Silesiana

Zdyszany gazeciarz krzyczy: Sensacja! Sensacja! W kopalni „Guido” zawodu górnika uczy się perski książę. Wincenty Pstrowski zaczepnie woła: Kto wyrobi więcej ode mnie?, a uratowany Alojzy Piontek łamiącym się głosem pyta: Jak grał Górnik?. Serce kapitana drużyny Stanisława Oślizło nigdy nie biło tak szybko. Dwukolorowy żeton obraca się w powietrzu. Czerwony, zielony, czerwony… Zielony! Górnik w finale europejskich rozgrywek pucharowych!

Czas wydziera kolejne kartki z kalendarza. Jest 5 listopada 1985 roku. Zbigniew Religa i jego kardiochirurdzy przeprowadzają pierwszą w kraju udaną transplantację serca. Tego dnia cały świat usłyszał o Zabrzu. Na ulicach, w parkach, kawiarniach i domowych zaciszach szczęśliwi zabrzanie opowiadają sobie legendę o tajemniczej drodze wodnej… Pewnej nocy grupa śmiałków schodzi do podziemi niedaleko ulicy Miarki. W ciemności ich oczy odnajdują Główną Kluczową Sztolnię Dziedziczną! Na autobanie panuje ruch, kierowcy spieszą się na koncert Krystiana Zimermana lub na premierę do kina Roma. Niektórzy jeszcze pamiętają wycieczki tramwajem przez granicę. Na gości czeka elegancki Admiralspalast gotowy odkryć znaczenie pięciu głów na swojej elewacji.

Jeśli chcesz się dowiedzieć, czy to prawda, że w stalowym domu nie wbijesz nawet gwoździa, dlaczego zawalił się wiadukt nad torami kolejowymi przy ulicy 3 Maja, gdzie był kręcony Piłkarski poker i co Zabrze ma wspólnego z Bałkanami, ta książka jest właśnie dla Ciebie!

Pięknie opracowany i starannie wydany Album „Gliwice. Portret miasta” ułożony z kart pocztowych -  przedstawia  z perspektywy wielu lat miasto.

Obrazują  to kartki pocztowe.

Najstarsza  została wydana w XIX wieku.
691 kart pocztowych, pokazuje niektóre miejsca w Gliwicach - niezmiene oraz takie, które się zmieniły i są nie do poz

brak opisu

Futbol ponad wszystko. Historia piłki kopanej na Górnym Śląsku. 1939-1945

Na inaugurację III powstania śląskiego, w nocy z 2 na 3 maja 1921 roku, wyleciały w powietrze najważniejsze mosty kolejowe łączące obszar plebiscytowy z Niemcami.

brak opisu

Powieść, sfabularyzowana biografia genialnego przemysłowca – Karola Goduli. To lekcja historii i ekonomii. Lektura łatwa, lekka i przyjemna; odkrywająca jednocześnie historię niekoniecznie znaną ogółowi czytelników. Akcja książki jest osadzona na Górnym Śląsku, którego historia jest w niezwykle atrakcyjny sposób przybliżona.

Monografia Chorzowa (Starego) – najstarszej dzielnicy Chorzowa – i parafii Marii Magdaleny, opowiedziana przez trzech autorów. Książka zawiera po raz pierwszy opublikowaną monografię Chorzowa (Starego) autorstwa ks. Jana Machy, uzupełnioną pracami Ludwika Musioła i Tomasza Klenczara. Wydana z okazji 750-lecia Chorzowa.

Domy i gmachy Katowic, tom 2

Kopalnie i huty Katowic, album z  Wydawnictwa Prasa i Książka Grzegorz Grzegorek.

Katowice nieustannie intrygują odwiedzających je podróżnych i zachwycają swoich mieszkańców. Wśród efektownej architektury i urokliwych zakątków górniczych osiedli miasto skrywa nieznaną stronę. Barbara Szmatloch odnajduje tajemnicze historie i zapomniane miejsca. Z pasją opowiada o zaskakujących wydarzeniach i niezwykłych ludziach. Przeszłość nieustannie splata się z teraźniejszością.

"Od lat namawiam ludzi wybitnych, ludzi niezwykłych, ludzi pozostawiających wyrazisty ślad na współczesności Śląska do pisania o ludziach, wydarzeniach, swoich doświadczeniach. To ślad, który dla naszych następców stanie się źródłem refleksji, zastanowienia, konfrontacji za i przeciw, by w końcu nobilitować myślenie w historii. Cieszę się niezmiernie, że właśnie Pani Maria podjęła trud opisania swoich doświadczeń. Są one niezwykle ważne dla poznania Śląska" (z recenzji prof. zw. dr. hab. Jana Malickiego)

"Czekałem na tę książkę. (...) Chciałoby się metaforycznie powiedzieć, że czuje ona Śląsk i tak nim żyje, że nawet śni po śląsku! Tą wiedzą o regionie i miłością do niego dzieli się z nami w książce, na którą – powtórzę – tak czekałem. A jest to wiedza ogromna i gruntowna, zdobyta w trudzie codziennych obowiązków rodzinnych i zawodowych, zrodzona z niezliczonej ilości spotkań z ludźmi różnych środowisk, osadzona w śląskiej codzienności, a i wygenerowana z tradycji rodzinnych, miłość zaś do małej śląskiej ojczyzny jest uczuciem mądrym, wyważonym, niezaślepiającym, owszem – dostrzegającym wszystko to, co w niej dobre i piękne, ale i to, co boli, i to boli czasem bardzo" (z recenzji prof. zw. dr. hab. Jana Miodka)

Maria Pańczyk-Pozdziej urodziła się 10 lipca 1942 roku w Tarnowskich Górach, gdzie w 1961 roku ukończyła Liceum Pedagogiczne. Jest absolwentką filologii polskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. W latach 70. pracowała jako nauczycielka w szkołach powiatu tarnogórskiego. W 1969 roku, wygrywając konkurs na reporterów radiowych, została dziennikarką. Pracę w Radiu Katowice podjęła 1 września 1971 roku. W latach 2002–2005 była radną Sejmiku Województwa Śląskiego. Obecnie po raz czwarty z listy Platformy Obywatelskiej sprawuje mandat Senatora 

 Książka Marka Szołtyska opowiadająca o śląskim poczuciu humoru, który polega nie tylko na ciepaniu wicami, ale na pewnej oryginalnej, dowcipnej, pogodnej postawie, dzięki której wielu Ślązoków potrafi żartować nawet z trudnych zdarzeń życiowych. Przykładowo pewien Ślązok po amputacji nogi powiedział w szpitalu do smutnej rodziny: „Wejrzijcie yno! Bezmała Ponboczek biere se mie do nieba po konsku!” I właśnie tego typu regionalnego dowcipu jest w tej książce bardzo dużo, bo jej celem jest nie tyle rozśmieszyć, co zwrócić uwagę na humor, jako element śląskiej kultury.

W książce jest 250 wiców napisanych po śląsku i do tego jeszcze 140 wiców obrazkowych oraz opisy „śląskich Szwejków”, śmiesznych śląskich farorzów, wice o Rusach albo o Marklowicach i fol inkszych śmiysznych godek.

„Humor śląski” to elegancka książka, idealna na prezent. Albumowy format A4, twarda okładka, papier kredowy.

  „Takiego albumu jeszcze nie widziałem. Ten jest genialny w swojej odkrywczej prostocie i zaborczym komizmie świata ludzi ubogich. Odnosi się wrażenie, jakby Bogdanowi Kułakowskiemu, świetnemu fotoreporterowi z Katowic, z jego ponad stutysięcznego zbioru negatywów wysypały się obrazki niezwykłych farfocli (!), które insynuują, że aparat fotograficzny od czasu do czasu wyzwalał się spod jego kontroli, pstrykał na własną rękę, by odkryć dla nas świat czystego absurdu, tragicznego komizmu i zabawnej niedorzeczności. Roman Lipczyński, niewątpliwie poeta, objaśnia fotografie lapidarnymi komentarzami. Wizualność Kułakowskiego zderzona z literackością Lipczyńskiego wyzwalają iskrę, wprowadzając nas w przestrzenie nadprzyrodzone. Brawo!”

Kazimierz Kutz