Niniejsza publikacja to swoiste kompendium wiedzy na temat zasad projektowania zbiorników żelbetowych. Praktyczne wskazówki dla konstruktorów zostały oparte przede wszystkim na normach europejskich dotyczących projektowania zbiorników oraz obliczania ciśnienia cieczy i parcia materiałów sypkich. Autorki korzystały też z bogatej literatury przedmiotu prezentującej osiągnięcia polskie i zagraniczne oraz z własnego doświadczenia naukowego, projektowego i eksperckiego.

Poradnik jest poświęcony złożonym zagadnieniom techniczno-prawnym – związanym z eksploatacją obiektów budowlanych. Jest to obszar budownictwa, który obejmuje obiekty budowlane dominujące ilościowo w środowisku naszego życia. Są one tworzone dla realizacji różnorodnych potrzeb ich użytkowników, a sposób ich eksploatacji wpływa, w wieloletnim okresie ich istnienia, w zasadniczym zakresie na stan techniczny obiektów, który determinuje nie tylko warunki życia ale również bezpieczeństwo użytkowników, a wielu przypadkach wpływa również istotnie na otoczenie obiektów budowlanych.

Walka z analfabetyzmem i powszechny dostęp do edukacji w latach międzywojennych streszczały się w słowach: „Budowa szkół powszechnych to fundament niepodległości Polski”. To właśnie wówczas została zainicjowana ożywiona działalność inwestycyjna w zakresie budownictwa szkolnego, służąca temu, by po latach zaborów wszystkie dzieci mogły uczyć się w godnych warunkach.

MathCAD należy do grupy programów określanych mianem systemów algebry komputerowej. Służy wspomaganiu obliczeń symbolicznych oraz wykonywaniu obliczeń numerycznych. Trzy pierwsze rozdziały poświęcone są podstawowym zasadom pracy w programie MathCAD oraz różnorodnym obliczeniom — zarówno symbolicznym, jak i numerycznym, trzy kolejne rozdziały pokazują możliwości tworzenia programów.

ISBN 978-83-65382-65-8

W książce zebrano podstawowe wiadomości o ładunkach, ich opakowaniu, przemieszczaniu i magazynowaniu, o wyposażeniu magazynów, a zwłaszcza o układnicach. Opisano budowę układnic, zasady bezpiecznej ich eksploatacji oraz przytoczono odnośne przepisy o dozorze technicznym.

Książka jest adresowana do osób ubiegających się o uprawnienia do obsługi układnic, jak też osób związanych z ich eksploatacją.

Aktualizacji dokonał mgr inż. Waldemar Polko.

Książka zawiera pytania egzaminacyjne i klucz odpowiedzi.

Geostrada Sudecka. Przewodnik geologiczny" jest trzytomową publikacją opisującą wybrane, interesujące pod względem geologicznym miejsca w Sudetach i na ich przedgórzu. Geostradą Sudecką nazywana jest trasa turystyczna biegnąca od Bogatyni na północnym zachodzie do czeskiej Opawy na południowym wschodzie. Tom III przewodnika geologicznego po trasie Geostrady Sudeckiej opisuje obszary kopuły orlicko-śnieżnickiej oraz Sudetów Wschodnich. Zaprezentowano w nim osiemnaście geostanowisk, których doboru dokonano optymalnie, z uwzględnieniem wielu czynników i uwarunkowań. Omówiono różnego rodzaju zjawiska geologiczne i formy morfologiczne, a także obszary dawnej i współczesnej eksploatacji kopalin oraz tereny użytkowania leczniczych wód mineralnych. Opisy poszczególnych jednostek geologicznych oraz geostanowisk są merytoryczne i niezwykle ciekawe. Przewodnik zawiera obszerny glosariusz, wyczerpującą bibliografię, a także przydatny indeks. Praca jest wyjątkowo bogato ilustrowana; zamieszczono w niej kilkaset figur, w tym oryginalne i wysokiej jakości fotografie. Do pracy dołączono obszerny glosariusz, który w przystępny sposób tłumaczy używane w publikacji terminy, załączniki zawierające legendę do map geologicznych oraz indeks map geologiczno-turystycznych i map obiektów dziedzictwa geologiczno-górniczego Geostrady Sudeckiej. Całość uzupełnia indeks haseł rzeczowych, geograficznych i osobowych bardzo ułatwiający "poruszanie się" po publikacji. Publikacja jest skierowana do szerokiego grona odbiorców, zarówno do profesjonalistów - geologów i geografów, jak i do studentów i pasjonatów geologii chcących poszerzyć wiedzę z zakresu nauk o Ziemi.

Geostrada Sudecka. Przewodnik geologiczny" jest trzytomową publikacją opisującą wybrane, interesujące pod względem geologicznym miejsca w Sudetach i na ich przedgórzu. Geostradą Sudecką nazywana jest trasa turystyczna biegnąca od Bogatyni na północnym zachodzie do czeskiej Opawy na południowym wschodzie. W tomie drugim przewodnika opisano dwa główne piętra strukturalne jednostki kaczawskiej, którymi są metamorfik kaczawski i synklinorium północnosudeckie, a także metamorfik Rudaw Janowickich oraz synklinorium śródsudeckie.
W tomie drugim opisano siedemnaście geostanowisk określanych jako obiekty geoturystyczne, zlokalizowanych wzdłuż trasy Geostrady Zachodniosudeckiej i Środkowosudeckiej. Wybrane stanowiska są interesujące pod względem turystycznym, walorów estetycznych oraz wartości naukowej i edukacyjnej. Są nimi różnego rodzaju obiekty geologiczne (skałki bazaltowe, piaskowcowe, skalne grzyby), formy morfologiczne (odsłonięcia law poduszkowych, zlepieńców permskich, torfowiska), obszary dawnej i aktualnej eksploatacji kopalin (kamieniołomy: wapieni krystalicznych, melafirów, łupków pirytonośnych), a także ścieżki edukacyjne i trasy turystyczne. Opisy poszczególnych geostanowisk są merytoryczne, wszechstronne i wyczerpujące, poprzedzają je dokładne informacje dotyczące lokalizacji (dane geograficzne, administracyjne i geologiczne) oraz waloryzacji. Opisy obiektów geoturystycznych stanowią kompletną prezentację całokształtu wiedzy geologicznej na ich temat, popartą rzetelnymi danymi literaturowymi oraz informacjami z historii eksploatacji różnych surowców skalnych i mineralnych oraz ciekawostkami dotyczącymi lokalnej architektury, zabytkowych budowli oraz charakterystycznej dla danego obszaru roślinności.
Bogata warstwa ilustracyjna, obejmująca mapy, profile i przekroje geologiczne, szkice topograficzne i sytuacyjne, a przede wszystkim ponad dwieście doskonałej jakości zdjęć, stanowi o wyjątkowości tej pracy, którą można traktować zarówno jako przewodnik turystyczny, jak i album.
Do pracy dołączono obszerny glosariusz, który w przystępny sposób tłumaczy używane w publikacji terminy, załączniki zawierające legendę do map geologicznych oraz indeks map geologiczno-turystycznych i map obiektów dziedzictwa geologiczno-górniczego Geostrady Sudeckiej. Całość uzupełnia indeks haseł rzeczowych, geograficznych i osobowych bardzo ułatwiający "poruszanie się" po publikacji.
Publikacja jest skierowana do szerokiego grona odbiorców, zarówno do profesjonalistów - geologów i geografów, jak i do studentów i pasjonatów geologii chcących poszerzyć wiedzę z zakresu nauk o Ziemi.

Budowlane przedsięwzięcia inwestycyjne. Środowiskowe uwarunkowania przygotowania i realizacji.

To pierwsza z trzech książek z serii prezentującej z jednej strony metody stosowane w dawnym budownictwie, z drugiej współczesną wiedzę konserwatorską. Jest efektem wieloletniej działalności naukowo-badawczej i doświadczenia zawodowego Profesora Jana Tajchmana – prekursora współczesnych badań naukowych nad technologią, technikami i materiałoznawstwem historycznych budowli. Pierwszy tom dotyczy fundamentów, rusztowań, murów, więźb oraz sklepień. Jest polecany w szczególności studentom kierunków technicznych, architektury, uczelni plastycznych a także badaczom historycznej architektury oraz zawodowym konserwatorom zabytków.

Monografia dotyczy teoretycznych podstaw planowania przestrzennego w najszerszym możliwym ujęciu. W ocenie jednego z recenzentów „ jest to jedna z nielicznych książek w polskiej literaturze przedmiotu, która tak wielostronnie opisuje korzenie i istotę tej dziedziny, a także umocowanie jej fundamentów w różnych sferach działalności”. Autor naświetla elementy planowania przestrzennego w różnych aspektach, tj. metodologicznym, metodycznym, doktrynalnym, historycznym, prawnym, filozoficznym i politycznym.

Od wielu lat na świecie promowana jest zmodyfikowana procedura prowadzenia przedsięwzięcia budowlanego. Tę zmodyfikowaną procedurę, uwzględniającą specyfikę budownictwa i wykorzystującą, do pewnego stopnia organizację z przemysłu maszynowego, nazywa się w skrócie BIM. Skrót BIM wprost tłumaczymy jako modelowanie informacji o budynku (ang. Building Information Modeling); pierwotnie ograniczał się on do modelu cyfrowego budynku. Z czasem BIM-em zaczęto nazywać nowy (zmodyfikowany) sposób prowadzenia inwestycji budowlanej w całym jej życiu od pomysłu do rozbiórki.
 
W prezentowanej książce promujemy szerokie i holistyczne podejście do BIM-u, w którym wykorzystuje się jednocześnie trzy elementy: model (lub modele) cyfrowe, procedury współpracy i wymiany (interoperacyjność) oraz kompetencje zespołów (ludzi). Model cyfrowy obiektu zawiera model geometryczny, informacje fizyczne o materiałach, informacje techniczne (aprobaty, cykle przeglądów itp.), harmonogramy, wyceny robot budowlanych, organizację placu budowy, harmonogramy dostaw materiałów, zarządzanie całym cyklem życia obiektu i wiele innych informacji wytwarzanych w czasie realizacji przedsięwzięcia.
 
Celem książki jest przybliżenie zagadnień BIM szczególnie na etapie przygotowania projektu. Podstawy teoretyczne pozwolą na lepsze zrozumienie systemów CAD wykorzystywanych w procesie BIM. W przypadku wykorzystania systemów obliczeniowych (CAE) brak podstaw teoretycznych jest po prostu niebezpieczny dla konstruktora.

Zarządca – wspólnota mieszkaniowa – bank
Współpraca w praktyce

W monografii przedstawiono wyniki badań dotyczących procesów rozwojowych małych miast (do 20 tys. mieszkańców) w Polsce położonych w strefach podmiejskich większych ośrodków. Badania przeprowadzono na przykładzie strefy podmiejskiej Warszawy, a ich zakres merytoryczny obejmował zagadnienia urbanistyki i architektury oraz zmian krajobrazu miejskiego, jakie zaszły na obszarach małych miast w wyniku dwóch transformacji ustrojowych – wprowadzenia gospodarki socjalistycznej po 1945 roku i powrotu do gospodarki kapitalistycznej po 1989 roku.
 

Warszawa niezaistniała Jarosława Trybusia to fascynująca opowieść o niezrealizowanych projektach urbanistycznych i architektonicznych dwudziestolecia międzywojennego. Autor – historyk sztuki, krytyk architektury, w latach 2012-2019 wicedyrektor Muzeum Warszawy – zebrał nierozpoznane dotąd i rozproszone projekty tworzone z myślą o stolicy Polski na przełomie lat 30. i 40. XX wieku. 

W Warszawie przygotowywano się wówczas do Powszechnej Wystawy Krajowej, która miała odbyć się w 1944 roku na Saskiej Kępie. Tereny wystawowe miały zajmować miejsce dzisiejszego Stadionu Narodowego i parku Skaryszewskiego. Ponadto planowano przebudowę historycznego centrum miasta z placem Piłsudskiego, placem Zamkowym i Starym Miastem, budowę nowego Dworca Centralnego wraz z Centralnym Dworcem Pocztowym, lotniska na Gocławiu oraz dzielnicy reprezentacyjnej na Polu Mokotowskim – Dzielnicy Marszałka Józefa Piłsudskiego ze Świątynią Opatrzności Bożej. Wybuch II wojny światowej przerwał realizację tych planów. 

Publikacja jest efektem wieloletnich badań. Większość zawartych w książce ilustracji nie była dotąd publikowana. Fotografie i rysunki architektoniczne ze zbiorów m.in. Muzeum Narodowego i Narodowego Archiwum Cyfrowego składają się na najpełniejszy jak dotąd obraz Warszawy rysowanej pod okiem prezydenta Stefana Starzyńskiego. Zaprezentowana architektura i urbanistyka doskonale odzwierciedlają nastroje drugiej połowy lat 30. – epoki, w której modernizacyjne ambicje młodego państwa splotły się nierozerwalnie z duchem nacjonalizmu i militaryzmu. Autor stawia przewrotne pytanie: czy wizja Warszawy niezrealizowana z powodu wojny byłaby inna, gdyby nad Europą nie wisiało widmo konfliktu zbrojnego?

Współwydawcami książki są:

Muzeum Powstania Warszawskiego
Muzeum Narodowe w Warszawie
Fundacją Bęc Zmiana

Olbrzymia część zabudowy Łodzi w okresie najbardziej dynamicznego rozwoju miasta, do wybuchu pierwszej wojny światowej, wzniesiona została dzięki inwestorom reprezentującym stosunkowo wąską i zawodowo jednorodną grupę ludzi – łódzkich przedsiębiorców.