Muzyczne

Na Opowiastki składa się 16 drobnych, zróżnicowanych wyrazowo utworów fortepianowych. Sposób wykonania podpowiada tytuł danej miniatury, odwołujący się do wyobraźni, świata baśni, dziecięcych spraw codziennych i obserwacji przyrody. Większość miniatur z powodzeniem wykonać można już pod koniec pierwszego roku nauki gry; poziom trudności odpowiada ostatniemu etapowi pracy z podręcznikiem Fortepian Pierwsza Klasa, którego Agnieszka Lasko jest autorką. W kilku (Senna chmurka, Wschód słońca, Piosenka kukułki, Królewna i rycerz, Zimowy księżyc) pojawia się angażujący twórczo młodego pianistę element improwizacji, pomyślany tak, by każda próba swobodnego muzykowania była udana. Atutem kompozycji jest ich melodyjność – zapadające w pamięć, naturalnie snujące się tematy. Cechuje je ponadto prostota fakturalna i harmoniczna (delikatnie zabarwiona dysonansowymi współbrzmieniami), nierzadko żartobliwy ton (np. zabawy z przesunięciem akcentu w miniaturze Utworek-potworek) czy taneczny charakter (walczyk Balerina, Tarantela). Kompozytorka zadbała również o wygodę gry: utwory są starannie opalcowane, opracowana jest także pedalizacja. Nie bez znaczenia dla kształtowania wrażliwości dziecka jest również dobór wysmakowanych ilustracji, które namalowała Małgorzata Flis.

Na publikację składają się utwory, które w zamyśle kompozytora są kontynuacją znanej serii Zaczynam grać, Już gram, Gram wszystko i mają towarzyszyć młodemu pianiście od czwartego do szóstego, a nawet w późniejszych latach nauki gry na instrumencie. Główną częścią zbioru jest cykl miniatur op. 25 nazwanych przez kompozytora Albumem. Zeszyt uzupełniają dwie Sonatiny bez opusu. Wszystkie te miniatury ułożone są w niniejszej publikacji według stopnia trudności. Każda z kompozycji, pozostając w charakterystycznym dla Rybickiego stylu, zaskakuje jednocześnie czymś nowym: znaleźć tu można romantyzującego Walca, żartobliwy w charakterze Taniec, pobrzmiewającą stylem retro Polkę, ale i świeże brzmieniowo, rozwijające wyobraźnię muzyczną, Sonatiny. Można więc zaryzykować twierdzenie, że Album dla młodzieży Feliksa Rybickiego ma szansę stać się takim kanonem dla młodych pianistów, jakim są dzisiaj Albumy dla młodzieży Roberta Schumanna czy Piotra Czajkowskiego.

Planeta, którą znacie i na której mieszkacie, nie jest jedyną, jaka istnieje. Wszechświat pełen jest planet – mniejszych, większych, okrągłych, podłużnych, zimnych, gorących, płynnych, stałych, ciemnych, jasnych, szarych, kolorowych, pędzących i obracających się szybko lub powoli, w jedną lub drugą stronę, krążących wokół gwiazd lub podróżujących samotnie w przestrzeni. Jakąkolwiek spróbujecie sobie wyobrazić, prawdopodobnie gdzieś taka istnieje.

Myślcie o nich. Niech zawrócą Wam w głowach.

Alek Nowak

Niniejszy zbiór zawiera utwory odpowiednie dla wszystkich klas I st. Poziom utworów sukcesywnie wzrasta, zarówno na jeden jak i na drugi instrument.

Cykl dziewięciu małych utworów na flet i fortepian Dla dzieci składa się z trzech miniaturowych tryptyków ułożonych według stopnia trudności. Pierwszy z nich zawiera najłatwiejsze utwory, drugi stawia już wykonawcom większe wymagania. Trzy miniatury zamykające cykl wprowadzają między innymi zmienność metrum i szerszy ambitus. Oczywiście każdy z utworów można zagrać samodzielnie, niezależnie od tryptyku, w którym się mieści. Zarówno partia fletu, jak i fortepianu są przeznaczone dla młodych wykonawców.

Mikołaj Piotr Górecki

Utwory w zbiorze przeznaczone są na cały I stopień szkoły muzycznej, od najłatwiejszych po te nieco bardziej wymagające. 

Opis produktu

Niewątpliwie błyskotliwy sukces dzieli życie Chopina we Francji na dwa, odmienne okresy. Późniejszy znamy dobrze. Od kiedy stał się bogaty i sławny, jego występy publiczne były zapowiadane na afiszach, relacjonowane i komentowane przez prasę; każdy gest, każde słowo odnotowane przez uczniów, pamiętnikarzy, diarystów. W odróżnieniu od lat powodzenia i sławy pierwsze paryskie miesiące geniusza pozostają nieznane. Co robił, gdzie mieszkał, jak żył? Zamiast faktów – kilka legend notorycznie fałszywych. Biedni nie mają historii. A przecież okres przed triumfem zasługuje na lepsze poznanie: te miesiące zmieniły go jako człowieka i kompozytora. Nieznany nikomu ubogi student przedzierzgnął się w bożyszcze paryskich salonów, jednego z najzamożniejszych Polaków we Francji. Nieudany kandydat na pianistę koncertowego w (najdroższego) profesora fortepianu; kompozytor utworów przeznaczonych do wykonania w wielkich salach w autora małych form muzycznych – genialnych etiud, preludiów, nokturnów, które zapewniły mu nieśmiertelność.

Czteroczęściowa Szeligowskiego zaliczana jest do gatunku muzycznych persyflaży. Poszczególne części nie są wprawdzie ściśle ujednolicone stylistycznie, ale dzięki ich doskonałemu skontrastowaniu Sonatina stanowi zwartą całość, zamkniętą w doskonale wyważonych proporcjach. Sonatina Szeligowskiego jest ''muzyką o muzyce'', beztroską przebieranką stylistyczną - jednakże przewija się przez nią nutka tęsknego sentymentu do czasów, kiedy muzykowano tak niefrasobliwie i bezpretensjonalnie.  

Biriulki op. 28 Samuela Majkapara to kolekcja uroczych miniatur fortepianowych, stworzonych z myślą o dzieciach i młodzieży. Te łatwe, a zarazem pięknie zaaranżowane utwory, takie jak W ogródku, Sierotka czy Pastuszek, rozwijają umiejętności techniczne młodych pianistów i wprowadzają ich w świat muzycznej ekspresji. Doskonały wybór na początkowe lata nauki, łączący przyjemność grania z edukacyjnymi wartościami.

Fryderyk Chopin II Koncert f-moll op. 21 op. 21 na fortepian i orkiestrę; transkrypcja na fortepian i kwartet smyczkowy Oddając do dyspozycji muzyków transkrypcję ''II Koncertu f-moll'' op. 21 na fortepian i kwartet smyczkowy, zespół najczęściej spotykany w muzyce kameralnej, chciałbym stworzyć każdemu pianiście szansę zagrania tego wspaniałego utworu w bogatszej wersji. Dla większości z nich pozostaje ona tylko w sferze marzeń, a wykonanie musi ograniczyć się do towarzyszenia drugiego fortepianu. Może edycja ta ułatwi też odtworzenie atmosfery salonowych koncertów, podczas których muzykowano wśród przyjaciół i znajomych, sięgając również po pozycje z orkiestrowego repertuaru. Za podstawę niniejszego opracowania posłużyła powszechna w użyciu partytura koncertu przygotowana przez K. Sikorskiego w edycji Paderewskiego ''Dzieła Wszystkie'' t. XX. Głównym zamierzeniem było jak najwierniejsze opracowanie partii orkiestry na skład kameralny, i uzyskanie zbliżonego brzmienia w zredukowanym zespole.

W polonezach Chopin podejmuje tradycję gatunku świeżo obdarzonego funkcją tańca narodowego. Trzy polonezy dziecięce stanowią replikę wzoru tańca użytkowego, natomiast każdy z późniejszych utworów tego gatunku posiada odrębny charakter: liryczny, dramatyczny czy heroiczny. W interpretacjach łączone były z tematyką walki o wolność, z tradycją rycerską i powstańczą i nieraz spełniały symboliczne funkcje w polskiej historii. Wydanie źródłowo-krytyczne zredagowane przez Jana Ekiera na podstawie rękopisów, kopii zatwierdzonych przez samego Chopina i pierwszych wydań. Jego celem jest przedstawienie twórczości Chopina w autentycznym kształcie.

Skomponowana wokół powstałego wcześniej Marsza żałobnego Sonata b-moll op. 35 uważana jest przez niektórych za najwspanialsze i najgłębsze dzieło Chopina. Wraz z Sonatą h-moll op. 58 należą do utworów okresu syntezy, mistrzowskich warsztatowo i szczególnie intensywnych w wyrazie.

Wydanie źródłowo-krytyczne zredagowane przez Jana Ekiera i Pawła Kamińskiego na podstawie rękopisów, kopii zatwierdzonych przez samego Chopina i pierwszych wydań. Jego celem jest przedstawienie twórczości Chopina w autentycznym kształcie.