Podręcznik do nauki czytania partytur z elementami edytorstwa muzycznego został zaprojektowany jako koherentna całość będąca podstawą kursu akademickiego. Odpowiedni dobór omawianych treści oraz ich sprofilowanie pod kątem progresywnie rosnących trudności zweryfikowane zostało długoletnią praktyką pedagogiczną, a wszystkie proponowane zadania i ćwiczenia były wielokrotnie realizowane przez adeptów kierunku muzykologicznego. Podręcznik kierowany jest więc w pierwszej kolejności do studentów, ale także wykładowców, którzy będą mogli korzystać z niego podczas zajęć prowadzonych w instytucjach akademickich (np. w instytutach muzykologicznych i w akademiach muzycznych) czy w szkołach muzycznych. Z myślą o dydaktykach, na końcu podręcznika zamieszczono dla nich kilka uwag metodycznych, które mogą okazać się przydatne w pracy z tym podręcznikiem. Jednakże podręcznik ten może być także polecany do pracy samodzielnej, prowadzi bowiem uczących się krok po kroku, przybliżając im podstawowe, a w dalszej kolejności coraz bardziej skomplikowane zagadnienia z zakresu edytorstwa muzycznego, by następnie w przystępny sposób zaznajomić ich z tajnikami odczytywania partytur. Jako propozycja metodyczna kierowana jest do wszystkich zainteresowanych odkrywaniem tajemnic sztuki muzycznej oraz wszystkich chcących poszerzyć swoją wiedzę muzykologiczną. Podręcznik ten ma za zadanie w logiczny i funkcjonalny, a jednocześnie klarowny sposób pomóc w zrozumieniu zawiłości i problemów związanych z praktyką muzyczną, przybliżając i naświetlając zasady prawidłowego zapisu nutowego, oraz zapoznać z fenomenem partytury muzycznej, proponując systematyczną metodę samodzielnego odkrywania i odczytywania partytury.

Skrypt zawiera bogaty materiał ćwiczeniowy ze wstępu do matematyki wyższej. Dotyczy on podstaw matematyki, algebry liniowej z optymalizacją liniową oraz geometrii analitycznej. Ma on ułatwić studentom rozpoczynającym studia poznanie, zrozumienie i usystematyzowanie wiedzy z tych podstawowych działów matematyki.

Monografia jest skierowana do studentów studiów pierwszego i drugiego stopnia, realizujących prace dyplomowe w dziedzinach i obszarach naukowych realizowanych na kierunku Administracja, w tym głównie nauk o bezpieczeństwie. Jej głównym celem jest stworzenie metodycznych i merytorycznych podstaw samodzielnego prowadzenia badań i wykonywania prac dyplomowych.
 
W opracowaniu omówiono: bezpieczeństwo narodowe jako dziedzinę naukową, jej proces badań oraz metodologię i metodyki badań w zakresie bezpieczeństwa; prace dyplomowe, ich rodzaje i wymagania; organizację i przebieg seminarium dyplomowego, obowiązki i zadania aktorów seminarium; proces przygotowania pracy dyplomowej, w tym formułowanie tematu pracy oraz jej koncepcję; proces opracowania pracy dyplomowej, w tym problemy organizacyjne, układ pracy, stronę edytorską oraz wskazówki praktyczne, a także organizację i przebieg egzaminu dyplomowego.

W podręczniku, w sposób przystępny i wszechstronny, została przedstawiona problematyka ergonomii w procesach projektowych, badaniach diagnostycznych i działaniach menedżerskich oraz codziennym życiu. Układ i treść książki odpowiadają nowoczesnemu modelowi kształcenia studentów uczelni technicznych, szczególnie kierunków związanych z budową maszyn, technologią, organizacją produkcji i zarządzaniem. Dużą korzyść może ona także przynieść inżynierom, projektantom, konstruktorom i organizatorom pracującym w zakładach przemysłowych, w biurach projektowych, działach konstrukcyjnych oraz w służbach bezpieczeństwa i higieny pracy.
 
W opracowaniu omówiono: genezę ergonomii, jej rozwój, znaczenie i charakter działań, określanych jako ergonomia korekcyjna i koncepcyjna; zasady projektowania stanowiska pracy zgodne z tradycyjnym podejściem do projektowania technicznego i rozwiązania, które są wynikiem zastosowania wytycznych i zaleceń charakterystycznych dla projektowania ergonomicznego; technikę diagnozy ergonomicznej, stanowiącą podstawę oceny stanu istniejącego; zasady nowoczesnego kształtowania organizacji pracy, w tym aspekty techniczne, organizacyjne i ekonomiczne oraz psychologiczne i społeczne, zwiększające partycypację człowieka w procesie pracy; nowe nurty w badaniach ergonomicznych, dotyczące jakości życia, np. ergonomię mieszkania, ergonomię wyrobu, likwidację barier w funkcjonowaniu ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także różnego typu działania ergonomiczne w systemach zarządzania jakością.

Globus 420 PL. polit-fiz. P/Ś.Stopa plastikowa. 8016

Biologia. Chemia. Fizyka. Jakie to proste!" jest pomocą dla rodziców, którzy czują się bezradni, kiedy dzieci zadają im pytania dotyczące tych trzech dziedzin wiedzy. W bogato ilustrowanej i zaopatrzonej w liczne wykresy publikacji przystępnie wyjaśniono podstawowe zagadnienia nauk przyrodniczych.

Ten nowoczesny podręcznik umożliwi rodzicom i dzieciom wspólne poznawanie i przyswajanie nawet najtrudniejszych pojęć. "Biologia. Chemia. Fizyka. Jakie to proste!" z pewnością pomoże czytelnikom przezwyciężyć obawy, jakie budzą te przedmioty, i pozwoli nabrać pewności siebie najbardziej skomplikowane zagadnienia nauk przyrodniczych wydadzą się proste i zrozumiałe.

Biologiczna analiza osadów ściekowych

W Polsce prawie każda aglomeracja miejska posiada wysokosprawną oczysz­czalnię ścieków lub jest w trakcie jej modernizacji, dlatego ścieki z miast są w większości oczyszczane i nie stanowią zagrożenia dla środowiska. Znacz­nie gorzej wygląda przygotowanie oczyszczalni w zakresie zagospodarowania osadu ściekowego powstającego w trakcie oczyszczania ścieków, stanowiącego ok. 1÷2% masy oczyszczanych ścieków [Rosik-Dulewska 2000].

Łącznie ilość osadów ściekowych pochodzących z przemysłowych i komunalnych oczyszczalni ścieków w 2018 r. wyniosła 1046,5 tys. Mg s.m. [GUS 2019]. Zastosowanie nowoczesnych, efektywniejszych technologii oczysz­czania ścieków powoduje, że ilość ta z każdym rokiem rośnie. Stawia to przed nauką i praktyką rolniczą poważne wyzwanie dotyczące racjonalnego zagospo­darowania tak dużej ilości osadów.

Najbardziej rozpowszechnionym sposobem zagospodarowania ustabilizo­wanych osadów ściekowych w krajach Unii Europejskiej jest ich stosowanie w rolnictwie [Niemiec, Wójcik 2015]. Za przyrodniczym wykorzystaniem ko­munalnych osadów ściekowych przemawia ich wysoka wartość nawozowa oraz glebotwórcza. Dodatkowo, osady powstające w wyniku oczyszczania ścieków stanowią źródło wielu cennych surowców biogennych nadających się do wyko­rzystania w rolnictwie. Jednak ich zagospodarowanie jest ważnym problemem ekologicznym, między innymi z uwagi na fakt występowania w nich mikroor­ganizmów patogennych oraz jaj pasożytów jelitowych [Kluczek 1995; Paluszak i wsp. 1994].

Ze względu na bezpieczeństwo środowiska konieczna jest systematycznie wykonywana rzetelna analiza biologiczna, mająca na celu z jednej strony ocenę stopnia zakażenia czynnikami biologicznymi osadów ściekowych, a z drugiej ocenę efektywności stosowanych procesów higienizacji. W celu uzyskania wiarygodnych wyników, badania powinny być wykonywane we właściwie wyposażonych laboratoriach, przez personel o odpowiednich kwalifikacjach oraz dużym doświadczeniu w metodykach analiz biologicznych. Realizowane metody badań powinny być właściwie walidowane. Rolą laboratoriów jest prowadzenie systematycznej kontroli jakości wykonywanych badań, tak, aby ich ocena była jak najbardziej rzetelna i dokładna.

Z uwagi na to, że wyniki badań biologicznych w osadach ściekowych są często wykorzystywane do podejmowania decyzji o znaczeniu sanitarnym i eko­nomicznym, ich wiarygodność ma szczególne znaczenie.

Należy także pamiętać, że stosowanie zanieczyszczonych biologicznie osa­dów ściekowych do bezpośredniego nawożenia gleby stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz może powodować ograniczenie jej zdolności uty­lizacji i samooczyszczenia.

Muzyczna pracownia 1 to nowoczesny podręcznik z ćwiczeniami przeznaczony na pierwsze 2-3 semestry nauki kształcenia słuchu w dziale młodzieżowym. Znakomicie sprawdzi się również jako materiał dydaktyczny dla uczniów wokalistyki, rozpoczynających edukację w drugim stopniu bez przygotowania muzycznego, a także w nauczaniu prywatnym dzieci starszych. Podręcznik ma formę otwartą: plan pracy ustala nauczyciel, dostosowując kolejność wprowadzania tematów i tempo pracy do potrzeb uczniów (na końcu książki znajduje się Ścieżka dydaktyczna – propozycja planu zajęć, przygotowana z myślą o mniej doświadczonych pedagogach przez Lidię Florek-Stokłosę, konsultanta merytorycznego podręcznika). Materiał podzielony jest na cztery działy: I. Podstawy zasad muzyki, II. Rytm i metrum, III. Melodia – Gama i triada, IV. Melodia – Interwały i akordy. Każdy temat omówiony jest w części teoretycznej, na którą składają się definicje (zwykle pod główną definicją podana jest ponadto lista zalecanych ćwiczeń do śpiewania z Nowego solfeżu), ćwiczenia pisemne (zadania polegające na uzupełnieniu czy korekcie zapisu nutowego, zadania kaligraficzne, materiały do analizy zaczerpnięte z kanonu literatury muzycznej, zadania z wykorzystaniem ćwiczeń z Nowego solfeżu, rebusy i krzyżówki sprawdzające wiedzę) i etiudy solfeżowe. Drugim elementem są ćwiczenia słuchowe, które uczą jak słuchać, by usłyszeć. Zamiast pustych pięciolinii na dyktanda autorka proponuje zadania o zróżnicowanym poziome samodzielności ucznia – od kompletnych przykładów do wyboru (np. wskazanie właściwej wersji lub korekta zapisu) po zadania polegające na uzupełnieniu brakujących fragmentów z wykorzystaniem podanych wskazówek. Nie brak też typowych ćwiczeń na budowanie i rozpoznawanie interwałów czy trójdźwięków. Zarówno w ćwiczeniach pisemnych, jak i słuchowych, przygotowujących na notacji dyktand muzycznych, zadbano o wygodę i wprowadzono liczne ułatwienia: podpowiedzi, dzięki którym uczeń niejednokrotnie uniknie popełnienia błędu lub samodzielnie będzie mógł go skorygować.
 
Przyjazna formuła publikacji i różnorodność materiału zapewnia pomyślny przebieg procesu dydaktycznego. Łagodna gradacja trudności i duża ilość ćwiczeń umożliwiają opanowanie wiedzy nie tylko najzdolniejszym uczniom, ale i mniej utalentowanym. Z podręcznikiem Muzyczna pracownia uczymy, nie testujemy!
 
Zakres tematyczny podręcznika Muzyczna pracownia 1 jest zgodny z obowiązującą w szkolnictwie artystycznym podstawą programową.

Nawet najciekawsze rozwiązanie w zakresie cyfrowego interfejsu nie znajdzie uznania, jeśli jego twórcy nie wezmą pod uwagę psychologii behawioralnej, która opisuje prawa rządzące zachowaniem ludzi. Próba zmuszenia użytkownika do porzucenia tego, co już zna, i dostosowania swojego działania do interfejsu jest jednym z najpoważniejszych błędów projektantów produktów i usług. Zaproponowane rozwiązanie ma sprawiać dobre wrażenie i przekonywać do korzystania, ale przede wszystkim musi być zgodne ze schematem, według którego ludzie postrzegają świat i w nim działają.

Ta książka jest przewodnikiem po najważniejszych z punktu widzenia projektanta UX prawach psychologii, dzięki którym możliwe jest tworzenie produktów i usług o bardziej intuicyjnym i ukierunkowanym na człowieka charakterze. Autor posłużył się przykładami znanych aplikacji, aby lepiej wyjaśnić, jak ludzie się zachowują i dlaczego. Przedstawił też cały szereg praw i zasad opisanych w psychologii wraz z dokładnym wyjaśnieniem, jak ich zastosowanie przyczyni się do tego, aby zaprojektowany produkt cyfrowy był pomocny, skuteczny i chętniej wybierany. Przewodnik został napisany tak, aby jak najbardziej ułatwić wykorzystanie zawartych w nim informacji w codziennej pracy.

W książce:

• prawa psychologii, które powinien wziąć pod uwagę każdy projektant front-endu
• modele predykcyjne i heurystyka UX
• nieoczywisty związek między estetyką a pozytywnymi odczuciami odbiorcy
• warunki, w jakich produktywność użytkownika będzie największa
• implikacje etyczne wykorzystywania odkryć psychologii

UX: projekty ukierunkowane na użytkownika!

Recepta na prokrastynację. 21 sprawdzonych taktyk budowania dobrych nawyków