Ochrona obiektów i zapobieganie ich niszczeniu przez mikroorganizmy oraz zwalczanie niepożądanych organizmów wymaga stosowania preparatów chemicznych – produktów biobójczych.

Substancje czynne produktów biobójczych podlegają w Unii Europejskiej zharmonizowanej ocenie. Na jej podstawie są dopuszczane do obrotu te substancje, które nie stwarzają ryzyka dla środowiska oraz zdrowia ludzi i zwierząt. Zharmonizowane wymagania dotyczą także jednolitego sposobu sporządzania raportów z badań substancji czynnych i produktów biobójczych oraz ich oceny. Złożoność dokumentacji niezbędnej do otrzymania pozwolenia, pozwolenia tymczasowego albo wpisu do rejestru produktów biobójczych wynika nie tylko z konieczności zapewnienie bezpieczeństwa, ale także umożliwia swobodny przepływ towarów w Unii Europejskiej dzięki wzajemnemu uznawaniu pozwoleń.

Niniejsza książka stanowi przegląd przepisów prawa europejskiego i krajowego (stan na koniec 2009 r.) dotyczącego produktów biobójczych. Omówiono w niej także badania konieczne do przeprowadzenia oceny substancji czynnych i produktów biobójczych oraz dokumentację wymaganą do wprowadzenia tych preparatów do obrotu.

W wielu opracowaniach przyrodniczych, planistycznych czy ekspertyzach dotyczących problemów środowiskowych konieczne jest określenie położenia opisywanego obiektu w przestrzeni fizycznogeograficznej.

Przedmiotem książki Mikroregiony fizycznogeograficzne Polski jest mikroregionalizacja Polski Południowej, z zachowaniem naturalnych granic geomorfologiczno-geograficznych. Monografia stanowi próbę uszczegółowienia kompleksowego opracowania regionalizacji fizycznogeograficznej Europy, w tym Polski, dokonanego przez prof. J. Kondrackiego (2002), w którym to zaprezentowane mezoregiony dotyczą stosunkowo dużych obszarów i tym samym ich charakterystyki są znacznie uogólnione. Do wielu celów potrzeba jednak bardziej uszczegółowionej regionalizacji, odnoszącej się do mniejszych i bardziej skonkretyzowanych obszarów.

Książka prezentuje podział obszaru obejmującego pięć makroregionów fizycznogeograficznych Polski Południowej: Kotlinę Sandomierską, Pogórze Środkowobeskidzkie, Beskidy Środkowe i Wschodnie oraz fragment Płaskowyżu Sańsko-Dniestrzańskiego z wchodzącymi w ich skład 24 mezoregionami. Opisywany obszar obejmuje województwo podkarpackie oraz część sąsiadujących terenów województwa małopolskiego i lubelskiego.

Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Źródła uwalniania rtęci do środowiska regulacje prawne.

Ochrona przyrody to wszelkie działania, których celem jest zapobiegnięcie zniszczeniu lub uszkodzeniu elementów przyrody: dziko występujących gatunków zwierząt i roślin, tworów przyrody nieożywionej, np. jaskiń czy głazów narzutowych, a także zespołów tych tworów o wybitnych walorach przyrodniczych i krajobrazowych i obszarów chronionego krajobrazu.

Książka stanowi katalog wszystkich parków narodowych i krajobrazowych, a także rezerwaty przyrody zatwierdzonych w Polsce do końca grudnia 2000 r. Opisy parków uzupełniono na podstawie materiałów własnych zgromadzonych w Instytucie Ochrony Środowiska oraz informacji uzyskanych od wojewódzkich konserwatorów przyrody, dyrektorów parków narodowych i krajobrazowych.

Katalog rezerwatów został opracowany na podstawie informacji gromadzonych od wielu lat w Instytucie Ochrony Środowiska

Genetycznie modyfikowane organizmy (GMO), zwane też organizmami transgenicznymi, to organizmy zawierające w swoim genomie obce geny, które pochodzą z innego gatunku.

Rozpowszechnianie i wprowadzanie do sprzedaży organizmów modyfikowanych genetycznie budzi we współczesnym świecie wiele kontrowersji. Z jednej strony wiele osób dostrzega nowe możliwości , jakie stwarzają genetyczne modyfikacje, z drugiej zaś strony temat ten budzi wiele obaw.

W książce przedstawiono podstawowe informacje o genetycznie modyfikowanych organizmach. Jednak głównym aspektem poruszanym w niniejszym opracowaniu jest zestawienie korzyści i zagrożeń, jakie niesie ze sobą powszechne udostępnienie organizmów poddanym modyfikacją genetycznym. Przeciwstawiono poglądy entuzjastów poglądom przeciwników genetycznie modyfikowanych organizmów w kwestii odziaływania i skutków stosowania tych organizmów na zdrowie i życie człowieka oraz na środowisko naturalne. Poruszono też kwestie modyfikacji genetycznej w rolnictwie.

bszary Natura 2000 w Polsce III. Specjalne obszary chronione siedlisk w Polsce Południowej

Jednolita klasyfikacja odpadów.

Rtęć w środowisku.

W celu intensyfikacji procesu odwadniania osadów ściekowych w warunkach naturalnych (na poletkach osadowych) wykorzystuje się rośliny ekosystemów bagiennych, najczęściej jednak trzcinę pospolitą Phragmites australis.

Stosowanie wielowarstwowych zalewów bez koniczności zdejmowania odwodnionego osadu przez długi czas (nawet 10 lat) w znacznym stopniu ułatwia eksploatację i zmniejsza jej koszty. Szybkie tempo pobierania wody przez trzcinę i jej wydalenie w postaci pary wodnej przyspiesza proces odwadniania osadów.

Ten sposób odwadniania może stanowić alternatywne rozwiązanie w szczególności w małych oczyszczalniach ścieków, tym bardziej, że wykonanie poletek trzcinowych jest tanie, a ich eksploatacja bardzo prosta.

W monografii przedstawiono wyniki pięcioletnich badań w skali technicznej nad odwadnianiem stabilizowanych w warunkach tlenowych i beztlenowych osadów na poletkach z trzciną. Wyniki tych badań, a także wcześniejszych prac autorów, były podstawą sformułowania zaleceń do projektowania i eksploatacji poletek z trzciną do odwadniania osadów ściekowych w warunkach krajowych.

Zainteresowanym powyższym tematem polecamy również monografię „Wykorzystanie trzciny do odwadniania i mineralizacji osadów stabilizowanych w warunkach beztlenowych” (2008 r.) autorstwa Liliany Kalisz i Jadwigi Salb

Wykorzystanie dżdżownic do przetwarzania osadów stabilizowanych tlenowo.

Słowo azbest z języka greckiego oznacza niewygasający. Mówiąc o azbeście na ogół mamy na myśli azbest chryzotylowy. Nazwa tego azbestu pochodzi od greckich słów chrystos – złoto oraz tilos – włókno. Azbest chryzotylowy zwany „jedwabiem świata techniki” stał się raczej jego niewygasającym problemem.

Spośród minerałów azbestowych trzy – krokidolit, chryzotyl i amozyt – stanowią zagrożenie dla zdrowia. Główną przyczyną kancerogenności tych minerałów jest kształt ich włókien – o długości powyżej 5 µm i średnicy poniżej 3 µm, oraz takich, w których proporcja długości do średnicy jest większa od trzech.

W książce scharakteryzowano minerały z grupy azbestu, a także jego zasoby i eksploatację. Przedstawiono zastosowanie azbestu, klasyfikację wyrobów azbestowych. Skoncentrowano się przede wszystkim jednak na omówieniu usuwania azbestu ze środowiska oraz prezentacji przepisów prawnych dotyczących użytkowania i usuwania wyrobów i odpadów zawierających azbest oraz gospodarowanie odpadami zawierającymi azbest.

W celu intensyfikacji procesu odwadniania w warunkach naturalnych osadów, powstających w procesie oczyszczania ścieków, wykorzystuje się rośliny ekosystemów bagiennych, najczęściej trzcinę pospolitą (Phragmites australis).

Efekt odwadniania osadów na poletkach trzcinowych jest bardzo dobry ze względu na szybkie tempo pobierania wody przez trzcinę i jej wydalanie w postaci pary wodnej. Poza tym można stosować wielowarstwowe zalewy bez konieczności zdejmowania odwodnionego osadu przez długi okres, nawet 10-12 lat. Taki sposób odwadniania osadów może stanowić alternatywne rozwiązanie do metod mechanicznych (wirówki, prasy filtracyjne), tym bardziej, że jest to metoda tania i łatwa w eksploatacji.

Monografia stanowi cenne studium badawcze wykorzystania trzciny do odwadniania i mineralizacji osadów na poletku. Zaprezentowano w niej wyniki wieloletnich badań nad powyższym zagadnieniem. Przekazano także zalecenia do projektowania  i eksploatacji poletek trzcinowych do odwadniania osadu przefermentowanego.

Zainteresowanym powyższym tematem polecamy również monografię „Odwadnianie osadów ściekowych na poletkach z trzcina” (2002 r.) autorstwa Liliany Kalisz, Jadwigi Salbut i Aleksandry Nechay.

Substancje potencjalnie toksyczne w osadach z komunalnych oczyszczalni ścieków.

Niniejsza publikacja zawiera dokładny opis metod badań komunalnych osadów ściekowych. Metody badań wskaźników fizyczno-chemicznych i biologicznych komunalnych osadów ściekowych są przeznaczone do stosowania w jednostkach organizacyjnych prowadzących w kraju kontrolę  jakości osadów pod kątem możliwości ich wykorzystania.

Wysoko efektywne oczyszczalnie ścieków w Polsce w świetle procesów dostosowawczych do przepisów Unii Europejskiej.