Euterpe Wydawnictwo

Cykl Pêle-mêle składa się z piętnastu miniatur, skomponowanych w latach 1955-1956. Tytuł zbioru, oznaczający w swobodnym tłumaczeniu „różne różności”, „groch z kapustą”, a nawet „bałagan”, doskonale podkreśla bogactwo stylistyczne tej kolekcji. Niemal w każdym kolejnym utworze kompozytor zaskakuje kontrastami i różnorodnością pomysłów. Cykl rozpoczyna się odważnie stylizowanym Oberkiem, po którym następuje ilustracyjna kompozycja Wikliny. W dalszej części pojawiają się m.in. utrzymane w impresjonistycznej konwencji Deszczowe tercje, dodekafoniczny Kanon, a zbiór kończy neoklasyczna Promenada. Poszczególne utwory mogą być grane w dowolnych kombinacjach, dając wykonawcy możliwość stworzenia własnej i niepowtarzalnej kolekcji.

Na Opowiastki składa się 16 drobnych, zróżnicowanych wyrazowo utworów fortepianowych. Sposób wykonania podpowiada tytuł danej miniatury, odwołujący się do wyobraźni, świata baśni, dziecięcych spraw codziennych i obserwacji przyrody. Większość miniatur z powodzeniem wykonać można już pod koniec pierwszego roku nauki gry; poziom trudności odpowiada ostatniemu etapowi pracy z podręcznikiem Fortepian Pierwsza Klasa, którego Agnieszka Lasko jest autorką. W kilku (Senna chmurka, Wschód słońca, Piosenka kukułki, Królewna i rycerz, Zimowy księżyc) pojawia się angażujący twórczo młodego pianistę element improwizacji, pomyślany tak, by każda próba swobodnego muzykowania była udana. Atutem kompozycji jest ich melodyjność – zapadające w pamięć, naturalnie snujące się tematy. Cechuje je ponadto prostota fakturalna i harmoniczna (delikatnie zabarwiona dysonansowymi współbrzmieniami), nierzadko żartobliwy ton (np. zabawy z przesunięciem akcentu w miniaturze Utworek-potworek) czy taneczny charakter (walczyk Balerina, Tarantela). Kompozytorka zadbała również o wygodę gry: utwory są starannie opalcowane, opracowana jest także pedalizacja. Nie bez znaczenia dla kształtowania wrażliwości dziecka jest również dobór wysmakowanych ilustracji, które namalowała Małgorzata Flis.

Na publikację składają się utwory, które w zamyśle kompozytora są kontynuacją znanej serii Zaczynam grać, Już gram, Gram wszystko i mają towarzyszyć młodemu pianiście od czwartego do szóstego, a nawet w późniejszych latach nauki gry na instrumencie. Główną częścią zbioru jest cykl miniatur op. 25 nazwanych przez kompozytora Albumem. Zeszyt uzupełniają dwie Sonatiny bez opusu. Wszystkie te miniatury ułożone są w niniejszej publikacji według stopnia trudności. Każda z kompozycji, pozostając w charakterystycznym dla Rybickiego stylu, zaskakuje jednocześnie czymś nowym: znaleźć tu można romantyzującego Walca, żartobliwy w charakterze Taniec, pobrzmiewającą stylem retro Polkę, ale i świeże brzmieniowo, rozwijające wyobraźnię muzyczną, Sonatiny. Można więc zaryzykować twierdzenie, że Album dla młodzieży Feliksa Rybickiego ma szansę stać się takim kanonem dla młodych pianistów, jakim są dzisiaj Albumy dla młodzieży Roberta Schumanna czy Piotra Czajkowskiego.

Najpopularniejsze pieśni Bożonarodzeniowe, jakie złożyły się na niniejszą kolekcję, zostały opracowane z myślą o początkujących pianistach. Większość kolęd można wykonać bez trudu już po kilku tygodniach nauki. Melodie zostały zharmonizowane w sposób tradycyjny, z wykorzystaniem możliwie ograniczonego materiału dźwiękowego. W aranżacjach zastosowano rozmaite sposoby prowadzenia linii melodycznej i zabiegi fakturalne: gra prawą i lewą ręką na przemian, równoległe prowadzenie tematu, nieskomplikowane imitacje, układy dwugłosowe ze sporadycznym użyciem dwudźwięków. W trosce o wygodę gry utwory zostały starannie opalcowane. Miniatury nawiązują do różnych form i gatunków muzycznych (inwencja, walczyk, oberek) tak, by każda kolęda miała niepowtarzalny charakter. Służą temu również środki artykulacyjne oraz zaproponowane w kilku przypadkach krótkie wstępy, bądź zakończenia.

Powodów, dla których można nazwać ten zbiór publikacją wyjątkową, jest kilka, wymieńmy trzy najważniejsze. Można zacząć od najbardziej oczywistego – każda publikacja z utworami Fryderyka Chopina jest wyjątkowa, tak jak wyjątkowa jest muzyka tego kompozytora. O ile jednak przez dziesiątki lat wydawano, poza oryginalnymi wersjami kompozycji Chopina, transkrypcje jego muzyki fortepianowej na inne instrumenty, tutaj, po raz pierwszy chyba, mamy do czynienia z sytuacją odwrotną. Publikacja ta zawiera bowiem wybór pieśni Chopina w opracowaniu na fortepian solo. Trzecia, bodaj najbardziej znacząca cecha wyróżniająca ten zbiorek od innych, to osoba opracowującego – jest nią wybitny polski kompozytor i pedagog końca XIX wieku – Zygmunt Noskowski.

Niewygórowany poziom trudności zamieszczonych w publikacji utworów pozwoli już najmłodszym adeptom pianistyki na praktyczne zaznajamianie się z twórczością Fryderyka Chopina.

Miniatury liryczne napisane zostały z myślą o młodych pianistach.

Zeszyt nutowy Vivo format A4 pionowy.

Zbiór Znam i gram zawiera najpopularniejsze polskie piosenki dziecięce oraz kilka melodii z innych krajów, które przygotowałam z myślą o początkujących gitarzystach. Pod względem technicznym materiał publikacji nawiązuje do podręcznika Gitara pierwsza klasa. W opracowaniach wykorzystałam elementarne techniki gitarowe (m.in.: dwudźwięki, trójdźwięki, arpeggio, proste chwyty lewej ręki), dzięki czemu każdy uczeń będzie w stanie wykonać zamieszczone tu utwory już po kilku, kilkunastu tygodniach nauki. Ilustracyjny charakter piosenek podkreśliłam często dodając do nich wstęp lub zakończenie, np.: delikatne flażolety w Była sobie żabka mała, energiczne pochody gamowe w Jedzie pociąg, czy dźwięczne basy, imitujące brzmienie dzwonów, w Panie Janie. Wszystkie utwory starannie opalcowałam, mając na uwadze wygodę gry. Mam nadzieję, że możliwość wykonania znanej melodii sprawi uczniom radość, zachęci do ćwiczeń, i że każdy znajdzie w tym zbiorze swoją ulubioną piosenkę.

Niniejszy zbiór przeznaczony jest dla początkujących i średnio zaawansowanych gitarzystów. Zawiera 22 utwory o zróżnicowanej stylistyce: od radosnych ragtimów, efektownych bluesów, poprzez nastrojowe walce, śpiewne ballady, aż po miniatury utrzymane w stylu latynoamerykańskim. Cechą wspólną tych kompozycji jest melodyjność, klarowna harmonia, przejrzysta faktura, czytelna forma, a także wyrównany stopień trudności. Zastosowane w utworach efekty i techniki gitarowe, tj. rasgueado, pizzicato, flażolety, tremolo, stukanie w pudło, pozwoliły uwypuklić bogactwo możliwości kolorystycznych oraz wyrazowych tego instrumentu. Utwory uporządkowane są w cztery grupy związane z kolejnymi porami roku. Stąd album rozpoczyna kilka miniatur „wiosennych”, następnie pojawiają się utwory w „gorących rytmach lata”, pełne zadumy i nostalgii „jesienne impresje”, a na końcu kompozycje wywołujące w wyobraźni „zimowe obrazy”.

Zagrajmy razem to zbiór miniatur na dwoje skrzypiec, napisanych przez Romualda Twardowskiego w 2009 roku na zamówienie Wydawnictwa EUTERPE. Główną ideą tej publikacji jest zachęcenie początkujących skrzypków do wspólnego muzykowania. Jednocześnie kompozytor dyskretnie wprowadza uczniów w świat muzyki współczesnej, np. stosując w krótkich fragmentach elementy chromatyki lub dobarwiając tonalną melodię jednego głosu „zgrzytliwymi” brzmieniami w partii drugich skrzypiec. Każda z miniatur opatrzona została oddziałującym na wyobraźnię tytułem, a nastrój części z nich dodatkowo podkreślają sugestywne, barwne ilustracje. Oswaja to dzieci z nowoczesnymi brzmieniami oraz ukazuje przystępne oblicze muzyki współczesnej. 

Cykl Pêle-mêle składa się z piętnastu miniatur, skomponowanych w latach 1955-1956. Tytuł zbioru, oznaczający w swobodnym tłumaczeniu „różne różności”, „groch z kapustą”, a nawet „bałagan”, doskonale podkreśla bogactwo stylistyczne tej kolekcji.

Sonata breve Romualda Twardowskiego, opatrzona podtytułem Igor Stravinsky in memoriam, powstała w 1979 roku.

Podręcznik przeznaczony jest dla dzieci rozpoczynających naukę w wieku 5-6 lat. Materiał podzielony jest na cztery części. Pierwsza zawiera duety dla ucznia i nauczyciela, opracowane z wykorzystaniem metody beznutowej oraz proste utwory do grania z nut. Wiele z nich to piosenki, których proste teksty służą oswojeniu z nowymi zagadnieniami i ułatwiają ich zapamiętanie. Druga część poświęcona jest nauce gry legato i ćwiczeniu niezależności rąk, wprowadzane są dwudźwięki i trójdźwięki. Część trzecia to zbiór utworów podsumowujących, w których wprowadzone wcześniej techniki pojawiają się w bardziej zaawansowanej formie, a ostatnia to wybór miniatur dydaktycznych kompozytorów różnych epok. Większość utworów zamieszczonych w publikacji skomponowała autorka podręcznika. Zróżnicowała je pod względem wyrazu (walce, marsze, polki czy kołysanki) i nadała ilustracyjny charakter tak, by bez trudu rozbudzały wyobraźnię dziecka. W wielu utworach pobrzmiewają delikatnie dysonansowe współbrzmienia. W podręczniku wykorzystana jest metoda pracy polegająca na grze dziecka w duecie z nauczycielem, pojawiają się również ćwiczenia a vista oraz improwizacje. Publikacja zawiera ponadto zestaw podstawowych gam oraz mały słowniczek muzyczny.

Prezentowana książka to jeden z najczęściej polecanych podręczników do nauki gry na gitarze, skierowany do dzieci i młodzieży w wieku 7-14 lat. W podręczniku omawiane są zagadnienia techniczne realizowane w nauczaniu początkowym gry na gitarze, tj.: legato, barré, tremolo, apoyando, ozdobniki, gra w różnych pozycjach.
Zawarte w publikacji utwory to w większości kompozycje autorki podręcznika (są to zarówno utwory solowe, jak i duety dla ucznia i nauczyciela oraz utwory kameralne), a także obszerny zbiór popularnych miniatur klasyków gitary, utwory współczesne Romualda Twardowskiego i Marka Pasiecznego oraz improwizacje i gamy. W wielu utworach wprowadzono ciekawe i rzadko wykorzystywane w literaturze dydaktycznej dla dzieci efekty gitarowe, m.in. : tamburo, pizzicato, pizzicato Bartóka, flażolety naturalne i sztuczne, stukanie w pudło gitary, gra za siodełkiem, étouffé. Wprowadzono również zagadnienia akompaniamentu oraz gry w zespołach kameralnych (której poświęcony jest jeden z rozdziałów podręcznika). Całości opatrzona wspaniałymi ilustracjami autorstwa Małgorzaty Flis.

Do książki dołączona została płyta CD zawierająca 16 kompozycji Tatiany Stachak z podręcznika Gitara ekstra klasa, 7 kompozycji innych autorów z tej samej publikacji, a także dwie kompozycje Tatiany Stachak z publikacji Zaproszenie do walca. Wykonawcami utworów są Michał Nagy i Tatiana Stachak.