W skrypcie opisano techniki pomiarowe wykorzystywane do oceny poprawności funkcjonowania systemu wentylacji i klimatyzacji budynku oraz wyznaczania parametrów urządzeń stosowanych w instalacji. Omówiono różne procedury pomiarowe, dotyczące zarówno pomieszczenia, instalacji i wybranych urządzeń, jak też modelowania fizykalnego. W opisach poszczególnych ćwiczeń laboratoryjnych zwrócono uwagę na sposób interpretacji wyników oraz porównanie uzyskiwanych wartości temperatury, ciśnienia czy przepływu z wartościami projektowanymi, co jest warunkiem odbioru instalacji lub podstawą oceny efektów jej działania.
 
Skrypt przeznaczony jest dla studentów kierunku Inżynieria Środowiska specjalności Ciepłownictwo, Ogrzewnictwo, Wentylacja i Gazownictwo, ale zaprezentowane procedury badań mogą też być przydatne specjalistom wykonującym pomiary w obiektach wyposażonych w system wentylacji i klimatyzacji.

Spis treści
Od Autora / 4
1. Przebieg pożaru i przepływ dymu / 5
Zagrożenia powodowane przez pożar / 5
Przebieg pożaru oraz kierunek przepływu gazów spalinowych i dymu / 7
2. Bezpieczeństwo pożarowe / 14
Zadania wentylacji pożarowej / 18
Oddymianie grawitacyjne / 19
Oddymianie mechaniczne / 20
3. Przykłady rozwiązań wentylacji pożarowej w budynkach / 22
Oddymianie pomieszczeń wielkokubaturowych / 22
Oddymianie pomieszczeń zagrożonych wybuchem / 27
Oddymianie podziemnych kondygnacji budynku / 28
Oddymianie dróg komunikacyjnych w budynkach wysokich / 29
Oddymianie dróg ewakuacyjnych w garażach / 41
Oddymianie szybów windowych / 43
4. Wentylacja tuneli komunikacyjnych / 46
Systemy wentylacji mechanicznej tuneli / 52
Przykładowe rozwiązania wentylacji / 55
5. Wymagania przeciwpożarowe stawiane instalacjom wentylacyjnym / 58
Podstawowe wymagania ppoż. wobec instalacji wentylacyjnych / 59
Podsumowanie / 64

Książka zawiera tablice liczbowe oraz nomogramy ułatwiające projektowanie sieci przewodów wentylacyjnych. Oprócz tablic zamieszczono również podstawowy materiał teoretyczny, dotyczący przepływu powietrza w przewodach wentylacyjnych, a także obliczania liniowych, miejscowych i całkowitych strat ciśnienia w tych przewodach. Dane zamieszczone w opracowaniu pozwalają na zwiększenie dokładności obliczeń strat ciśnienia w przewodach wentylacyjnych. Stwarzają możliwość szybkiego i precyzyjnego doboru średnic przewodów. Właściwie wykorzystane umożliwiają obniżenie kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych systemów wentylacji.

Wesołe Chwile - Maria Konopnicka - z 17 obrazkami H. Benneta.
Reprint oryginału wydanego w Warszawie w 1889 roku nakładem Michała Arcta.
Wybór wierszy: Rankiem; Każ...

Weź się w garść! Jesteś piękna!Poradnik dla kazdej z nas

Inowrocławski węzeł kolejowy należy do najważniejszych w kraju, a jego historia sięga lat 1872–1873, kiedy to otwarto pierwszą linię kolejową zbudowaną przez Towarzystwo Kolei Górnośląskich. Uruchomienie tych pierwszych połączeń kolejowych wpłynęło na gwałtowny rozwój miasta oraz lokalnego przemysłu co zaowocowało budową kolejnych, tym razem bardziej lokalnych linii kolejowych. Publikacja ma za zadanie przedstawienie historii inowrocławskiego węzła  na przestrzeni blisko 150 lat, a tradycyjnie bardzo bogata warstwa ilustracyjna w znakomity sposób uzupełni jego obraz. Autorzy zebrali nie tylko wspaniały materiał ilustracyjny ale także wiele archiwalnych rozkładów jazdy, dokumentów, rysunków budynków oraz cennych map. Książka ta jest kolejną monografią z serii poświęconej największym węzłom kolejowym w Polsce

WĘZEŁ KOLEJOWY KATOWICE ISBN 978-83-63652-24-1

Węzeł kolejowy w Katowicach to ogromny obszar z 12 stacjami i 13 posterunkami odgałęźnymi. W pewnym okresie, w ramach węzła można było jeździć w koło i to kilkoma różnymi trasami. Pierwszy jego element powstał w 1846 roku. W następnych latach, dzięki industrializacji opisywanego obszaru, notuje się szybki rozwój katowickiego węzła pod rządami, kolejno: Prus, Niemiec, II RP i PRL. Od 1854 r. węzeł normalnotorowy stopniowo uzupełniały tory wąskie o prześwicie 785 mm, które dotarły do głównej stacji, korzystając z podwórek kamienic zachodniej strony obecnej alei W. Korfantego, a rozszerzając swój zasięg, utworzyły siatkę ponad 20 km linii. Sto lat po kolei wąskotorowej na teren Katowic zawitała normalnotorowa kolej piaskowa. Mimo, że nie była własnością PKP, to miała swój udział w funkcjonowaniu węzła. Jej tory uzupełniały system transportu publicznego oraz tworzyły połączenia alternatywne.

Wokół stacji kolejowej w Koluszkach narosło wiele mitów i anegdot. Wszyscy słyszeli o Balu na dworcu w Koluszkach, a złośliwi twierdzili, że to… największy łódzki dworzec. W popularnej prasie często popadano ze skrajności w skrajność: pisano „największy w Polsce”, bądź przeciwnie „wstrętna prowizoryczna stacyjka”. A jak było naprawdę?

Dlaczego powstała stacja w Koluszkach, jak rozwinęła się w duży węzeł kolejowy, w którym stykały się tory o europejskiej i rosyjskiej szerokości oraz czemu połowa tego węzła znalazła się w Słotwinach – o tym Czytelnik dowie się z książki Michała Jerczyńskiego Węzeł kolejowy Koluszki.

Na podstawie archiwalnych materiałów Autor prześledził rozwój ruchu kolejowego w koluszkowskim węźle i historię budowy kolejnych dworców oraz ich niezrealizowanych projektów. Ilustracje, w dużej części dotąd niepublikowane, ukazują w większości nieistniejące już dziś budynki stacyjne oraz następujące na przestrzeni lat przebudowy układów torowych w węźle.

Przed Koluszkami kolejne wyzwanie. Czy nowy dworzec zadziwi mieszkańców i podróżnych? Czy kolejowy węzeł zyska nowoczesne oblicze? Centralna Polska czeka na niego z niecierpliwością!

Książka wydana z okazji 175. rocznicy powstania Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej:

Podręcznik akademicki, będący szeroką monografią problematyki projektowania węzłów drogowych z uwzględnieniem technik komputerowych, zawierający szczegółową klasyfikację węzłów, opis ich elementów geometrycznych, badania i analizy r...

„Wiara” to słowo, które posiada wiele znaczeń, ale w przypadku każdego z nich w grę wchodzi umiejętność uwierzenia w coś — w siłę lub siły, których funkcjonowanie nie podlega Twojej kontroli, chociaż możesz skorzystać ...

Moja podstawowa rada dotycząca budowania wiarygodności brzmi: przeczytaj tę książkę i zastosuj zawartą w niej wiedzę w praktyce. Dla lidera nie ma nic ważniejszego niż wiarygodność. Jim i Barry świetnie się spisali, wyjaśniając ...

Książka przedstawia w ciekawy sposób powstawanie wiązań w ceglarstwie Polskim.

Sposoby i wzory z cegieł w budownictwie Polskim, opracowane przez autora z podaniem lokalizacji przykładowych wymurowań.

Pierwszym i głównym celem pracy jest stworzenie uniwersalnej metodyki modelowania procesu skrawania narzędziami wieloostrzowymi z zastosowaniem techniki NURBS, możliwej do wykorzystania w przypadku szerokiej klasy narzędzi wieloostrzowych pracujących w różnorodnych konfiguracjach technologicznych, a w szczególności podczas obróbki w pięciu osiach.

Publikacja o charakterze albumu zawiera liczne zdjęcia Tatr wykonane przez Karłowicza podczas górskich wypraw, przede wszystkim unikatowe fotografie pochodzące z prywatnych albumów kompozytora, opatrzone jego własnoręcznymi podpisami, a udostępnione przez Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie. Książkę otwiera esej Justyny Nowickiej, omawiający konteksty fotograficznej twórczości Karłowicza, a zamyka relacja Mariusza Zaruskiego, pioniera taternictwa i przyjaciela kompozytora, który pierwszy ruszył mu z pomocą i przewodził akcji ratunkowej. W albumie znajdują się także wspomnienia z górskich wędrówek, które kompozytor publikował w "Taterniku" i "Pamiętniku Towarzystwa Tatrzańskiego", bogaty materiał ilustracyjny oraz kronika ważniejszych wydarzeń z życia Mieczysława Karłowicza. 
 

Ze wstępu:
Trzy albumy liczące 129 zdjęć w formacie 8,5 × 11 cm, zachowane w zbiorach Centralnej Biblioteki Górskiej PTTK w Krakowie, o których pisał Karłowicz, że są „w zasadzie nienaruszalne”, to zbiór wyjątkowy. Pochodzą z lat 1906–1908. Dwa z trzech albumów podpisane zostały ręką autora – białym tuszem, kaligraficznym, starannym pismem. Ponadto w zbiorach biblioteki zachowało się 91 szklanych klisz, przechowywanych w specjalnych drewnianych pudełkach. Kompozytor sam wywoływał i wybierał zdjęcia do albumów. Karłowicz jest tu więc nie tylko autorem, ale