzenia spełnienia warunków stanu granicznego zarysowania. W pracy przytoczono wybrane badania laboratoryjne – obce i własne – masywnych elementów żelbetowych w warunkach ograniczonej swobody odkształceń, ukierunkowane na eksperymentalne określenie wpływu stopnia zbrojenia i grubości otuliny na rozstaw i szerokość rys.

Budownictwo. Wykład popularny zasad konstrukcyj budowlanych – reprint z 1929 roku

Reprint klasycznego podręcznika budownictwa z 1929 roku, zawierającego przystępnie przedstawione zasady konstrukcji budowlanych, liczne rysunki. Książka została opracowana w formie popularnego wykładu, co czyni ją idealną zarówno dla architektów, jak i dla praktyków budowlańców, którzy chcą uporządkować swoją wiedzę, oraz poznać systemy stosowane w tamtym czasie. Książka przydatna przy wszystkiego rodzaju rekonstrukcjach starych budynków.

Zawartość książki:

• właściwości i zastosowanie materiałów budowlanych,

• konstrukcja fundamentów,

• budowa ścian, stropów, dachów i schodów,

• podstawy instalacji budowlanych, piece i inne.

• liczne ilustracje techniczne i schematy.

To wydanie to nie tylko praktyczny podręcznik, ale także ciekawy przykład literatury technicznej XX wieku.

Dzięki reprintowi zachowano oryginalny układ i styl edytorski.

Idealna pozycja dla:

• studentów kierunków technicznych,

• architektów i inżynierów,

• kolekcjonerów literatury fachowej,

• pasjonatów historii budownictwa.

Celem monografii jest analiza możliwości zastosowania pianobetonu w budownictwie z uwzględnieniem aspektów wdrożenia pianobetonu do powszechnego zastosowania. Zagadnienie to omówiono w siedmiu rozdziałach monografii. Przeanalizowano m.in. walory zastosowania pianobetonu z uwzględnieniem wymagań zrównoważonego rozwoju; omówiono składniki mieszanki pianobetonowej oraz proces produkcji (piana wytwarzana ze składników naturalnych lub syntetycznych, zagadnienia dotyczące jej stabilności); przedstawiono także właściwości mieszanki pianobetonowej oraz właściwości materiałowe, mechaniczne i cieplne stwardniałego pianobetonu (skupiono się zwłaszcza na gęstości objętościowej pianobetonu). Przeprowadzona analiza pozwoliła na opracowanie autorskiej klasyfikacji pianobetonu z uwagi na gęstość objętościową i wytrzymałość na ściskanie.

Wykazano, że największy wpływ na ograniczone stosowanie pianobetonu ma brak oceny materiału ze względu na jego trwałość. Dlatego podjęto próbę przeprowadzenia badań nad oceną trwałości pianobetonu. Przedstawiono sposoby degradacji pianobetonu, m.in. w celu oceny trwałości pianobetonu przeprowadzono unikalne badanie w komorze klimatycznej, w której próbki poddano starzeniowej metodzie badań krótkotrwałych, przyspieszonej z udziałem symulacji klimatycznej oraz sprawdzeniu odporności poszczególnych rodzajów pianobetonów na czynniki degradacyjne, głównie zamrażanie-rozmrażanie w obecności zawilgocenia. Wykazano, że na ocenę trwałości pianobetonu decydujący wpływ ma gęstość objętościowa oraz struktura matrycy cementowej pianobetonu, a zatem pośrednio skład mieszanki pianobetonowej. Wymieniono także przykłady zastosowania pianobetonu z podziałem na budownictwo drogowe, mostowe, infrastrukturalne oraz budownictwo wielkokubatorowe i mieszkalne.

Nowe wydanie 2025 trzeciej części podręcznika "Konstrukcje stalowe. Przykłady obliczeń według PN-EN 1993-1" dotyczy obliczania elementów konstrukcyjnych występujących w obiektach typu halowego: halach i wiatach, a także połączeń i węzłów występujących w tych konstrukcjach.

Instalacje w budyInstalacje w budynkach przemysłowych i logistycznych. HVAC | energia | OZE | wod-kan. 2025