Edukacja

Heinrich Hoffmann jako oficjalny „nadworny” fotograf odegrał istotną rolę w starannym kształtowaniu publicznego wizerunku Hitlera i gloryfikacji Trzeciej Rzeszy. Jednak jego wpływy sięgały daleko poza sferę propagandy. Nie tylko był obecny podczas wielu kluczowych wydarzeń w historii Trzeciej Rzeszy - był również bliskim przyjacielem Führera, mającym zagwarantowany wyłączny i bezpośredni dostęp do miejsc i osób z wewnętrznego kręgu Hitlera i do niego samego. Jego wspomnienia to relacja naocznego świadka, ważna zarówno dla historyków, jak i przeciętnego czytelnika – fascynujące studium osobowości dyktatora i znakomite spojrzenie zza kulis na powstanie i ostateczny upadek nazistowskiego reżimu.

Heinrich Hoffmann wykonał ponad dwa miliony zdjęć Hitlera. Były szeroko rozpowszechniane, między innymi na znaczkach pocztowych, co okazało się bardzo dochodowym przedsięwzięciem dla nich obu. W latach 30. XX wieku Hoffmann opublikował kilka książek o Hitlerze, w tym Hitler wie ihn keiner kennt (Hitler, jakiego nikt nie zna) w 1932 roku. Hoffmann i Hitler utrzymywali bliskie stosunki, więc Hoffmann nie dość, że stał się jego powiernikiem – dzięki czemu jego wspomnienia zawierają wiele mało znanych szczegółów z życia Führera – to został również jego swatem. To Hoffmann przedstawił Hitlerowi Ewę Braun, swoją asystentkę...

19 kwietnia 1809 roku, na przedpolach Raszyna doszło do morderczego starcia między wojskami austriackiego VII Korpusu Ferdynanda d?Este i szczupłymi siłami armii Księstwa Warszawskiego, księcia Józefa Poniatowskiego. 

Algebra dla studentów

Autorzy omówili w podręczniku ważne z punktu widzenia zastosowań, tematy współczesnej algebry, wykładane na różnych kierunkach studiów wyższych. Czytelnik znajdzie tu wiele prostych przykładów, ułatwiających zrozumienie definicji i twierdzeń, a także zadania przeznaczone do 

Pan Rafał Bula nie stara się pisać monografii historycznej. Celem, który sobie postawił, jest przywrócenie do zbiorowej pamięci mieszkańców Lędzin, a szerzej całego byłego powiatu pszczyńskiego i Górnego Śląska, wydarzeń związanych z powstaniem i rozwojem górnictwa. Dzięki jego cierpliwości , wieloletnim poszukiwaniom i skrupulatności w odszukiwaniu dokumentów uzyskujemy osobisty obraz powstawania i tworzenia się górnictwa w Lędzinach. Autor nie ma ambicji opisu wielkiej historii, jak i w poprzednich publikacjach . To co go interesuje, to przybliżenie skomplikowanych losów Górnoślązaków na przełomie XIX i XX. Z tego powodu jest to obraz subiektywny , aczkolwiek niezwykle barwny, atrakcyjny dzięki dbałości o detale historyczne i pieczołowitości badań nad dziejami własnej miejscowości. .

Prezentowana monografia uzupełnia i poszerza tematykę porcjowego biologicznego oczyszczania ścieków metodą osadu czynnego w SBR-ach. Przedstawiono w niej historię i rozwój technologii SBR na przestrzeni kilkudziesięciu lat oraz zaprezentowano podstawy technologiczne usuwania związków węgla, azotu i fosforu w procesach biologicznego oczyszczania ścieków o periodycznym systemie pracy. Oprócz zebrania informacji na temat technologii SBR, celem monografii jest zebranie oraz prezentacja przykładowych rozwiązań, w tym również niekonwencjonalnych i innowacyjnych, w zakresie oczyszczania ścieków komunalnych, przemysłowych i specyficznych, jak np. odcieków ze składowisk odpadów i wód osadowych z procesów odwadniania osadów ściekowych. Zaprezentowano wielokierunkowe badania nad systemami porcjowymi w różnych konfiguracjach technologicznych oraz aktualny stan wiedzy z zakresu biologicznego oczyszczania ścieków w reaktorach SBR.

Dodatkowo przedstawiono zagadnienia związanie z wyposażeniem reaktorów porcjowego działania oraz dokonano również porównania metody porcjowej z przepływową wykazując wady i zalety obu rozwiązań. Taka konstrukcja monografii powinna uczynić ją przydatną dla wszystkich, którzy w praktyce zajmują się oczyszczaniem ścieków. Monografia uwzględnia najnowsze doniesienia literatury światowej, osiągnięcia naukowe polskich uczelni wyższych i instytutów badawczych, w tym rezultaty badań własnych autorów.

Odbiorcami publikacji są:

• Studenci i doktoranci kierunków technicznych
• Inwestorzy, projektanci i wykonawcy infrastruktury wodno-ściekowej
• Eksploatatorzy instalacji kanalizacyjnych, szczególnie w małych jednostkach komunalnych
• Wykonawcy oraz producenci instalacji i ich komponentów

:: SPIS TREŚCI ::

 Wprowadzenie

Wykaz ważniejszych skrótów, oznaczeń i symboli

1. Historia i rozwój periodycznego oczyszczania ścieków

2. Ogólna charakterystyka technologii SBR

3. Warianty pracy reaktorów porcjowych

4. Porównanie systemów przepływowych i porcjowych

5. Wyposażenie sekwencyjnych reaktorów porcjowych

5.1. Zbiornik retencyjny

5.2. Komora osadu czynnego - reaktor

5.3. Urządzenia do napowietrzania

5.4. Urządzenia do mieszania

5.5. Urządzenia do odprowadzania ścieków oczyszczonych

5.6. Urządzenia do odprowadzania osadu nadmiernego

5.7. Zbiornik ścieków oczyszczonych

5.8. Aparatura kontrolno-pomiarowa, sterowanie i regulacja reaktorem SBR

6. Biochemiczne przemiany zanieczyszczeń w technologii SBR

7. Niekonwencjonalne rozwiązania sekwencyjnych reaktorów porcjowych

7.1. Systematyka niekonwencjonalnych reaktorów SBR

7.2. Reaktory porcjowe o przepływie ciągłym i półciągłym

7.3. Sekwencyjne reaktory porcjowe o zmodyfikowanej konstrukcji

7.4. Sekwencyjne reaktory porcjowe z tlenową biomasą granulowaną

7.5. Sekwencyjne reaktory porcjowe z błoną biologiczną

7.6. Sekwencyjne reaktory porcjowe z biomasą wspomaganą

7.7. Sekwencyjne bioreaktory membranowe

8. Zastosowanie sekwencyjnych reaktorów porcjowych w oczyszczaniu ścieków

8.1. Celowość stosowania technologii SBR

8.2. Oczyszczanie ścieków komunalnych

8.3. Oczyszczanie ścieków przemysłowych

8.4. Oczyszczanie odcieków ze składowisk odpadów

8.5. Oczyszczanie i podczyszczanie wód osadowych z odwadniania komunalnych osadów ściekowych Bibliografia

Posłowie

Załącznik. Projektowanie systemów SBR – wybrane zagadnienia

Budowa nowych oczyszczalni ścieków, modernizacja istniejących, a w szczególności zastosowanie wysokoefektywnych metod oczyszczania ścieków, spowodowały wzrost ilości powstających osadów. W zależności od technologii oczyszczania ścieków, w oczyszczalni mogą powstawać osady wstępne z oczyszczania wstępnego, osady nadmierne z oczyszczania biologicznego oraz osady z oczyszczania chemicznego [Heidrich i Suszyński 2010].

Osady ściekowe podlegają dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 listopada 2008 r. 2008/98/WE w sprawie odpadów (tzw. ramowej dyrektywie odpadowej). Zgodnie z ww. dyrektywą, osady jako odpady podporządkowane są określonej hierarchii postępowania. W pierwszej kolejności należy zapobiegać powstawaniu odpadów, w dalszym ciągu przygotować je do ponownego użycia, poddać recyklingowi, innym metodom odzysku i ostatecznie unieszkodliwiać. Zapobieganie powstawaniu osadów ściekowych nie jest jednak możliwe, gdyż stanowią one taki rodzaj odpadów, których wytwarzania nie da się uniknąć. Dlatego istotne znaczenie mają kolejne priorytety w hierarchii postępowania z odpadami, tj.: przygotowanie do ponownego wykorzystania lub ostateczne unieszkodliwienie. Ponowne ich wykorzystanie jest jednak możliwe tylko wówczas, gdy osady będą ustabilizowane oraz bezpieczne pod względem sanitarnym.

Stabilizacja osadów ściekowych może być realizowana poprzez wykorzystanie metod biologicznych, chemicznych lub termicznych. Najczęściej stosowane są metody biologiczne, zwłaszcza fermentacja metanowa i stabilizacja tlenowa. Do metod biologicznych zaliczamy również kompostowanie. Niewielu jednak projektantów czy specjalistów wyróżnia wśród biologicznych metod autotermiczną termofilną stabilizację osadów (ATSO).

Powszechnie stosowaną metodą higienizacji osadów ściekowych jest ich wapnowanie [Podedworna i Umiejewska 2008]. Poza metodami chemicznymi, wyróżnia się również metody termiczne. Zaliczyć do nich można pasteryzację, hydrolizę termiczną, suszenie oraz inne metody przekształcania termicznego. W tym miejscu znów należy wspomnieć autotermiczną termofilną stabilizację, która obok stabilizacji zapewnia równocześnie higienizację osadów.

Powszechnie znanych jest wiele metod stabilizacji i higienizacji osadów ściekowych. Jeszcze więcej istnieje technologii na nich opartych i urządzeń stosowanych do ich realizacji. Stąd też, przed projektantem stoi trudne zadanie wyboru tej właściwej, która pozwoli uzyskać produkt spełniający wymagania formalno-prawne, ale równocześnie urzeczywistni oczekiwania inwestorów i eksploatatorów. Kluczowe znaczenie może mieć sposób ostatecznego unieszkodliwienia osadów. Kierunkiem najczęściej wybieranym w Europie jest termiczna przeróbka osadów ściekowych. Jednak w warunkach krajowych, niewątpliwie najbardziej preferowanym, szczególnie dla pewnej wielkości oczyszczalni ścieków, jest ich wykorzystanie przyrodnicze [Podedworna i Heidrich 2010]. Idealnym rozwiązaniem może okazać się autotermiczna termofilna stabilizacja realizowana według technologii opracowanej przez niemiecką firmę Fuchs Enprotec GmbH. Proces ten, niestety ciągle mało znany w Polsce, umożliwia pozyskiwanie w oczyszczalni ścieków, nawozu organicznego, zamiast odpadu.

Proces ATSO zapewnia pełną stabilizację, higienizację, a nawet wręcz dezynfekcję osadów, czyniąc je biomasą, która może być wykorzystywana do celów przyrodniczych. Pełna hermetyzacja reaktorów uniemożliwia ewentualne wtórne skażenie osadów poddawanych procesowi. Właściwą funkcję spełnia również izolacja termiczna zbiorników, która bez względu na zewnętrzną temperaturę powietrza zapewnia odpowiednie warunki dla przebiegu procesu. Jest to zatem metoda skutecznego unieszkodliwiania osadów ściekowych, która przebiega w całkowicie zautomatyzowanej instalacji, pozwalającej na otrzymanie produktu gotowego do wykorzystania w postaci płynnej lub po odpowiednim odwodnieniu. Proces ATSO jest zatem dobrym sposobem dostosowywania osadów ściekowych do nawożenia. Nie wymaga, jak np. kompostowanie, stosowania dodatkowych materiałów wzbogacających. Zapotrzebowanie powierzchni pod budowę instalacji jest niewielkie. Pełna hermetyzacja zbiorników i zastosowanie urządzeń do oczyszczania powstających gazów sprawiają, że nie jest to proces uciążliwy dla środowiska.

Na terenie kraju pracuje jedenaście instalacji ATSO, które umożliwiają kontynuację badań podjętych w roku 2003 w oczyszczalni ścieków w Giżycku. Współpraca z eksploatatorami i realizacja zaplanowanych badań daje szansę nieustannego wzbogacania wiedzy dotyczącej procesu. Możliwa jest również kontrola warunków roboczych istniejących instalacji, wdrażanie usprawnień wynikających z prowadzonych badań lub podejmowanie działań zmierzających do optymalizacji procesu.

Celem poznawczym niniejszego opracowania była systematyzacja wiedzy dotyczącej procesu autotermicznej termofilnej stabilizacji osadów ściekowych, którą zrealizowano poprzez przedstawienie informacji fundamentalnych oraz omówienie specyficznych aspektów zastosowania procesu. Celem utylitarnym podjętych badań i rezultatów przedstawionych w tej pracy było rozpoznanie zakresu zmienności wybranych wskaźników pozwalających na określenie stopnia stabilizacji i higienizacji osadów ściekowych poddanych procesowi ATSO. Ocenę przydatności analizowanych parametrów technologicznych w eksploatacji instalacji ATSO można uznać za pragmatyczny cel opracowania, który może posłużyć eksploatatorom do określenia realnych możliwości zmiany warunków pracy instalacji, czy też opracowania strategii optymalizacji służącej zmniejszeniu zapotrzebowania energii.

Osiągnięcie przedstawionych celów umożliwił przyjęty zakres pracy, obejmujący informacje na temat istniejącego stanu wiedzy o procesie autotermicznej termofilnej stabilizacji oraz jego technicznych rozwiązań. Dokonano przeglądu wdrożonych na terenie kraju instalacji ATSO. Omówiono elementy wyposażania instalacji oraz przyjęte rozwiązania gospodarki osadowej. Przedstawiono również wyniki badań realizowanych w tych obiektach i zaprezentowano ich analizę. Dokonany przegląd i ocena wyników badań służyły uświadomieniu, że zgodnie z założeniami zrównoważonego rozwoju, wytwarzane w omawianych oczyszczalniach ścieków osady ściekowe należy traktować jako źródło odzysku głównych składników pokarmowych roślin, a nie jako odpad.

::Spis treści::

Wstęp         

1.        Charakterystyka procesu autotermicznej termofilnej stabilizacji

1.1.    Mikroflora termofilnego procesu biodegradacji

1.2.    Przemiany biochemiczne w procesie autotermicznej termofilnej stabilizacji

1.3.    Stabilność i samoregulacja procesu autotermicznej stabilizacji

1.4.    Produkcja biomasy

1.5.    Zjawisko pienienia się osadu

1.6.    Uciążliwość zapachowa procesu  

1.7.    Techniczne rozwiązania procesu

1.8.    Energochłonność procesu

2.        Przegląd wdrożonych instalacji ATSO

2.1.    Ogólna charakterystyka wdrożonych instalacji

2.1.1.Oczyszczalnia ścieków w Olecku

2.1.2.Oczyszczalnia ścieków w Giżycku

2.1.3.Oczyszczalnia ścieków w Lubaniu Śląskim

2.1.4.Oczyszczalnia ścieków w Piszu

2.1.5.Oczyszczalnia ścieków w Oławie

2.1.6.Oczyszczalnia ścieków w Kętrzynie

2.1.7.Oczyszczalnia ścieków w Dąbrowie Białostockiej

2.1.8.Oczyszczalnia ścieków w Rudzie Bugaj  

2.1.9.Oczyszczalnia ścieków w Miliczu

2.1.10.         Oczyszczalnia ścieków w Hajnówce

2.1.11.         Oczyszczalnia ścieków w Wysokiem Mazowieckiem

2.2.    Wybrane parametry techniczne reaktorów ATSO

2.3.    Podstawowe wyposażenie instalacji

2.3.1.Aerator centralny

2.3.2.Aerator boczny

2.3.3.Rozbijacz piany

2.4.    Zastosowane rozwiązania gospodarki osadowej w oczyszczalniach ścieków

2.4.1.Wstępne zagęszczanie osadów

2.4.2.Proces stabilizacji i higienizacji osadów

2.4.3.Odwadnianie osadów

2.4.4.Likwidacja uciążliwości zapachowej

2.4.5.Retencjonowanie osadów

3.        Uruchomienie, rozruch i eksploatacja instalacji ATSO

3.1.    Podstawowe warunki i ustalenia dotyczące rozpoczęcia i przebiegu uruchomienia

3.2.    Uruchomienie i rozruch instalacji

3.3.    Przebieg właściwego rozruchu technologicznego

3.4.    Podstawowe czynności eksploatacyjne

4.        Technologiczne podstawy oceny procesu ATSO

4.1.    Stabilizacja osadów

4.1.1.Zmiany zawartości suchej masy

4.1.2.Zmiany zawartości substancji organicznych w suchej masie

4.1.3.Zmiany wartości chemicznego zapotrzebowania tlenu

4.2.    Higienizacja osadów

4.2.1.Osady ściekowe jako źródło patogenów

4.2.2.Temperatura jako czynnik eliminujący zanieczyszczenie mikrobiologiczne osadów

4.2.3.Zmiany temperatury w procesie autotermicznej termofilnej stabilizacji

4.3.    Odczyn osadów

4.4.    Związki biogenne

4.5.    Wapń i magnez

4.6.    Metale ciężkie

4.7.    Przewodność elektrolityczna

Spis treści:
Wprowadzenie
1. Instrukcja obsługi i użytkowania kos spalinowych
2. Ogólna budowa i zasada działania kos spalinowych
2.1. Ogólna charakterystyka kos spalinowych
2.2. Podstawowe dane techniczne kos spalinowych
2.3. Wybór odpowiedniej kosy spalinowej
2.4. Ogólna budowa i zasada pracy wybranych kos spalinowych
2.4.1. Kosa spalinowa z silnikiem dwusuwowym typ 535RX firmy Husqvarna
2.4.2. Kosa spalinowa z silnikiem czterosuwowym typ EBH341U firmy Makita
2.4.3. Elementy zabezpieczające w kosach spalinowych i ich prawidłowe działanie
2.4.4. Sprzęgło odśrodkowe
2.4.5. Przekładnia kątowa
2.5. Podstawowe i specjalne narzędzia tnące
3. Silniki spalinowe
3.1. Rodzaje i charakterystyka technicza silników spalinowych stosowanych w kosach spalinowych
3.2. Ogólna budowa silnika spalinowego
3.3. Układy zapłonowe
3.4. Urządzenia rozruchowe
3.5. Główne elementy (układy) silników spalinowych o zapłonie iskrowym i ich obsługa
3.6. Typowe usterki i niedomagania silników spalinowych
4. Materiały eksploatacyjne stosowane w kosach spalinowych
4.1. Podstawowe pojęcia
4.2. Materiały eksploatacyjne i ich dobór
4.2.1. Paliwa
4.2.2. Oleje do silników spalinowych
4.2.3. Smary
4.3. Użytkowanie kos spalinowych
4.3.1. Obsługi techniczne i ich zakres
4.3.2. Czynności obsługowe przed uruchomieniem silnika spalinowego
5. Techniki pracy kosami spalinowymi
5.1. Podstawowe zasady bezpieczeństwa obowiązujące podczas pracy
5.2. ABC wykaszania
5.3. Metody pracy
5.3.1. Wykaszanie zarośli leśnych
5.3.2. Wykaszanie krzewów ostrzem tnącym
5.3.3. Wykaszanie trawy ostrzem do trawy
5.4. Przycinanie trawy i chwastów głowicą żyłkową
6. Ogólne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa pracy kosami spalinowymi
6.1. Obowiązki operatorów w zakresie bhp
6.2. Środki ochrony indywidualnej
6.3. Bezpieczna obsługa kos spalinowych

Droga do sukcesu rozpoczyna się w ludzkim umyśle. Mistrzowie sportu, legendarni wojownicy, gwiazdy biznesu czy politycy wielkiego formatu - wszyscy ci ludzie rozwijają umiejętności psychiczne, dzięki którym uzyskują ponadprzeciętne wyniki. Nawet jeśli wydaje się, że sukces wymaga przede wszystkim niezwykłej siły czy sprawności mięśni, odpowiedni trening mentalny pozwala na przekraczanie kolejnych barier - również tych fizycznych. Zwycięzca myśli jak zwycięzca! Trzymasz w rękach świetnie napisany poradnik o tym, jak osiągnąć szczyt swoich możliwości. W zwięzły i zrozumiały sposób przedstawiono tu skuteczne metody treningu mentalnego, opisano potrzebne umiejętności 

Efektywne i atrakcyjne przekazywanie wiedzy innym jest trudnym zadaniem.
Nawet ekspert w swojej dziedzinie może mieć problem z przygotowaniem i przeprowadzeniem zajęć edukacyjnych, dzięki którym nauczane osoby przyswoją podane informacje i będą umiały się nimi posłużyć. Większość osób w jakimś stopniu zajmuje się edukacją: wygłasza prezentacje, wdraża nowych pracowników, omawia nowe produkty czy choćby pomaga własnym dzieciom w nauce!

Niniejsza książka dotyczy planowania doświadczeń edukacyjnych — jednej z najskuteczniejszych metod nauczania. Znalazły się tu również wyczerpujące informacje na temat koncentracji, pamięci i samego procesu uczenia się. Zaprezentowano wyniki najnowszych badań nad procesem uczenia się i zapamiętywania oraz informacje o nowych technikach uczenia się społecznego i nieoficjalnego. Podano też wskazówki umożliwiające planowanie doświadczeń edukacyjnych, które pozwolą na przekazanie wiedzy i wyrabianie pożądanych nawyków.

W tej książce między innymi:

• informacje o sposobie działania ludzkiej pamięci i przebiegu procesów uczenia się
• wskazówki dotyczące planowania projektu edukacyjnego
• wskazówki dotyczące dobierania odpowiednich strategii metodycznych
• opis skutecznych strategii motywowania ludzi do nauki
• instrukcje dotyczące przekazywania wiedzy i umiejętności
• opis różnych metod oceny efektów nauczania

Nowe, ekskluzywne wydanie z audiobookiem! Książka o spełnionym życiu, zainspirowana przez 18-minutowy wykład! Pomyśl o swoich sukcesach. One nie są dziełem przypadku. Żadne „udało się”, „samo wyszło”, „przy okazji”. Okazje pojawiły się na Twojej drodze. Ale to Ty schyliłeś się, podniosłeś je, włożyłeś w nie pasję, ciężką pracę, upór i odniosłeś sukces. Czytelniku! Pomyśl o swoich marzeniach. Wiesz, po co są? Żeby je spełniać! Pomyśl o odwadze. Odwaga składa się z czterech elementów. Odwaga to zaufanie do siebie, ryzyko, decyzje i zaangażowanie. Te składowe — dążenie do sukcesu, pasja, praca, marzenia, odwaga — łączą się ze sobą w obraz spełnionego życia. Dają nam pełną MOC możliwości. O tym właśnie opowiadał Jacek Walkiewicz słuchaczom TEDxWSB we wrześniu 2012 roku we Wrocławiu. Książka, którą trzymasz w ręku, stanowi rozwinięcie tamtego wykładu. Za pośrednictwem internetu przesłanie autora dotarło do wielu ludzi, może również do Ciebie. Zaczęły spływać e-maile, pytania, prośby o pomoc w wychodzeniu na prostą, na drogę do pełni możliwości. Jacek 

bezcennym kruszcem duchowego rozkwitu. Czy współcześnie i my możemy skorzystać z tego modelu? Czy można podążać duchową ścieżką bez potrzeby sięgania do jakiejkolwiek religii? Odpowiedzi na powyższe pytania znajdują się w tej właśnie książce.

Podręcznik jest adresowany do pracowników i menedżerów uzdrowiskowych zarówno w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, jak i typu spa&wellness, a także do studentów kierunków związanych z turystyką zdrowotną i medycyną oraz specjalizacji turystyka uzdrowiskowa. Jest to 

Podręcznik stanowi kompendium wiedzy z zakresu logistyki odpadów, aktualnego stanu prawnego w Polsce i w Unii Europejskiej, który dotyczy zagospodarowania odpadów, oraz zaleceń Krajowego planu gospodarki odpadami na lata 2016-2022. Podręcznik będzie pomocny studentom 

Książka zawiera utwory najbardziej znanych kompozytorów tego rodzaju literatury. Duety te, bardzo pożyteczne zarówno ze względów 

Edycja obejmuje 10 łatwych utworów na skrzypce w I pozycji. Nowe elementy gry skrzypcowej oraz kolejne tonacje wprowadzane są s