c

Skrypt poświęcony jest tematyce sprężarek – jednych z kluczowych maszyn w dzisiejszym przemyśle.

Sprężarki charakteryzują się bowiem bardzo dużym zróżnicowaniem budowy i sposobu działania stąd też wynikła konieczność syntetycznego przedstawienia teorii, konstrukcji, podstawowych własności oraz zasad eksploatacji tych maszyn.

Ta książka jest niezwykle cenna, ponieważ stanowi źródło wiedzy na temat sprężarek przemysłowych, nie tylko dla studentów Politechniki Łódzkiej, ale także dla wszystkich entuzjastów techniki i inżynierii.

Maszyny kroczące

Nowoczesne roboty to nie tylko roboty przemysłowe, lecz telemanipulatory, roboty mobilne, roboty kroczące, roboty pływające, czy też roboty latającej. To, co było fantazją w książkach, filmach, i to nawet nie tak dawno, szybko staje się rzeczywistością.

(Z Przedmowy)

Książka dotyczy robotów, które chodzą, czyli maszyn kroczących – przemieszczających się i działających w naturalnym otoczeniu bez pomocy człowieka. Wykorzystywane są do prac w warunkach niebezpiecznych oraz trudno dostępnych dla ludzi i pojazdów kołowych - gaszą pożary, wyszukują miny, dokonują inspekcji w elektrowniach atomowych oraz wchodzą do kraterów aktywnych wulkanów. Roboty te, w odróżnieniu od robotów przemysłowych, pomagają również człowiekowi w usługach - opiece nad dziećmi, ludźmi starszymi oraz niepełnosprawnymi.

Podręcznik zawiera podstawową wiedzę na temat wspomnianych maszyn kroczących. Omawia ich projektowanie, sterowanie (programowanie), a także przedstawia ich wzorce biologiczne.

Wydanie drugie zostało przez autorkę uzupełnione o rozdział na temat robotów dwunożnych, tzw. bipedów.

Pozycja przeznaczona jest dla studentów kierunków: automatyka, robotyka oraz informatyka. Będzie również przydatna pracownikom naukowym i inżynierom-mechanikom, elektrykom, elektronikom oraz informatykom specjalizującym się w robotyce.

Celem ćwiczenia jest zapoznanie studentów z podstawowymi metodami obróbki ściernej jak: szlifowanie, gładzenie, dogładzanie i docieranie, oraz obrabiarkami i narzędziami do obróbki ściernej.

Cechy charakterystyczne obróbki ściernej
W takich sposobach obróbki jak toczenie, wiercenie czy frezowanie używa się narzędzi jedno – lub wieloostrzowych, a więc w każdym przypadku jest to ściśle określona liczba ostrzy. Prócz tego w sposobach tych ostrze skrawające jest celowo ukształtowane i ma określone cechy geometryczne. Natomiast w obróbce ściernej istnieje szereg cech specyficznych, które tę obróbkę wydzielają spośród innych sposobów, pomimo wspólnej cechy podstawowej, tj. usuwania naddatku na obróbkę w postaci wiórów.
Specyficzną cechą obróbki ściernej jest to, że:

• liczba ostrzy skrawających nie jest ściśle określona,
• kształt ostrzy skrawających jest różny i różne jest ich rozmieszczenie, wskutek czego tylko część ostrzy wykonuje pracę skrawania, a część powoduje odkształcenia plastyczne obrabianego materiału,
• rozmiary warstwy skrawanej przez jedno ostrze w porównaniu z innymi sposobami są bardzo małe i niejednakowe dla różnych ostrzy,
• maksymalne szybkości skrawania są niekiedy kilkunastokrotnie większe niż stosowane w obróbce wiórowej.

Zatem obróbką ścierną nazywa się takie sposoby obróbki skrawaniem, w których proces obróbkowy dokonywany jest za pomocą narzędzi ściernych lub luźnego ścierniwa, tj. narzędzi o nie określonej ściśle liczbie i kształcie ostrzy skrawających. Narzędzia te zamieniają warstwę skrawaną na wióry o wielkości najczęściej niedostrzegalnej nieuzbrojonym okiem i w pewnej części utleniane.
Z uwagi na małe skrawane wiórki obróbkę ścierną stosuje się najczęściej w obróbce metali skrawaniem na końcu procesu technologicznego jako obróbkę wykańczającą. Obróbka ścierna umożliwia obrabianie części wykonanych z różnych metali, tak miękkich, jak i bardzo twardych (hartowanych).

Skrypt zawiera liczne rysunki.

Wyznaczanie oporów ruchu szybkoobrotowych wrzecionowych łożysk skośnych.

Prezentowany zbiór stanowi zwieńczenie i zakończenie wydanych już wcześniej zbiorów zadań. Jest pomyślany jako praktyczne wdrożenie obszernego materiału przedmiotu mechaniki teoretycznej wyłożonego w wydanym w roku 1993 przez R. Nagórskiego i W. Szcześniaka w Oficynie Wydawniczej Politechniki Warszawskiej dwutomowym podręczniku „Mechanika Teoretyczna”.

Podstawy konstrukcji maszyn w inżynierii środowiska.

Przykłady obliczeń. Zadania do rozwiązania z podstaw konstrukcji maszyn. Tom I. Część 2. Wybrane materiały konstrukcyjne. Połączenia rozłączne.

Podstawy wysokociśnieniowych technologii hydrostrumieniowych.

W książce przedstawiono ważniejsze przepisy dotyczące budowy i eksploatacji urządzeń technicznych objętych dozorem technicznym oraz omówiono rodzaje dźwigów, ich budowę, a także zasady bezpiecznej eksploatacji.

Poradnik ślusarza

Książka Poradnik ślusarza – tradycyjne i nowoczesne technologie składa się z 4 części. Część pierwsza, wprowadzająca, zawiera informacje ogólnotechniczne, istotne dla mechaników wszystkich specjalności. Opisane są w niej materiały konstrukcyjne, podstawy rysunku technicznego i podana jest krótka charakterystyka przyrządów pomiarowych oraz zasady tolerancji i pasowań części maszyn. W drugiej części omówione są podstawowe operacje ślusarskie w tradycyjnym ujęciu. W dużym zakresie zostały też  uwzględnione nowoczesne technologie. Część trzecia dotyczy szczególnych przypadków prac i nowych narzędzi, z którymi ślusarz może się spotkać w swojej praktyce. W ostatniej, czwartej część książki podane są wiadomości uzupełniające, które poszerzają wiedzę o niezbędne informacje przydatne przy wykonywaniu niektórych rodzajów prac.

Dużym walorem książki jest jej strona ilustracyjna, na którą składa się ponad 400 zdjęć i rysunków oraz prawie 50 tabel.

Główną zaletą tej książki jest zaproponowanie możliwości wykonania wielu operacji ślusarskich z zastosowaniem nowoczesnych technologii, metodami bardziej wydajnymi oraz z wykorzystaniem narzędzi ściernych.

Ponadto dokładnie opisano kilka szczególnych przypadków prac ślusarskich, z którymi ślusarz może mieć do czynienia w swojej praktyce; opisano nie tylko jak, ale wyjaśniono też dlaczego.

Ten poradnik kierujemy głównie do ślusarzy, mechaników monterów oraz mechaników i blacharzy samochodowych, oraz hydraulików. Informacje praktyczne zawarte w książce będą przydatne również kadrze inżynieryjno-technicznej zakładów przemysłowych (np. działów remontowych), materiałoznawcom, a także inżynierom obróbki powierzchni.

Książka posiada również walory podręcznika, który może z powodzeniem być wykorzystany na kierunkach takich jak: mechanika i budowa maszyn, inżynieria materiałowa i produkcji czy w szkołach branżowych oraz technikach.

Książka adresowana jest do osób odpowiedzialnych za eksploatację infrastruktury technicznej i utrzymanie ruchu w zakładach przemysłowych. Omówiono w niej najważniejsze rodzaje infrastruktury wystepującej w tych zakładach, zasady jej eksploatacji oraz wskazano akty prawne określające te zasady.

Koncepcja merytoryczna książki i jej redakcja: inż. Kazimierz Buczek

Autorzy: mgr. inż. Anna Kaczkowska, mgr inż. Łukasz Karamus, mgr inż. Waldemar Polko, mgr inż. Marian Sajnok, mgr inż. Marek Wiktor Szelerski

Spis treści:

1. Kompozytowe materiały dla inżynierii tkankowej wytarzane wybranymi technologiami przyrostowymi (Małgorzata Rusińska, Anna Woźna)
2. Porowatość otwarta w wypraskach żelaznych prasowanych na zimno i na gorąco (Krzysztof Widanka)
3. Modelowanie trójwymiarowych struktur kostnych na podstawie obrazów ultrasonograficznych (Paweł Krowicki)
4. Green aspects of exoskeleton’s technology – usage in medicine and everyday life (Michał Oliński, Bogusz Lewandowski)
5. Wybrane zagadnienia obliczeń, badań i symulacji zderzenia lekkiego samochodu sportowego (Wojciech Ambroszko)
6. Pierwszy polski pojazd autonomiczny. Opis projektu (Piotr A. Wrzecioniarz)

Wybrane aspekty nadtapiania odlewów ze stopów aluminium-krzem