Słowo azbest z języka greckiego oznacza niewygasający. Mówiąc o azbeście na ogół mamy na myśli azbest chryzotylowy. Nazwa tego azbestu pochodzi od greckich słów chrystos – złoto oraz tilos – włókno. Azbest chryzotylowy zwany „jedwabiem świata techniki” stał się raczej jego niewygasającym problemem.

Spośród minerałów azbestowych trzy – krokidolit, chryzotyl i amozyt – stanowią zagrożenie dla zdrowia. Główną przyczyną kancerogenności tych minerałów jest kształt ich włókien – o długości powyżej 5 µm i średnicy poniżej 3 µm, oraz takich, w których proporcja długości do średnicy jest większa od trzech.

W książce scharakteryzowano minerały z grupy azbestu, a także jego zasoby i eksploatację. Przedstawiono zastosowanie azbestu, klasyfikację wyrobów azbestowych. Skoncentrowano się przede wszystkim jednak na omówieniu usuwania azbestu ze środowiska oraz prezentacji przepisów prawnych dotyczących użytkowania i usuwania wyrobów i odpadów zawierających azbest oraz gospodarowanie odpadami zawierającymi azbest.

Degradacja i rekultywacja powierzchni ziemi w Polsce.

Rekultywacja gruntów polega na przywracaniu ekologicznych i użytkowych (w tym kulturowych) wartości środowiska przyrodniczego gruntom zdegradowanym przez działalność przemysłową (w tym górniczą), rolną, komunalną i bytową oraz przez żywioły natury.

Autorzy monografii dokonali przeglądu zmian i spójności uregulowań prawnych w zakresie ochrony, rekultywacji i zagospodarowania pogórniczych gruntów. W opracowaniu przedstawiono dorobek naukowo-techniczny i wdrożeniowy polskiego górnictwa, stanowiący podstawę opracowania i ustanowienia prawa dotyczącego ochrony, rekultywacji i zagospodarowania pogórniczych gruntów. Oprócz danych statystycznych o przekazywaniu gruntów rolnych i leśnych na potrzeby górnictwa oraz o wykonywaniu zadań rekultywacyjnych i porekultywacyjnego zagospodarowania gruntów, w opracowaniu zawarto wiele istotnych treści z określonych opracowań Wyższego Urzędu Górniczego oraz z raportu Najwyższej Izby Kontroli o analityczno-problemowym charakterze.

Stan lasów na świecie, w tym w Europie, powinien być ciągle kontrolowany, ze względu na pogarszającą się jakość środowiska przyrodniczego.

Lasy stanowią ekosystemy kimaksowe, tj. takie, w których zbiorowiska roślinne osiągają w naszym regionie fizyczno-geograficznym najwyższy stopień zgodności z glebą – podstawowym elementem siedliska.

Pogorszenie stanu lasów, obserwowane co najmniej od półwiecza, wskazuje, że w różnych miejscach i w różnym czasie buforowość, czyli odporność siedlisk na różnego rodzaje stresy nie tylko się zmniejszyła, ale nierzadko została zniszczona.

W ocenie problemów dotyczących środowiska przyrodniczego funkcjonuje wiele wskaźników, które są wykorzystywane w sposób bezpośredni lub pośredni  do oceny negatywnych (lub pozytywnych) zjawisk występujących w poszczególnych elementach środowiska.

Opracowywanie jednak syntetycznych wskaźników, obejmujących wiele cech środowiska oraz tzw. odnośników (standardów) porównawczych jest podstawowym problemem monitoringu środowiska, w tym monitoringu lasów. Wskaźniki stanowią o szczegółowości oceny zmian (zjawisk) zachodzących w środowisku leśnym. Szczegółowe badania właściwości gleb i roślin oraz wzajemnych relacji były podstawą opracowania wskaźników przydatnych w monitoringu siedlisk borowych.

W monografii przedstawiono ogólną charakterystykę siedlisk borowych, właściwości gleb tych siedlisk, fitoindykacyjną waloryzację siedlisk borowych, skład chemiczny igliwia sosny, wskaźniki roślinne w monitoringu lasów oraz wykorzystanie właściwości  gleb i roślin w ocenie stanu środowiska leśnego.

Technologie rekultywacji gleb.

Wskaźnikowa rola roślinności leśnej w diagnozie stanu siedlisk.

Znaczenie roślin w krążeniu składników mineralnych w przyrodzie trudno przecenić, rośliny bowiem wiążą składniki będące w stanie wolnym (w glebie, wodzie, powietrzu) w substancje organiczne, rozpoczynając ich obieg biologiczny. Interpretacja składu chemicznego roślin może być wykorzystana w diagnostyce środowiska, m.in. określeniu oddziaływanie nawożenia czy zanieczyszczeń otoczenia na ich skład mineralny.

Przedmiotem książki Skład chemiczny roślin, jego interpretacja i wykorzystanie w ochronie środowiska jest interpretacja składu chemicznego (mineralnego) różnych gatunków roślin w aspekcie oceny związku między jakością środowiska a jakością produkowanej biomasy. Szczególną uwagę zwrócono na metody interpretacji zawartości składników w roślinach, potrzeby pokarmowe roślin i warunki konieczne do zabezpieczenia tych potrzeb, a przede wszystkim na zaburzenia relacji między składnikami wskutek oddziaływania różnych czynników.

Zastosowanie metody ANE (Accumulation Nutrient Elements) pozwoliło na poszerzenie możliwości wykorzystania składu chemicznego roślin w ocenie ilościowo-jakościowego przepływu składników w środowisku i zaburzeń tego przepływu w skutek dopływu poszczególnych składników do środowiska, m.in. wskutek nawożenia czy zanieczyszczenia gleby, wody czy powietrza.

Rekultywacja oznacza przywracanie użyteczności zdegradowanemu środowisku wskutek działalności gospodarczej i bytowej człowieka oraz przez powodzie, erozje wodną i wietrzną, masowe ruchy ziemi i pożary.

Rekultywacja ma na celu dostosowanie jakości gruntu, rzeźby terenu, warunków wodnych i tlenowych, chemizmu oraz odczynu środowiska do pełnienia określonych funkcji ekologicznych i gospodarczych. W poradniku szczegółowo omówiono zagadnienia związane z rekultywacją – począwszy od opisu właściwości gleby, przez formy degradacji gleby i środowiska, po rekultywację gruntów, w tym rekultywację gruntów w górnictwie, rekultywację terenów składowania odpadów chemicznych, odpadów komunalnych, osadów ściekowych, odpadów paleniskowych, rekultywację gruntów zaolejonych, erodowanych, wylewiskowych, popowodziowych, zanieczyszczonych chemicznie. W książce zawarto także opis materiałów stosowanych w rekultywacji gruntów.

Książka stanowi wyjątkowe kompendium wiedzy na temat ochrony i rekultywacji gruntów.

Przyrodnicze użytkowanie odpadów.

Rezerwaty przyrody stanowią, oprócz parków narodowych i parków krajobrazowych, jeden z podstawowych elementów systemu obszarów chronionych w Polsce.

Książka Rezerwaty przyrody w Polsce Południowej (2007 r.) jest ostatnią częścią trzyczęściowego cyklu opracowań poświęconych rezerwatom przyrody w Polsce.
Cykl rozpoczęła publikacja Rezerwaty przyrody w Polsce Północnej (2005 r. – nakład wyczerpany), drugą publikację z tej serii są Rezerwaty przyrody w Polsce Środkowej (2006 r.). Cykl stanowi pierwsze na polskim rynku wydawniczym opracowanie w obszerny sposób prezentujące rezerwaty przyrody w naszym kraju.

Książka  Rezerwaty przyrody w Polsce Południowej  jest swoistym kompendium wiedzy na temat walorów przyrodniczych Polski Południowej i stanowić może znakomitą pomoc w edukacji ekologicznej oraz jedyny w swoim rodzaju przyrodniczy przewodnik po tej części kraju.

W książce zaprezentowano wszystkie (408) rezerwaty przyrody wg stanu na 30 czerwca 2007 r., znajdujące się na terenie sześciu województw Polski Południowej, tj. dolnośląskim, opolskim, śląskim, małopolskim, świętokrzyskim i podkarpackim. Opisy poszczególnych rezerwatów zawierają oprócz danych dotyczących roku ich utworzenia, powierzchni, typu, reżimu ochronnego oraz położenia geograficznego i administracyjnego, także charakterystykę najważniejszych walorów krajobrazowych i przyrodniczych, wraz z wykazem cennych siedlisk oraz rzadkich lub charakterystycznych dla danego obszaru gatunków roślin i zwierząt.
Opisy wzbogacono o informacje na temat znajdujących się na terenie rezerwatów różnego typu atrakcje, udostępniane do zwiedzania, oraz biegnących przez nie ścieżek przyrodniczych i dydaktycznych, a także mapy rozmieszczenia rezerwatów.

Książka jest kolejną z serii publikacji opisujących różne formy ochrony przyrody w Polsce. Jest to zarazem druga częścią trzytomowego cyklu poświęconego obszarom Natura 2000.

Obszary Natura 2000, o zróżnicowanej wielkości, walorach przyrodniczych i celach ochronnych, pokrywają cały kraj gęstą siecią zajmującą prawie 20% jego powierzchni. W praktyce na obszarze prawie każdej polskiej gminy i nadleśnictwa znajduje się obszar Natura 2000 lub jego część. Sieć Natura 2000 tworzą dwa typy obszarów: obszary specjalnej ochrony ptaków, w skrócie nazywane obszarami ptasimi, oraz specjalne obszary ochrony siedlisk, w skrócie nazywane obszarami siedliskowymi. W publikacji opisano prawie 400 specjalnych obszarów ochrony siedlisk Natura 2000 utworzonych w ośmiu województwach północnej Polski: zachodniopomorskim, pomorskim, warmińsko-mazurskim, podlaskim, lubuskim, wielkopolskim, kujawsko-pomorskim i mazowieckim. Opis każdego obszaru Natura 2000 zawiera podstawowe dane dotyczące roku utworzenia, powierzchni oraz położenia geograficznego i administracyjnego, a także krótką charakterystykę elementów środowiska geograficznego i przyrodniczego, z wykazem podlegających ochronie siedlisk przyrodniczych oraz rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Opisy uzupełniają kolorowe zdjęcia, przedstawiające typowe siedliska przyrodnicze bądź gatunki występujące na danym obszarze oraz mapy topograficzne z zaznaczonymi granicami opisywanego obszaru Natura 2000.

Publikacja jest znakomitym kompendium wiedzy na temat walorów przyrodniczych Północnej Polski i może stanowić doskonałą pomoc w edukacji ekologicznej oraz cenne źródło informacji o obszarach Natura 2000 dla wszystkich zainteresowanych tymi obszarami, np. przyrodników, naukowców, służb ochrony przyrody, leśników, pracowników administracji terenowej, samorządów lokalnych i biur planowania przestrzennego, właścicieli gruntów położonych w obrębie obszarów Natura 2000 oraz firm planujących inwestycje na tych terenach.

Parki narodowe stanowią, oprócz rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych, jeden z podstawowych elementów systemu obszarów chronionych w Polsce. W naszym kraju są one najbardziej restrykcyjną formą ochrony przyrody.

Książka Parki narodowe w Polsce jest swoistym kompendium wiedzy na temat walorów parków narodowych i może stanowić znakomitą pomoc w edukacji ekologicznej, oraz jedynym w swoim rodzaju przyrodniczym przewodnikiem po kraju.

W książce opisano wszystkie parki narodowe w Polsce wg stanu na koniec 2008 r., w podziale na rozdziały poświęcone poszczególnym parkom. Opisy parków zawierają, oprócz podstawowych danych dotyczących roku ich utworzenia, powierzchni oraz położenia geograficznego i administracyjnego, także charakterystykę najważniejszych elementów środowiska geograficznego. Zasadniczą część opisów stanowi szczegółowa charakterystyka walorów przyrodniczych parków, w tym krajobrazów przyrodniczych, ekosystemów, zbiorowisk roślinnych oraz flory i fauny, ze szczególnym uwzględnieniem cennych, rzadkich i typowych dla danego obszaru siedlisk, zespołów roślinnych oraz gatunków grzybów, roślin i zwierząt.
Odrębną część opisów poświęcono organizacji ochrony przyrody w obrębie parków, w tym w szczególności obszarom ochrony ścisłej oraz działaniom w zakresie ochrony czynnej.

Dodatkowe informacje dotyczą walorów kulturowych parków narodowych, prowadzonych na terenie parków działań z zakresu edukacji ekologicznej oraz służącej im infrastruktury, w tym  ścieżek dydaktycznych, a także turystyki i infrastruktury turystycznej w obrębie parków i ich otuliny oraz atrakcji udostępnianych do zwiedzania.
Uzupełnieniem tekstów są kolorowe mapy każdego z parków narodowych oraz liczne zdjęcia.

Książka jest kolejną z serii publikacji opisujących różne formy ochrony przyrody w Polsce. Jest zarazem pierwszą częścią trzyczęściowego cyklu poświęconego obszarom Natura 2000.

Obszary Natura 2000 o zróżnicowanej wielkości, walorach przyrodniczych i celach ochronnych, pokrywają cały kraj gęstą siecią zajmującą prawie 20% jego powierzchni. W praktyce na obszarze prawie każdej polskiej gminy i nadleśnictwa znajduje się obszar Natura 2000 lub jego część. Sieć Natura 2000 tworzą dwa typy obszarów: obszary specjalnej ochrony ptaków, w skrócie nazywane obszarami ptasimi, oraz specjalne obszary ochrony siedlisk, w skrócie nazywane obszarami siedliskowymi.

Niniejsza książka prezentuje wszystkie obszary specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 istniejące w Polsce wraz z ich mapami oraz opisami głównych walorów przyrodniczych. Opis każdego obszaru Natura 2000 zawiera podstawowe dane dotyczące roku utworzenia, powierzchni oraz położenia geograficznego i administracyjnego, a także krótką charakterystykę elementów środowiska geograficznego i przyrodniczego. Zasadniczą część opisów stanowi charakterystyka walorów ornitologicznych danego obszaru z podaniem liczebności populacji rzadkich gatunków ptaków. Opisy uzupełniają kolorowe zdjęcia oraz mapy topograficzne z zaznaczonymi granicami opisywanego obszaru Natura 2000.

Publikacja jest znakomitym kompendium wiedzy na temat walorów ornitologicznych Polski i może stanowić doskonałą pomoc w edukacji ekologicznej, a także jedyny w swoim rodzaju przewodnik ornitologiczny po kraju. Książka może stanowić także cenne źródło informacji na temat ostoi ptaków  chronionych w formie obszarów Natura 2000 przydatne np. przedstawicielom administracji państwowej i samorządu terytorialnego, leśnikom, biurom planowania przestrzennego i innym instytucjom, a także firmom planującym inwestycje, na terenach, na których znajdują się obszary specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 lub sąsiadujących z takimi obszarami.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Książka została przygotowana jako pomoc do wykładów i ćwiczeń z przedmiotu „teoria grafów i sieci” oraz „teoria optymalizacji” dla studentów Wydziału Matematyczno – Fizycznego” na kierunku Matematyka Politechniki Śląskiej oraz ewentualnie innych wyższych uczelni technicznych z zakresu kształcenia matematyków o tej specjalności. Ze względu na zastosowania techniczne sieci modelowania układów fizycznych, głównie mechanicznych, książka może być również adresowana do studentów wydziałów mechanicznych o specjalności Robotyka i Automatyka.