Architektura, Budownictwo

Niniejszy skrypt jest adresowany przede wszystkim do studentów kierunku „budownictwo" Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Rzeszowskiej. Omawia zasady sporządzania i odczytywania graficznych składników dokumentacji technicznej obiektów budowlanych. Zagadnienia te są objęte programem wykładów oraz ćwiczeń projektowych w drugim semestrze nauczania przedmiotu „geometria i grafika inżynierska”.

Autorzy opracowania zakładają, że Czytelnik opanował geometryczne podstawy odwzorowań graficznych figur przestrzeni E3 (zawarte w programie wykładów i ćwiczeń realizowanych w ramach pierwszego semestru nauczania przedmiotu „geometria i grafika inżynierska”). W związku z tym w niniejszym skrypcie zaprezentowano głównie reguły rządzące tzw. rysunkiem technicznym branży budowlanej, wynikające z odpowiednich przepisów prawnych i normalizacyjnych. Ponadto autorzy, zdając sobie sprawę, że poznawanie tajników opracowywania i odczytywania rysunkowej części dokumentacji projektowej oraz świadome ich stosowanie wymaga od Czytelnika posiadania choćby elementarnej wiedzy ogólnobudowlanej (której mogą nie mieć np. absolwenci liceów ogólnokształcących), zestawili w formie encyklopedycznej w pkt 2.1, 5.1 oraz 6.1 podstawowe wiadomości z zakresu projektowania inwestycji budowlanych, budownictwa ogólnego i konstrukcji budowlanych.

Zasadnicze treści skryptu, dotyczące formy przedstawień graficznych projektowanych obiektów budowlanych, stosowanych w tych przedstawieniach oznaczeń umownych i symbolicznych oraz zasad tzw. wymiarowania na rysunkach technicznych branży budowlanej, zostały oparte na obowiązujących obecnie w Polsce przepisach prawnych i normach ustanowionych na dzień 31.12. 2011. Dodatkowo, biorąc pod uwagę gwałtowny rozwój technik komputerowych wspomagających procesy projektowania, w skrypcie zamieszczono wiadomości dotyczące podstawowych zasad obsługi programu AutoCAD.

PORADNIK RZECZOZNAWCY BUDOWLANEGO – Tom 2,

Autor opracowania: Adam BARYŁKA

Stan prawny na 18.03.2019 r.

Monografia porusza tematykę obszarów funkcjonalnych w planowaniu przestrzennym, które formalnie jako narzędzie planowania pojawiły się w KPZK 2030. Skupia się nie tyle na najbardziej powszechnym i najobszerniej opracowanym typie jakim są Miejskie Obszary Funkcjonalne, co na mniej popularnych rodzajach, w szczególności tych określanych jako obszary kształtowania potencjału rozwojowego. Głównym celem pracy jest poszukiwanie rozwiązań oraz przedstawienie alternatywnego, autorskiego spojrzenia na sposób kształtowania struktur przestrzennych zbliżonych do obszarów funkcjonalnych.

Przedmiotem niniejszej publikacji jest analiza zachowania się konstrukcji żelbetowych w warunkach pożarowych oraz kryteria dokonywanych przez projektanta ocen odporności ogniowej. Jest to niezbędne do stworzenia bezpiecznych warunków ewakuacji użytkowników w wymaganym przez normy i przepisy czasie. Autor prezentuje ponadto informacje na temat przebiegu pożaru i jego oddziaływania na konstrukcje oraz na temat podwyższania odporności ogniowej konstrukcji żelbetowych i ich oceny po pożarze.

Projektowanie przegród poziomych w budownictwie energooszczędnym
Dachy, stropodachy, podłogi, stropy

Uprawnienia budowlane.

Pytania na egzamin pisemny i ustny.

Autorzy opracowania: Adam BARYŁKA, Artur GRUSZEWSKI

brak opisu

W książce w sposób ogólny omówiono konwencjonalne i odnawialne źródła ciepła w aspekcie ekonomii, efektywności energetycznej i ekologii. Podano też przykład wykonania i wykorzystania audytu enegetycznego w praktyce, uwzględniając różne warianty termomodernizacyjne lokalnego źródła ciepła.
Adresatami książki są osoby zajmujące się inwestowaniem i użytkowaniem źródeł ciepła w budownictwie mieszkaniowym. Książka może być także pomocna uczniom szkół średnich technicznych oraz studentom odpowiednich kierunków uczelni wyższych

Kontraktowanie realizacji przedsięwzięć budowlanych

W książce przedstawiono wiadomości dotyczące projektowania, wykonywania oraz pielęgnacji zielonych dachów i zielonych ścian. Rozwiązania te stanowią element ekologicznego i zrównoważonego budownictwa, które przynosi wiele korzyści dla środowiska miejskiego nie tylko ze względów estetycznych, ale przede wszystkim w aspekcie poprawy efektywności energetycznej budynków.
Adresatami książki są projektanci, wykonawcy, użytkownicy i studenci kierunków technicznych.

Metodę betonowania wspornikowego zastosował po raz pierwszy, w roku 1930, brazylijski inżynier Emilio H. Baumgart podczas budowy żelbetowego mostu nad Rio de Peixe. Intensywny rozwój tej metody nastąpił w Europie po II wojnie światowej.
Pierwsze zastosowanie montażu wspornikowego segmentów betonowych miało miejsce podczas budowy mostu Choisy-le-Roi pod Paryżem w roku 1965. Pierwsze polskie zastosowanie tej nowatorskiej technologii było dziełem Maksymiliana Wolfa i Płockiego Przedsiębiorstwa Robót Mostowych w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku.
W latach dziewięćdziesiątych XX wieku w Polsce mosty z betonu sprężonego wznoszone metodą betonowania wspornikowego stały się konkurencyjne w stosunku do konstrukcji stalowych i zaczęły być szeroko stosowane. Zakład Mostów Politechniki Wrocławskiej współpracował przy projektowaniu i budowie mostu autostradowego przez Wisłę w Toruniu (1998), przez Odrę w Opolu (1999) i przez Wełtawę w ciągu autostrady D8 w Czechach (1996) oraz przy niektórych późniejszych realizacjach. Zdobyte doświadczenia zawarto w niniejszej pracy, która może stanowić pomoc dla studentów i inżynierów pragnących pogłębić swoją wiedzę dotyczącą projektowania i budowy mostów metodami wspornikowymi.

Wymagania jakościowe stawiane wodzie używanej w gospodarce cieplnej i wybrane sposoby spełniania tych wymagań, czyli jej uzdatniania, stanowią treść książki.
Jej adresatami są osoby związane bezpośrednio lub pośrednio z eksploatacją urządzeń do uzdatniania wody stosowanych w przemysłowych i komunalnych źródłach ciepła.

Książka "Hydroizolacje w budownictwie" wyjaśnia wiele zjawisk i procesów związanych z zawilgoceniem materiałów budowlanych i elementów budynku. Stanowi pomoc dla ekspertów, projektantów i wykonawców w praktycznym stosowaniu rozwiązań naprawczych i doborze właściwych technologii, które umożliwią wieloletnie użytkowanie pomieszczeń w obiektach budowlanych.