Kolej, Pojazdy Szynowe

Obraz Górnego Śląska w 1945 r. jest niepełny bez uwzględnienia roli i sytuacji kolei, która była kluczowa dla funkcjonowania lokalnego przemysłu, dojazdów do pracy i powojennych migracji. Zakończenie wojny przyniosło znaczne zniszczenia linii kolejowych i budynków, zmiany kadrowe (w tym napływ kolejarzy z innych rejonów Polski, mających zastąpić Niemców), a także przekucie części bocznic i szlaków na rozstaw rosyjski. Dokumenty prezentowane w niniejszym tomie zawdzięczamy członkom komisji odpowiedzialnej za inwentaryzację stanu sieci kolejowej na obszarze okręgu dyrekcyjnego w Katowicach oraz za obsadę kluczowych stanowisk służbowych. Dzięki nim można poznać polityczne i społeczne tło pracy kolejarzy, którzy często byli prawdziwymi pionierami. Po raz pierwszy publikowane są wewnętrzne dokumenty wytworzone w 1945 r. przez administrację kolejową, dotychczas znane jedynie we fragmentach, które bez cenzury opisują wydarzenia tamtego okresu.

Książka z cyklu poświęconego Warszawskim Kolejom Dojazdowym. Przedstawiono w niej dzieje kolei grójeckiej - najbardziej znanej warszawskiej wąskotorówki, istniejącej do dnia dzisiejszego pod nazwą Piaseczyńska Kolej Wąskotorowa. Kolej ta w swej historii miała okresy burzliwego rozwoju, stagnacji i powolnego upadku, a w chwili obecnej jest koleją turystyczną. W latach II wojny światowej tą właśnie koleją "szmuglowano" do okupowanej Warszawy najwięcej żywności. W pierwszych latach powojennych kolej grójecka stanowiła dla wielu często jedyny środek komunikacji z Warszawą - przewoziła po 20 mln pasażerów rocznie.
Całość zilustrowano unikatowymi archiwalnymi fotografiami. Miłośnicy kolei wąskotorowych znajdą też w książce rysunki, fotografie, opisy i wykazy stosowanego taboru oraz budowli inżynieryjnych.

Unikatowa, zaledwie trzystanowiskowa parowozownia w Kępnie, była jedną z ostatnich na sieci PKP, w której eksploatowano lokomotywy parowe w ruchu planowym. Aż do wiosny 1992 roku parowozy TKt48 z Kępna zapewniały obsługę trakcyjną pociągów osobowych w relacjach Kępno — Oleśnica i Kępno — Namysłów. Ponadto parowozy TKt48 wykonywały pracę manewrową w węźle Kępno i czasami prowadziły zdawcze pociągi towarowe. Płyta przedstawia sceny z jednego dnia służby parowozów TKt48 z parowozowni Kępno w 1991 roku.

Słowniczek wagonowy. Ilustrowany polsko-niemiecki.

Tematyka hamulców pojazdów szynowych stanowi szeroką część dyscypliny „budowa i eksploatacja pojazdów". Po wielu latach braku w Polsce wydań książek z tej dziedziny autor podjął zadanie prezentacji wiedzy o hamowaniu pojazdów szynowych oraz przedstawienia wszystkich istniejących w obecnej chwili rodzajów układów hamulcowych pojazdów kolejowych wraz z rozwijającymi się, szczególnie w obecnych czasach, różnorodnymi lżejszymi pojazdami szynowymi. Książka z założenia winna służyć studentom i inżynierom zajmującym się transportem szynowym i konstrukcją pojazdów szynowych. Materiał książki jest tak przygotowany, by umożliwić zapoznanie się z układami hamulcowymi także osobom bez wiedzy na ten temat, ale z przygotowaniem inżynierskim.
W kolejach konwencjonalnych głównym hamulcem jest najczęściej hamulec adhezyjny, przenoszący siłę hamowania na styku koło-szyna. Zasadniczym jego rodzajem w większości pociągów osobowych i towarowych jest hamulec pneumatyczny, stosowany w kolejnictwie niemal od półtora wieku. Do tej pory nie wynaleziono lepszego rozwiązania i dlatego nadal jest oraz będzie on stosowany jako hamulec bezpieczeństwa, nawet w szybkich pociągach zespołowych. Tylko z pozoru ten typ hamulca jest dostatecznie dopracowany; ciągle trwa rozwój jego komponentów, przedstawionych szczegółowo w tej książce.
Wzrost prędkości jazdy i masy pociągów oraz coraz większe wymagania dotyczące bezpieczeństwa transportu szynowego wymuszają doskonalenie istniejących układów hamulcowych oraz poszukiwanie nowych rozwiązań. Podejmuje się rozległe przedsięwzięcia obejmujące wprowadzenie do eksploatacji nowych typów pneumatycznych zaworów hamulcowych oraz zastosowanie elektrycznych systemów sterujących układem hamulcowym. Wraz z rozwojem elektroniki i wzrostem jej zaawansowania technicznego mierzonego pewnością działania wprowadza się szeroko elementy mikroprocesorowe zarówno w sterowaniu całopociągowym, jak i w poszczególnych pojazdach. Elementy te sterują zespołami wykonawczymi pneumatycznych układów hamulcowych oraz zapewniają ich diagnostykę. Doskonali się również materiały cierne klocków hamulcowych oraz pary cierne hamulca tarczowego.
Działania legislacyjne związane z interoperacyjnością kolei w ramach Unii Europejskiej mają również wpływ na nowe rozwiązania hamulca pojazdów szynowych.
W książce przestawiono również nowoczesne typy hamulców, czasami będące jeszcze w fazie prototypów i w związku z tym jeszcze ostatecznie nie wdrożone. Klasyfikacja tych pojazdów stwarza pewien problem, gdyż nowe rozwiązania konstrukcyjne nie mają jeszcze swoich polskich nazw.
Próbie klasyfikacji pojazdów szynowych poświęcono podrozdział 2.1. W różnorodnych ich zastosowaniach wdrażane są coraz liczniejsze rozwiązania układów hamulcowych oprócz stosowanych powszechnie hamulców pneumatycznych. Rozwój hamulców kolejowych polega nie tylko na wdrażaniu nowych ich rodzajów, ale też na doskonaleniu urządzeń istniejących. W książce przedstawiono nowoczesne metody doskonalenia układów klasycznych, opracowywane współcześnie przeważnie na podstawie badań symulacyjnych.
Badania hamulców ukierunkowane są również na zwiększenie technicznych możliwości lepszego wykorzystania przyczepności kół do szyn podczas hamowania lub na poszukiwanie hamulców działających niezależnie od przyczepności. Służy to zwiększeniu bezpieczeństwa jazdy pojazdów. Zagadnienie to również przedstawiono krótko w niniejszej książce.
Ocena skuteczności, niezawodności i bezpieczeństwa hamowania z uwzględnieniem wpływu licznych parametrów urządzeń hamulcowych oraz różnorodnych czynników zewnętrznych jest najważniejszym kryterium oceny całego systemu hamowania pociągu i stanowi zadanie o znacznym stopniu trudności. Miarą skuteczności działania hamulców jest m.in. hamowność, na którą składa się zespół cech określających zdolność pojazdu lub pociągu do wielokrotnego zatrzymania się na ustalonym w przepisach odcinku toru. Przepisy, normy oraz krajowe i międzynarodowe wymagania techniczne w jednoznaczny sposób regulują warunki, jakie powinny spełniać układy hamulcowe pojazdów uczestniczących w ruchu kolejowym.
Przyjęto, że w książce zostaną zaprezentowane wszystkie typy hamulców pojazdów szynowych, powoduje to jednak pewną skrótowość i wymaga wielu uproszczeń. Nacisk na przedstawienie tendencji rozwojowych wprowadził pewną nieokreśloność, gdyż nie są jeszcze znane wyniki tego rozwoju. Książka zawiera również opisy rozwiązań „przestarzałych", ale wciąż rozpowszechnionych w znacznej części taboru; wiedza o nich jest więc ciągle aktualna i przydatna, zwłaszcza dla czytelników którzy dopiero zaczynają zagłębiać tematykę pojazdów szynowych.
Aby umożliwić poszerzenie wiedzy z tego zakresu, zaprezentowano obszerny wykaz literatury. Pewna skrótowość cechuje opis układów hamulcowych różnych producentów. Intencją autora było uszanowanie ich własności intelektualnej. Bardziej szczegółowe opisy są w gestii twórców tych układów.
W niniejszej książce przez ciśnienie rozumie się nadciśnienie względem ciśnienia atmosferycznego. Uwaga ta jest istotna dlatego, że w obliczeniach układu pneumatycznego (zarówno bilansów masy powietrza, jak i zależności przepływowych) konieczne jest uwzględnianie absolutnych wartości ciśnienia. Wartości ciśnienia podawano w barach, czyli 103 N/m2, gdyż ta miara jest często stosowana w Europie i odpowiada w przybliżeniu starszym jednostkom (kG/cm2).

Hala peronowa w architekturze dworców. Historia - konstrukcja - współczesność – architektura

Liczba publikacji na temat architektury dworców kolejowych jest znaczna, ale większość z nich dotyczy przede wszystkim budynków dworcowych. Natomiast w niniejszej monografii autor zajmuje się halami peronowymi, w przekonaniu, że wpłynęły one na ukształtowanie się architektury dworcowej równie mocno, jeśli nie bardziej. W globalnej perspektywie nie można bowiem mówić o historii architektury dworców bez hal peronowych, chociaż istnieją bardzo wybitne przykłady dworców, które ich nigdy nie miały.Autor ma ambicję nie tylko określić typowe formy hal, ale też wskazać na rozwiązania nietypowe. Liczba obiektów, o których jest mowa w dwóch tomach jest znaczna (około1400), często są to obiekty mało znane albo obiekty o skomplikowanej genezie.Na załączonej płycie CD zawarty jest katalog wymienionych obiektów wraz z ilustracjami w formie numerycznej,informacje o autorstwie dworców i hal,zestaw map poszczególnych regionów świata z zaznaczeniem lokalizacji hal i "całościowych zadaszeń" peronów, których istnienie udało się ustalić w toku wieloletnich studiów tematu oraz szczegółowa bibliografia.

Górnośląskie Koleje Wąskotorowe, funkcjonujące nieprzerwanie od 170 lat, wzbogaciły się o nową, znacznie poszerzoną monografię. W 2020 r. ukazał się album fotograficzny ilustrujący tę kolej na przestrzeni dziesięcioleci. Teraz Czytelnik otrzymuje do dyspozycji tom I  - treściowy i załączniki jako niezbędne uzupełnienie treści. Niezwykle atrakcyjnym elementem publikacji są liczne reprodukcje oryginalnych planów i map, w tym kilka wielkoformatowych. W porównaniu do monografii kolei wąskotorowych na Górnym Śląsku, która ukazała się w trzech tomach przed ćwierćwieczem, autor wykorzystał więcej materiałów źródłowych i uzupełnił dzieje GKW o ostatnie trzy dekady. Publikacja zawiera też najobszerniejszą, z dotychczasowych opracowanych, historię linii Gliwice Trynek – Rudy – Racibórz.

Kupując tom 1 otrzymasz: tom treściowy 582 strony, tom z załącznikami (rozkłady, zestawienia itd) 302 strony oraz pudełko z: mapą GKW w dużym formacie A1, planami stacyjnymi i innymi atrakcyjnymi reprintami związanymi z GKW które nie zmieściłyby się w standardowym układzie książki A4.

Uwaga, uwaga! Pociąg osobowy ze stacji Żywiec odjedzie z toru przy peronie pierwszym. Podróżni proszeni są o natychmiastowe zajmowanie miejsc w wyznaczonych wagonach. Mają Państwo okazję odwiedzić wszyst...

Jedną z największych inwestycji komunikacyjnych w Polsce międzywojennej była przebudowa węzła kolejowego w Warszawie, polegająca na wykonaniu częściowo przebiegającej w tunelu linii średnicowej wraz z dworcem Warszawa Główna oraz zelektryfikowaniu dla potrzeb ruchu podmiejskiego trzech najważniejszych w tym zakresie linii kolejowych.

brak opisu