Monografia stanowi podsumowanie wieloletnich prac naukowo-badawczych i wdrożeniowych oraz zajęć dydaktycznych prowadzonych przez autorów w Zakładzie Trakcji Elektrycznej Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej w zakresie elektroenergetyki miejskiego transportu elektrycznego. Należy tu także wspomnieć prekursorów w tej dziedzinie w Polsce, pracowników Politechniki Warszawskiej prof. Romana i Jana Podoskich, prof. Zygmunta Figurzyńskiego, prof. Jana Kacprzaka i doc. Leszka Mierzejewskiego. Prace innych autorów – którzy mają znaczący wpływ na stan wiedzy na ten temat można znaleźć w bibliografii przytaczanej na końcu każdego z rozdziałów. W monografii omówiono typowe rozwiązania stosowane w miejskiej trakcji elektrycznej przede wszystkim wśród najbardziej rozpowszechnionych systemów tramwajowych, trolejbusów i metra. W rozdziale 1 scharakteryzowano te systemy oraz zestawiono, pozyskane dzięki uprzejmości Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej i innych przedsiębiorstw trakcji miejskiej, dane statystyczne dotyczące parametrów technicznych (w szczególności dotyczące eksploatowanego taboru, przewozów i zużycia energii) charakteryzujących miejską trakcję elektryczną w Polsce, a w rozdziale 2 dane dotyczące infrastruktury układów zasilania. Posłużyły one do przeprowadzenia analiz i charakterystyk porównawczych elementów obwodów i wyposażenia układów zasilania w odniesieniu do obciążeń energetyczno-ruchowych. Od rozdziału 2 wprowadzony został opis stosowanych rozwiązań oraz przedstawiono zestawienie parametrów i elementów obwodów i urządzeń eksploatowanych w obwodach i obiektach układów elektroenergetyki trakcyjnej. Zależności teoretyczne ilustrowane są schematami, formułami matematycznymi ale także fotografiami z funkcjonujących systemów. Rozdział 3 poświęcony jest sieci trakcyjnej zasilającej, a rozdział 4 sieci powrotnej (szynowej). W rozdziale 5 przedstawiono i usystematyzowano metody analityczne stosowane przez lata w obliczeniach projektowych układów zasilania trakcji miejskiej, podkreślając ich specyfikę i uwarunkowania od rodzaju stosowanego taboru, w szczególności klasycznego bez możliwości hamowania odzyskowego. Zestawiono kryteria projektowe oraz przedstawiono przykładowe algorytmy ich stosowania. W rozdziale 6 znalazło się kilka przykładów projektowych wykorzystania podanych we wcześniejszym rozdziale 5 metod analitycznych. Rozdział 7 obejmuje omówienie współcześnie stosowanych metod symulacyjnych obliczania obciążeń urządzeń i obwodów układów zasilania trakcji miejskiej. W rozdziale 8 przestawiono uwarunkowania i wpływ wprowadzenia taboru z hamowaniem odzyskowym na funkcjonowanie układów zasilania trakcji miejskiej oraz wynikające z tego nowe zjawiska i wymagania, podkreślając znaczenie efektywnego wykorzystania energii rekuperacji. W rozdziale 9 podany został przykładowy cykl obliczeń i zestaw wyników z przeprowadzonych analiz warunków funkcjonowania układu zasilania z taborem wyposażonym w hamowanie odzyskowe. Zestawiono także wytyczne do modernizacji istniejących układów zasilania pod kątem zwiększenia ich efektywności i niezawodności. Na końcu zestawiono słowniczek polsko-angielski terminów z zakresu tematyki monografii.

Kocmyrzów jest małą miejscowością położoną na północny-wschód od Krakowa. Mało znana osada swoje miejsce na mapie i rozwój zyskała w roku 1899, kiedy do ówczesnej północnej granicy cesarsko królewskich Austro-Węgier dotarła kolej żelazna. Linia miała swój początek na krakowskim Dworcu Głównym, który był dworcem Kolei Północnej Cesarza Ferdynanda i na odcinku do Wesołej dzieliła tory z główną magistralą do Lwowa — koleją Carl-Ludwig-Bahn. Za imponującym wiaduktem w centrum miasta, w dawnej kolejarskiej dzielnicy miała odgałęzienie do położonego nad Wisłą dworca Grzegórzki. Dalej prowadziła przez dzisiejsze dzielnice Dąbie i Wieczysta do Czyżyn z licznymi bocznicami przemysłowymi. Dalej poprzez małe stacje Bieńczyce, Grębałów i Prusy główna linia wiła się do stacji końcowej Kocmyrzów. Od 1917 w Kocmyrzowie zaistniała kolej wąskotorowa, która od czasów rozbudowy i scalenia, już w niepodległej Polsce, zabierała pasażerów i towary do Kazimierzy Wielkiej, łącząc Kraków z Powiślem i doliną rzeki Nidy, z licznymi miejscowościami oraz zakładami przemysłowymi. Linia powstała jako jedna z galicyjskich kolei lokalnych, które zapewniały rozwój całej okolicy Krakowa. W latach swojego rozkwitu linia kolei żelaznej do Kocmyrzowa miała ważne znaczenie strategiczne jako niezawodne połączenie fortyfikacji Twierdzy Kraków z granicą „rosyjską”. Nowa era dla linii rozpoczęła się po II wojnie światowej razem z odbudową i powstaniem nowego miasta i jednocześnie przyszłej dzielnicy Krakowa, Nowej Huty. Jednak rozbudowa dzielnicy i zabudowa nowych terenów doprowadziły z biegiem lat do kolizji z linią kolejową, która po kilku latach najpierw została przebudowana, a później zlikwidowana. W roku 1994 ostatni specjalny pociąg retro przypomniał o czasach kolei żelaznej na tym historycznym szlaku, lecz później wydarzenia potoczyły się szybko. W 1996 zniknęła prawie bez śladu kolej wąskotorowa, w 2006 zdemontowano ostatnie tory z Nowej Huty do Kocmyrzowa. Jako ostatni zburzono budynek dworca w Kocmyrzowie. Dzisiaj w jego miejscu, a częściowo w obszarze dawnej linii kolejowej została poprowadzona nowa dwujezdniowa droga do Proszowic. Ta mało znana lokalna linia zawsze była i pozostanie głęboko w sercach nie tylko ludności z najbliższej okolicy ale także wielu miłośników kolei z Polski południowej. „Kocmyrzówka” zawsze wyróżniała się swoim niepowtarzalnym urokiem i miłą atmosferą; niestety teraz w tej okolicy można znaleźć tylko nieliczne ślady jej wieloletniej historii. Książka będzie miała na celu każdemu miłośnikowi kolei przypomnieć czas nieśpiesznych pociągów, ruchliwych zadbanych stacji i historyczny tabor oraz obudzić nostalgiczne wspomnienia.

Dziedzictwo architektoniczne. Zabytki kolejnictwa

Stacja Stalowa Wola Rozwadów pod koniec lat 80. pachniała dymem i parą. Była już jedną z niewielu w Polsce, gdzie spotykały się parowozy przeznaczone do różnych pociągów: pośpieszne Pt47, osobowe Ol49 i towarowe Ty2. Te pierwsze zatrudnione były przy słynnym pociągu pośpiesznym "Karpaty".

Wznowienie naszego pierwszego filmu wydanego 10 lat temu. Na płycie pasjonaci parowozów znajdą cztery filmy autorstwa Marka Pietrasa i Marka Żmudy: z pracy manewrowej serii Ty45 na terenie KWK "Rozbark", z manewrów parowozów "Śląsk" na terenie KWK "Porąbka-Klimontów", przejazdu parowozu Ty42-107 do KWK "Anna" malowniczą linią do Pszowa. Ponadto zobaczymy też parowozy Ty51 należące do kolei piaskowych. Filmy pochodzą z lat 1989-1996 i zostały nagrane kamerami VHS.

Dalszy ciąg spotkań z Krośniewicką Koleją Dojazdową. Film nagrany na początku lat 90. w Krośniewicach i okolicy. W I części pokazano ruch pasażerski, w II pokazano manewry i ruch planowych pociągów towarowych.

Książka Kolej Transandyjska – Callao – Lima – La Oroya, dzieło polskiego inżyniera Ernesta Malinowskiego autorstwa Przemysława Dominasa jest opowieścią o jednej z najbardziej zaawansowanych, w momencie budowy, technicznie i najwyżej położonych kolei na świecie. W publikacji została opisana historia budowy tej kolei, zaprojektowanej przez polskiego inżyniera Ernesta Malinowskiego. Na linii zastosowano unikatowe rozwiązania trasowania szlaku w postaci zakosów (zygzaków), umożliwiających wznoszenie szlaku wzdłuż stromych ścian skalnych Andów, w terenie, gdzie brakowało miejsca na poprowadzenie torowiska w łuku. Wybudowano ponad 60 tuneli kolejowych, z których tunel szczytowy Galera jest najwyżej położonym tunelem na świecie (4774 m n.p.m.) oraz zrealizowano kilkanaście dużych mostów, z których most Verrugas po wybudowaniu był najwyższym tego typu obiektem na świecie (76 m wysokości).

Budowa i eksploatacja wagonów cystern.

Autorzy podręcznika: dr hab. inż. Janusz Ćwiek, prof. uczelni, dr hab. inż. Jarosław Konieczny, prof. uczelni oraz dr hab. inż. Krzysztof Labisz, prof. uczelni są pracownikami Katedry Transportu Kolejowego Wydziału Transportu i Inżynierii Lotniczej Politechniki Śląskiej. Z kolei mgr inż. Jarosław Konowalczyk jest pracownikiem fabryki CHEMET S.A. w Tarnowskich Górach, która jest producentem m.in. wagonów cystern, zbiorników LPG, stacji autogazu, cystern drogowych, aparatury procesowej i zbiorników kriogenicznych.
Podręcznik jest efektem współpracy między Uczelnią a przemysłem. Ponieważ jednym z kierunków studiów inżynierskich na Politechnice Śląskiej jest transport kolejowy, więc podręcznik jest dedykowany przede wszystkim studentom tego kierunku.

Nowe wydanie Atlasu tramwajów jest publikacją w całości poświęconą miejskiej komunikacji szynowej. Zrezygnowano w nim z opisu sieci i taboru trolejbusowego oraz Warszawskiej Kolei Dojazdowej, która po ostatnich remontach nabrała charakteru typowej kolei podmiejskiej. Stosowne miejsce znalazło natomiast rozbudowujące się metro warszawskie. W atlasie zebrano w encyklopedycznej formie informacje o 15 istniejących i 16 zlikwidowanych sieciach tramwajowych, ich historii oraz eksploatowanych wagonów silnikowych i doczepnych (łącznie 148), z opisem każdego pojazdu. Tabor tramwajowy został podzielony na 3 rozdziały: wagony niskopodłogowe, wysokopodłogowe i coraz liczniejsze wagony historyczne i zabytkowe. Znacznie bogatsze są także schematy poszczególnych sieci tramwajowych, na których zaznaczono wszystkie przystanki. Dołożono wszelkich starań, aby podawane dane były rzetelne i poprawne, choć niektóre parametry liniowe i taborowe, ze względu na różne metody obliczania, mogą różnić się w zależności od źródła. Cezurę czasową stanu posiadania tramwajów przyjęto na dzień 1 marca 2025 roku.

Atlas sieci tramwajowych Polski 2017 to kolejna edycja obszernego i profesjonalnego opracowania kartograficznego dotyczącego systemów tramwajowych na terenie Polski. Obejmuje zarówno miasta, w których obecnie eksploatowane są sieci tramwajowe, jak również sieci zlikwidowane lub pozostające poza dzisiejszymi granicami Polski (Lwów, Wilno). Kilkadziesiąt szczegółowych map ilustruje rozwój sieci tramwajowych w poszczególnych miastach od czasów tramwajów konnych do dnia dzisiejszego. Atlas sieci tramwajowych Polski 2017 może pełnić również rolę przewodnika po współczesnych systemach tramwajowych. Pozwalają na to mapy obecnie funkcjonujących sieci tramwajowych zawierające również dodatkową treść turystyczną. Mimo iż tytuł atlasu wspomina tylko o tramwajach, czytelnik znajdzie w nim równie bogate kompendium wiedzy o sieciach trolejbusowych. Opracowanie wzbogacone jest zbiorem starannie dobranych 164 zdjęć oraz informacjami statystycznymi o każdym z opisywanych miast. Wszystkie te elementy pozwolą czytelnikowi w przejrzysty sposób zapoznać się z licznymi aspektami rozwoju i funkcjonowania sieci tramwajowych i trolejbusowych oraz porównania ich ze sobą bez konieczności przeszukiwania i analizowania innych opracowań. Legendy przygotowano w języku polskim, angielskim i niemieckim.

brak opisu

Pierwsze, mające format kieszonkowy, wydanie „Atlasu parowozów” ukazało się w 2003 roku i już od dawna nie jest dostępne w sprzedaży. Od paru lat nowe wydania tematycznych opracowań, poświęconych między innymi pojazdom trakcji spalinowej i elektrycznej, ukazują się w zwiększonej objętości i w większym formacie, co dało autorom możliwości zamieszczenia bogatszych opisów i lepszych jakościowo ilustracji. Niniejszym przekazujemy do rąk Czytelników wydawnictwo poświęcone lokomotywom parowym, opracowane według tych samych standardów. Podobnie, jak wydanie kieszonkowe, tema

Pierwsze, mające format kieszonkowy, wydanie „Atlasu parowozów” ukazało się w 2003 roku i już od dawna nie jest dostępne w sprzedaży. Od paru lat nowe wydania tematycznych opracowań, poświęconych między innymi pojazdom trakcji spalinowej i elektrycznej, ukazują się w zwiększonej objętości i w większym formacie, co dało autorom możliwości zamieszczenia bogatszych opisów i lepszych jakościowo ilustracji. Niniejszym przekazujemy do rąk Czytelników wydawnictwo poświęcone lokomotywom parowym, opracowane według tych samych standardów. Podobnie, jak wydanie kieszonkowe, tematyka niniejszej pozycji została ograniczona do taboru pracującego na torach o normalnej szerokości, z uwagi na odrębność funkcjonalną kolei dojazdowych, którym ponadto poświęcono wydany w 2019 roku „Atlas kolei wąskotorowych”. Nieliczne konstrukcje wagonów silnikowych napędzanych silnikami parowymi, eksploatowanych na torach PKP, opisane zostały w „Atlasie lokomotyw spalinowych” z uwagi na wspólny dla obu trakcji ówczesnej doby charakter ich wykorzystania jako pociągi motorowe.

 Portrety poszczególnych parowozów podzielone zostały – zgodnie z zasadami ich klasyfikacji i oznakowania – na pięć części: pospieszne, osobowe, osobowe tendrzaki, towarowe oraz towarowe tendrzaki. W zestawieniach lokomotyw określonych rodzajów ujęte zostały wszystkie serie, które po 1946 roku otrzymały nowe oznakowanie, stosownie do przepisów obowiązujących na PKP. W oddzielnym rozdziale przedstawione zostały również sylwetki parowozów zbudowanych przez krajowe wytwórnie dla kolei przemysłowych.

 W porównaniu z poprzednim wydaniem, liczba opisanych typów parowozów została zwiększona o około 30 pozycji, obejmując także serie wykreślone z inwentarza w latach 50., a więc w praktyce wszystkie typy lokomotyw jakie były w tym czasie w eksploatacji w przedsiębiorstwie PKP. Gwoli ścisłości należy jednak podkreślić, że po ostatniej wojnie polskie koleje odziedziczyły znacznie bogatszą mozaikę typów lokomotyw rozmaitego pochodzenia, które jednak bądź podlegały zwrotom do macierzystych zarządów kolejowych, bądź też trafiły na złom i częstokroć w ogóle nie były uruchamiane po wojennych zniszczeniach. Podana liczba lokomotyw odpowiada stanowi ewidencyjnemu, oddzielnie w latach przedwojennych – do 1939 roku (PKP-A) i powojennych – od roku 1946 (PKP-B), również w przypadkach, gdy do konkretnej serii błędnie zaliczone zostały parowozy innych typów.

 Pewną trudność stanowiło ustalenie danych technicznych niektórych typów lokomotyw, ze względu na stosowane różne sposoby obliczania powierzchni ogrzewalnej kotła, modyfikacje wprowadzane w trakcie produkcji bądź braki w materiałach źródłowych. W wątpliwych sytuacjach z reguły przytaczano dane z literatury niemieckiej, która jest w tym względzie najdokładniejsza.

 „Atlas parowozów” nie wyczerpuje, rzecz jasna, zagadnień związanych z historią trakcji parowej na polskich kolejach. Stanowić będzie natomiast wprowadzenie do tematu, zwłaszcza dla szerokiego grona Czytelników, którzy parowozy spotykali już tylko w roli pojazdów historycznych, nie mając również dostępu do fachowej literatury.

Atlasu lokomotyw spalinowych" obejmuje opisy wszystkich wszystkich serii pojazdów spalinowych użytkowanych w przedsiębiorstwie Polskie Koleje Państwowe oraz przez innych operatorów.

Spis treści:

1. Wstęp / 5
2. Klasyfikacja pojazdów / 8
3. Budowa pojazdów /11
4. Oznaczanie typu pojazdu / 16
5. Przewoźnicy / 18
6. Oznaczanie taboru / 22
7. Historia i kalendarium trakcji spalinowej / 36
8. Producenci taboru /42
9. Lokomotywy spalinowe - portrety serii  / 58
10. Wagony z napędem parowym / 134
11. Wagony z napędem spalinowym / 142
12. Współczesne wagony spalinowe i autobusy szynowe / 182
13. Statystyka / 228
14. Pojazdy muzealne /232
15. Indeks typów / 236