Polecane produkty

Pomysł napisania monografii poświęconej spoiwom gipsowym i wyrobom z gipsu „dojrzewał we mnie” już od dłuższego czasu. W przemyśle gipsowym zachodzą bowiem od kilku lat bardzo istotne zmiany. Związane są one z jednej strony z szybkim rozwojem produkcji suchych mieszanek gipsowych przeznaczonych do prowadzenia wewnętrznych prac wykończeniowych oraz rozwojem nowoczesnych systemów suchej zabudowy wnętrz w budownictwie. Z drugiej strony zaś, polskie normy na spoiwa i wyroby gipsowe podlegają procesowi nowelizacji w kierunku zharmonizowanych norm europejskich PN-EN. Proces ten jest w ostatnich kilku latach szczególnie intensywny.

Można przyjąć, że w 2008 roku skończy się I etap tworzenia norm na te wyroby. Wdrażanie nowych norm oraz dostosowanie krajowego prawa do regulacji europejskich w tym zakresie budzi szereg obaw i wątpliwości. Dotyczy to szczególnie prawidłowego przeprowadzenia odpowiednich procedur oceny zgodności, umożliwiających oznakowanie wyrobu znakiem CE. Przyczyn takiego stanu rzeczy należy upatrywać głównie w braku odpowiedniej znajomości nowych norm oraz w praktycznych trudnościach w dostosowaniu się do wymagań związanych z oznakowaniem CE. Istotnym problemem jest fakt, że normy europejskie dotyczące spoiw i wyrobów gipsowych nie są wolne od błędów i mało precyzyjnych określeń, co stwarza wątpliwości przy ich interpretacji. Treści norm europejskich nie należy zatem przyjmować bezkrytycznie, czemu dałem wyraz w niniejszej publikacji. Przyznają to zresztą przedstawiciele Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego CEN. 

Należy zatem przyjąć, że dopiero kolejne, poprawione wydania tych norm zapiszą się na trwałe w praktyce budowlanej.

SPIS TREŚCI:

Od Autora 7

1. Wprowadzenie 9

2. Historia gipsu 11

2.1. Rys historyczny stosowania i produkcji spoiw gipsowych na świecie 11

2.2. Rys historyczny stosowania i produkcji spoiw gipsowych w Polsce 16

3. Charakterystyka krajowych zasobów gipsu i anhydrytu 21

3.1. Gips i anhydryt pochodzenia naturalnego 22

3.2. Gips z odsiarczania spalin 32

3.3. Inne potencjalne źródła siarczanu wapnia 42

3.3.1. Fosfogips 42

3.3.2. Inne surowce gipsowe 49

4. Fizykochemia spoiw gipsowych 53

4.1. Charakterystyka fizykochemiczna i krystalochemiczna gipsu i anhydrytu 53

4.2. Procesy dehydratacji 64

4.3. Procesy hydratacji 67

4.4. Dodatki regulujące wiązanie spoiw gipsowych 71

5. Nowelizacja norm dotyczących spoiw i wyrobów gipsowych 75

5.1. Polityka harmonizacji technicznej na rynku wyrobów budowlanych 76

5.1.1. Harmonizacja techniczna w zakresie wyrobów budowlanych 76

5.1.2. Dyrektywa 89/106/EWG „Wyroby Budowlane” 77

5.1.3. Zasady wprowadzania wyrobów budowlanych do obrotu w Polsce 79

5.1.4. System krajowy – znakowanie wyrobu znakiem budowlanym 82

5.1.5. System europejski – znakowanie wyrobu znakiem CE 85

5.1.6. Zakładowa kontrola produkcji 89

5.1.6.1. Dokumentacja ZKP 90

5.1.6.2. Zakres funkcjonowania ZKP 90

5.1.6.3. Personel 91

5.1.6.4. Nadzorowanie maszyn i urządzeń produkcyjnych 91

5.1.6.5. Produkcja wyrobu 91

5.1.6.6. Reklamacje 94

5.1.6.7. Działania korygujące 94

5.2. System normalizacyjny 94

5.2.1. Europejski system normalizacyjny 94

5.2.2. Krajowy system normalizacyjny 97

5.3. Zmiany w normalizacji dotyczącej spoiw i wyrobów gipsowych 101

5.3.1. Dotychczasowe normy krajowe 102

5.3.1.1. Surowce siarczanowe 105

5.3.1.2. Spoiwa gipsowe i anhydrytowe 107

5.3.1.3. Suche mieszanki gipsowe i anhydrytowe 115

5.3.1.4. Zaprawy i betony gipsowe 119

5.3.1.5. Płyty gipsowe, gipsowo-kartonowe i gipsowo-włóknowe 124

5.3.1.6. Prefabrykowane elementy gipsowe przeznaczone do systemów wznoszenia budynków i ścian działowych 132

5.3.1.7. Materiały dekoracyjne (sztukateria gipsowa) 138

5.3.1.8. Opaski gipsowe 139

5.3.1.9. Wykaz norm krajowych i Aprobat Technicznych 139

5.3.2. System norm europejskich 141

5.3.2.1. Wprowadzenie 141

5.3.2.2. Rodzina spoiw i wyrobów gipsowych wg CEN 143

5.3.2.3. Surowce gipsowe 145

5.3.2.4. Spoiwa gipsowe wg EN 13279-1 148

5.3.2.5. Tynki i zaprawy gipsowe wg EN 13279-1 158

5.3.2.6. Kleje gipsowe do płyt gipsowych wg EN 12860 167

5.3.2.7. Kleje gipsowe do płyt gipsowo-kartonowych wg EN 14496 175

5.3.2.8. Masy szpachlowe do płyt gipsowo-kartonowych wg EN 13963 184

5.3.2.9. Spoiwa i mieszanki na podkłady podłogowe wg EN 13454-1 i EN 13813 194

5.3.2.9.1. Terminologia według EN 13318 195

5.3.2.9.2. Mieszanki na podkłady podłogowe wg EN 13813 197

5.3.2.9.3. Spoiwa i mieszanki na podkłady podłogowe według EN 13454-1 203

5.3.2.9.4. Metody badań 210

5.3.2.10. Gipsy i masy dentystyczne wg EN ISO 6873 i EN ISO 7490 213

5.3.2.11. Gipsy chirurgiczne wg Farmakopei 217

5.3.2.12. Płyty gipsowe wg EN 12859 219

5.3.2.13. Płyty gipsowo-kartonowe wg EN 520 224

5.3.2.14. Pozostałe wyroby gipsowe 237

5.3.2.14.1. Płyty zespolone gipsowo-kartonowe do izolacji cieplnej/akustycznej wg EN 13950 238

5.3.2.14.2. Wyroby wytworzone w procesie obróbki płyt gipsowo-kartonowych wg EN 14190 240

5.3.2.14.3. Prefabrykowane panele z płyt gipsowo-kartonowych z rdzeniem kartonowym wg EN 13915 242

5.3.2.14.4. Płyty gipsowe z włóknami wg prEN 15283-1 i prEN 15283-2 243

5.3.2.14.5. Elementy gipsowe do sufitów podwieszanych wg EN 14246 247

5.3.2.14.6. Odlewane wyroby gipsowe z dodatkiem włókien wg EN 13815 249

5.3.2.15. Wyroby pomocnicze 252

5.3.2.16. Wymagania dotyczące substancji niebezpiecznych 252

5.3.2.17. Wymagania w zakresie bezpieczeństwa pożarowego 256

5.3.2.18. Wykaz norm europejskich EN 269

5.3.3. Podsumowanie – kierunki zmian w normalizacji krajowej 272

6. Właściwości i zastosowanie spoiw i wyrobów gipsowych w budownictwie 279

6.1. Spoiwa gipsowe 279

6.2. Tynki i gładzie gipsowe 292

6.3. Gipsy i masy szpachlowe 302

6.4. Kleje gipsowe 304

6.5. Podkłady podłogowe 306

6.6. Składniki suchych mieszanek gipsowych 310

6.7. Prefabrykaty gipsowe 317

6.7.1. Płyty gipsowe ścienne 317

6.7.2. Płyty gipsowe z włóknami 319

6.7.3. Płyty gipsowo-kartonowe 322

7. Warunki techniczne wykonania i odbioru prac gipsowych 329

7.1. Prace tynkarskie 333

7.1.1. Wymagania dotyczące materiałów tynkarskich 333

7.1.2. Zasady wykonywania tynków 334

7.1.3. Kontrola przy odbiorze tynków 336

7.1.4. Odbiór tynków 337

7.2. Lekkie ściany działowe 337

7.2.1. Wymagania dotyczące dokumentacji 338

7.2.2. Wymagania dotyczące materiałów 338

7.2.3. Warunki wykonania lekkich ścian działowych 340

7.2.4. Odbiory robót oraz kontrola i badania przy odbiorze 340

7.3. Ściany z płyt gipsowych 343

7.3.1. Wymagania dotyczące materiałów 344

7.3.2. Wytyczne wykonywania ścian z płyt gipsowych 344

7.3.3. Kontrola przy odbiorze ścian z płyt gipsowych 348

7.3.4. Prace wykończeniowe 349

8. Literatura 351

III tom serii monografii naukowych Wydziału Instalacji Budowlanych, Hydrotechniki i Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej – „CIRCULAR ECONOMY – TECHNOLOGIE”
 
W monografii przedstawiono zagadnienie wykorzystania ubocznych produktów przemysłu hutniczego i energetyki – granulowanego żużla wielkopiecowego i popiołu lotnego z fluidalnego spalania węgla brunatnego – do wytworzenia betonu masywnego. Skomponowanie spoiwa bez udziału klinkieru portlandzkiego, którego właściwości będą zbliżone do prezentowanych przez cement portlandzki, jest obecnie dużym wyzwaniem. W opracowaniu zaprezentowano badania autorki dotyczące oceny możliwości kształtowania właściwości zaczynów i betonu masywnego wykonanych ze spoiwem powstałym ze zmieszania wymienionych ubocznych produktów przemysłowych. Szczególną uwagę zwrócono na ciepło twardnienia zaczynów i betonu, a także na przebieg procesu i produkty hydratacji spoiwa żużlowo-popiołowego. W monografii przedstawiono również możliwość wzbogacenia spoiw żużlowo-popiołowych dodatkiem pyłu z by-passu – odpadu z przemysłu cementowego.

Historia o dziewczynie, która oprócz miłości nie ma nic, i o mężczyźnie, który ma wszystko oprócz miłości.

Podręcznik skierowany do uczniów kształcących się w zawodach kucharzoraz technik żywienia i usług gastronomicznych. Realizuje treści z zakresu pierwszej części kwalifikacji T.6 (Przechowywanie żywności).

Publikacja pozwala zdobyć wiedzę i umiejętności potrzebne do oceny towaroznawczej surowców i produktów żywnościowych. Wyczerpująco opisuje też zasady ich przechowywania. Liczne ilustracje ułatwiają zapamiętanie ważniejszych treści.

brak opisu

„Moje życie ukształtowały wspaniałe spotkania. Nie byłbym dzisiaj tym, kim jestem, gdyby nie ludzie, których spotkałem na mojej drodze” – usłyszałem kiedyś od prof. Mariana Zembali. Nie sposób było przejść obojętnie wobec takich słów. Tym bardziej, że wypowiadał je człowiek, który wykonał tysiące operacji ratujących ludzkie życie, który wspólnie z prof. Zbigniewem Religą tworzył legendę polskiej transplantologii. „Każde spotkanie jest zaciągnięciem długu, który wypada spłacić” – dodawał już później wielokrotnie, gdy spotykaliśmy się w trakcie prac nad książką.

Powiedzieć, że Prof. Marian Zembala jest wybitnym lekarzem, który zapisał się w annałach polskiej medycyny, to zdecydowanie za mało. Wystarczyłoby jednak użyć trzech słów-kluczy, by, w sposób najbardziej uczciwy, opisać jego postać: służba, empatia, zespół. To one są punktami odniesienia każdego jego działania oraz źródłem sukcesów.

Swoim dorobkiem, osiągnięciami i przygodami mógłby obdzielić dziesiątki ludzi, jednak nigdy nie spoczął na laurach. Od 1985 roku, gdy wspólnie z prof. Zbigniewem Religą oraz prof. Andrzejem Bochenkiem współtworzył zabrzańską kardiochirurgię i transplantologię, na dobre związał się ze Śląskiem. Był członkiem zespołu kardiochirurgów, którzy przeprowadzili pierwszą udaną transplantację serca, oraz jako pierwszy w Polsce przeszczepił płuco-serce. Dziś jest dyrektorem słynnego w całej Europie Śląskiego Centrum Chorób Serca.

Na swojej drodze spotkał największe osobowości świata medycyny, ale najczęściej we wspomnieniach powraca do prof. Zbigniewa Religi, swojego Nauczyciela, prosząc jednocześnie, by używać w tym słowie wielkiej litery.

Nie potrafi mówić o sobie, jest za to mistrzem opowieści o innych, których poznał w swoim życiu, a którzy go ukształtowali i ukierunkowali. Prof. Marian Zembala spłacił z nawiązką dług, który w jego mniemaniu zaciągnął. Z perspektywy czasu o swojej pracy dla pacjenta, o niezliczonych przeszczepach serca mówi: „Byliśmy szaleńcami, nie bogami”.

Płacze pani Słowikowa w gniazku na akacji, bo pan Słowik przed dziewiątą miał być na kolacji. Tak się godzin wyznaczonych pilnie zawsze trzyma, a tu już po jedenastej - i Słowika nie ma!...

Sprawozdawczość finansowa. Wybrane zagadnienia

...

Sprężone betonowe zbiorniki na ciecze o ścianie z prefabrykowanych elementów.