Edukacja

Najstarszą kompozycją Witolda Szalonka jest fortepianowy Mazur z 1946 roku (dnia 5 maja 1996 roku twórca dokonał korekty utworu).

Opus 9 składa się z dwóch nietanecznych, skontrastowanych miniatur. Po sentymentalnym, prostym w swej konstrukcji i wyrazowości ''Romance sans parole'' następuje pełne wdzięku i lekkości ''Rondo élégant'' o figuracyjnej, zdobionej ornamentami melodyce rodem ze stylu brillant.

Piwnica pod Baranami to już miejsce kultowe. Od swych początków była ostoją sztuki i swobody myśli. To tu spotykali się młodzi, początkujący twórcy, którzy później niejednokrotnie zyskiwali sławę nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie, jak i dojrzali artyści z wielkim dorobkiem. Piwnica była miejscem nie tylko spotkań i dyskusji – jej niezwykła atmosfera zawsze sprzyjała syntezie różnych obszarów sztuki, takich jak teatr, literatura, muzyka, sztuki plastyczne.

Miserere na 12-osobowy mieszany chór solistów a cappella Witold Szalonek napisał w ostatnim okresie życia, w 1997 roku – i zadedykował zespołowi Camerata Silesia.

Niniejszy zbiorek z serii Muzyka z kraju Chopina, zawiera trzy odmienne pod względem formalnym i stylistycznym utwory polskich kompozytorów na duet fortepianowy.

Pasjonująca opowieść o starych polskich płytach… o fonografii z dawnych czasów, która postrzegana najpierw jako prymitywna technicznie ciekawostka, dzięki nieustannemu rozwojowi procesu zapisywania i odczytywania dźwięku, doskonaleniu urządzeń i zwiększającej się roli reżysera, stała się potężnym narzędziem XX-wiecznej kultury, umożliwiła bowiem powstanie kultury masowej.

Niniejszy zeszyt, przygotowany przez Witolda Krotkiewskiego, jest idealnym narzędziem dydaktycznym dla uczniów rozpoczynających naukę gry na skrzypcach. Skale i gamy zawarte w publikacji zostały ograniczone do zakresu pierwszej pozycji, co sprawia, że są przystępne dla początkujących, jednocześnie zachowując pełnię wartości edukacyjnych typowych dla gam w pełnym zakresie.

Wybór utworów do zbioru "Muzyka z kraju Chopina" na klarnet i fortepian został dokonany przez klarnecistę Karola Respondka.

Krzyś ma osiem lat i gra na skrzypcach. Dużo czasu spędza z dziadkiem, który uczy go słuchać muzyki i otwierać serce na wszystko, co ona przynosi. W opowieści Najdzielniejszy z dziadków losy bohaterów splecione są niczym melodie w wielogłosowych utworach Krzysztofa Pendereckiego. A właśnie – czy mały Krzyś to Krzysztof Penderecki?

Niniejsze wydanie Sonaty g-moll Fryderyka Chopina to wersja na fortepian i skrzypce. Oryginalną partię wiolonczeli zaadaptował na skrzypce słynny wirtuoz Michael Vaiman. Partia fortepianu została zaczerpnięta z „Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina” – tom nr 23: Utwory na fortepian i wiolonczelę pod redakcją Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego.

Zbiór Najłatwiejszy Chopin to starannie opracowany wybór najpopularniejszych i najprostszych do wykonania utworów Fryderyka Chopina, zaczerpniętych z prestiżowej edycji Dzieł Wszystkich pod redakcją I. J. Paderewskiego, L. Bronarskiego i J. Turczyńskiego. Publikacja ma na celu przybliżenie twórczości wielkiego kompozytora młodym pianistom – zarówno kształcącym muzykom, jak i amatorom, którzy chcą rozpocząć swoją przygodę z muzyką Chopina.

Książka dla tych, którzy zamierzają rozpocząć zawodową przygodę z teatrem muzycznym, ale też dla tych po prostu zakochanych w Broadwayu. Książka, która wciąga w wir musicalu – ostatecznie i nieodwracalnie.

Trzeci zeszyt z serii drobnych utworów Jana Sebastiana Bacha, przygotowany z myślą o młodych pianistach, prezentuje wybór z Małych preludiów. Te ponadczasowe kompozycje od ponad 150 lat stanowią fundament edukacji fortepianowej na całym świecie, będąc nie tylko ćwiczeniami technicznymi, ale również dziełami o niezwykłej głębi muzycznej i emocjonalnej.

Głównym adresatem skryptu są studenci pierwszego semestru Politechniki
Łódzkiej, w szczególności studenci Wydziału Biotechnologii i Nauk o Żywności
i innych wydziałów chemicznych. Przedstawiony zakres materiału obejmuje pod-
stawowe działy analizy matematycznej takie, jak:
• podstawowe wiadomości o funkcjach elementarnych,
• ciągi liczbowe,
• szeregi liczbowe i potęgowe,
• rachunek różniczkowy funkcji rzeczywistej jednej zmiennej rzeczywistej (gra-
nica i ciągłość funkcji, ekstrema lokalne, asymptoty krzywej, wklęsłość i wy-
pukłość krzywej, badanie przebiegu zmienności funkcji),
• rachunek całkowy funkcji rzeczywistej jednej zmiennej rzeczywistej (całka
nieoznaczona, oznaczona, niewłaściwa),
• liczby zespolone,
• macierze, wyznaczniki, układy równań liniowych.
Umieszczone w skrypcie zadania i pytania egzaminacyjne obejmują podstawo-
we działy matematyki najczęściej wykładane na kursie matematyki na wyższych
uczelniach technicznych, stąd skrypt może być przydatny dla znacznie szerszej gru-
py studentów.
Niniejsze opracowanie podzielone jest na trzy części: pierwsza obejmuje zestawy
zadań na kolokwia ze Wstępu do analizy matematycznej i jest uzupełnieniem treści
programowych zawartych we ”Wstępie do analizy matematycznej i wybranych za-
gadnień z fizyki” (Wydawnictwo PŁ, redakcja Andrzej Just, 2007), dwie pozostałe
zawierają zestawy zadań na kolokwia i zestawy pytań egzaminacyjnych.
Skrypt ten pozwala studentom zapoznać się z wieloma rodzajami zadań na
kolokwia o zróżnicowanym stopniu trudności oraz przykładami testów egzamina-
cyjnych. Jest to dobry materiał do indywidualnej pracy. Jednocześnie zamieszczone
rozwiązania całych zestawów zadań z kolokwiów i pytań egzaminacyjnych powin-
ny ułatwić Czytelnikowi samodzielne rozwiązywanie zadań i przygotowanie się do
egzaminu.
Chcielibyśmy serdecznie podziękować doc. Andrzejowi Justowi za cenne uwagi
dotyczące redakcji skryptu, dr Krystynie Dobrowolskiej za wieloletnią współpracę
oraz dr inż. Ewie Marciniak i dr inż. Henrykowi Dębińskiemu za inspirację.
Małgorzata Terepe

Książka jest kontynuacją skryptu ”Analiza matematyczna i algebra. Kolokwia i egzaminy. Część 1”. Podzielona jest na dwie części: pierwsza obejmuje zestawy zadań na kolokwia, druga przedstawia zestawy pytań egzaminacyjnych. Umieszczone w skrypcie zadania i pytania egzaminacyjne obejmują działy matematyki najczęściej wykładane na zajęciach matematyki podczas pierwszego roku nauki na wyższych uczelniach technicznych.

Nieznośna lekkość bytu Milana Kundery to wspaniała książka o miłości,
duszy i lękach życia. Kundera uważa, że sensem istnienia jest pełne namiętności
korzystanie z szans na chwile szczęścia i radości. Matematyka jako sztuka życia
może być źródłem szczęścia i chwil pełnych radości.
Człowiek przeżywa wszystko po raz pierwszy i bez przygotowania. To tak
jakby aktor grał przedstawienie bez żadnej próby.
Biorąc udział w spektaklu „Matematyka”, spektaklu, który pisze życie
możemy być jego biernymi obserwatorami, statystami, ale również sami
możemy tworzyć nowe wątki, bawiąc się powoływać nowych bohaterów i prze-
żywać ich losy.
Ta niezwykła lekkość Matematyki użyta do opisywania i interpretowania
naszej codzienności jest szanowana przez matematyków i pogardzana lub
niedoceniana przez ludzi niezwiązanych z Królową Nauk.
Matematyka w swej istocie daje się poznać, smakować. Nie jest kapryśna,
zazdrosna, zawsze łaskawa i stwarzająca nowe możliwości poznania. Obcowanie
z matematyką możemy przeżywać wielokrotnie. Możemy się przygotować
na spotkanie z matematyką. Matematyka wreszcie pozwala nam zrozumieć nasze
niepowtarzalne jedyne życie.
W książce, którą Czytelniku trzymasz w ręku przedstawiłem kilka
przykładów, jak Matematyka może pomóc w sytuacjach życia codziennego,
zrozumieniu sztuki, czy podczas przyjemności związanych z podjęciem prawi-
dłowych decyzji dotyczących zmagań duszy i ciała.
Zakładam, że Czytelnik posiada elementarną wiedzę z podstaw Matematyki
na poziomie rozszerzonym liceum ogólnokształcącego.
Kolejne rozdziały są próbą pokazania i przekonania Czytelnika, że
Matematyka jest kluczem do zrozumienia reguł rządzących nawet najprostszymi
zdarzeniami. Opisałem działanie Matematyki w wielu zagadnieniach tran-
sportowych, sytuacjach społecznych – jak wieczory spędzone wspólnie
z przyjaciółmi w kawiarniach czy pubach. Pomogę w podejmowaniu trudnych
decyzji, opisując, jak zachować się w krytycznych sytuacjach np. pojedynki
honorowe, jak zawierać ubezpieczenia i jakie mamy szanse na skuteczne
rzucenie palenia. Czy rzeczywiście niektóre osoby posiadają szczególny dar,
tzw.: postrzegania pozazmysłowego – to wyjaśnię w jednym z rozdziałów.
Opisałem, jak Matematyka wpływała na rozwój sztuki i jak Matematycy i ich
prace inspirowały artystów.
Na zakończenie pokazałem Matematykę w samej sobie – jak potrafi urzec
i zaskoczyć jednocześnie swą prostotą, konsekwencją i żelazną logiką.
W tekście często będzie pojawiać się postać pana Jana – mieszkającego
w tradycyjnym bloku w mieście średniej wielkości. Będzie on łącznikiem
pomiędzy kolejnymi rozdziałami, a jego przygody i rozterki będą służyły do
rozważań nad możliwościami wplecenia matematyki w zwykłe ludzkie losy.
Kolejne tytuły rozdziałów poprzedziłem cytatami popularnych polskich
piosenek, które kojarzą się z przedstawionymi zagadnieniam