V tom serii wydawniczej „Informatyka a filozofia”
 
Czym są pojęcia, że możemy je pojmować na różne sposoby, wnikając w różne warstwy wytwarzanej i gromadzonej przez człowieka wiedzy? Pytanie to nurtuje filozofów, psychologów, semiotyków, logików, lingwistów, ale także informatyków i specjalistów od sztucznej inteligencji. Wszyscy oni uznają pojęcia za podstawowy składnik wiedzy, który umożliwia systemom opartym na wiedzy – tak naturalnym, jak sztucznym – podejmowanie decyzji kategoryzacyjnych. Umożliwia zatem percepcję, zapamiętywanie i elementarne formy rozumowania.
 
Dlaczego pojęcia można rozumieć jako funkcje decyzyjne? Jak tego rodzaju funkcje są reprezentowane wewnątrz naturalnych i sztucznych systemów poznawczych? Dlaczego nie wszystkie ich reprezentacje są czytelne dla człowieka? W jaki sposób teorie pojęć odwołują się do teorii zbiorów? Są to najważniejsze zagadnienia, które podejmuję w swojej książce.
 
Paweł Stacewicz

Pedagogika Montessori pozwala dyskretnie i z szacunkiem towarzyszyć dziecku w kształtowaniu jego osobowości. Warto skorzystać z tej sprawdzonej metody pedagogicznej i nieustannie wspierać dziecko w stawaniu się szczęśliwym, niezależnym i twórczym człowiekiem.

Książka zawiera przystępny wykład zasad pedagogiki Montessori, odpowiednich do pracy ze starszymi dziećmi. Między szóstym a dwunastym rokiem życia dziecko ćwiczy się w sztuce samodzielnego myślenia, buduje swoją tożsamość. Jeśli będziemy mu wtedy umiejętnie asystować, to po osiągnięciu 12 lat, będzie wiedziało, kim jest. W książce rodzice i nauczyciele znajdą też podpowiedzi, na co zwrócić uwagę przy nauce poszczególnych przedmiotów szkolnych i jak dostosować przekaz wiedzy do percepcji dziecka.

Charlotte Poussin, Hadrien Roche i Nadia Hamidi są dyplomowanymi nauczycielkami Międzynarodowego Stowarzyszenia Montessori. Pasjonuje ich to podejście edukacyjne, dlatego stosują je w swoich szkołach i rodzinach.

Zdolność bycia wewnętrznie skoncentrowanym i niewzruszonym, którą Ryan pomaga nam doskonalić, jest współcześnie ważniejsza niż kiedykolwiek dotąd"

Mark Manson, autor Subtelnie mówię f*ck

Współczesny świat jest głośny. Pełen trajkotu, rozpraszającej paplaniny, powiadomień o nieistotnych sprawach i codziennego hałasu. Wymaga się od nas ciągłej dostępności i nieustannego wystawiania się na wiadomości, reklamy, doniesienia i plotki. Jesteśmy przebodźcowani, przeciążeni zadaniami, permanentnie zestresowani, przekarmieni i niedożywieni. Kiedy jakimś cudem się zatrzymujemy i mamy chwilę na autorefleksję, dochodzi do naszej świadomości, jak bardzo jesteśmy samotni i że najważniejsze sprawy przeciekają nam przez palce.

Ten wewnętrzny zgiełk jest problemem ponadczasowym. I ponadczasową prawdą jest, że dążenie do ciszy i niewzruszenia, panowanie nad emocjami i umiejętność skupienia myśli jest trudne. W tej książce znajdziesz mistrzowską syntezę kilku koncepcji filozoficznych, składających się na proste przesłanie: niezależnie od tego, kim jesteś i co robisz, aby iść dalej, musisz pozostać niewzruszony. Znajdziesz tu szereg prostych wskazówek i wspaniałych inspiracji, dzięki którym odzyskasz siłę, wyostrzysz swoje spojrzenie i oprzesz się pokusom. Staniesz się osobą niepodatną na zewnętrzne opinie, pewną własnego zdania, taką, która zwycięża. Niezależnie od tego, czy jesteś sportowcem, prezesem, badaczem, czy pracujesz i wychowujesz dzieci, refleksje towarzyszące lekturze pomogą Ci wytrwać i znaleźć własną drogę do doskonałości, szczęścia i obecności. Tu i teraz.

Dzięki tej książce zaczniesz:

• klarownie myśleć i kierować swoimi emocjami
• podejmować trudne decyzje i radzić sobie z napięciami
• stawiać sobie właściwe cele i wyrabiać dobre nawyki
• być osobą produktywną
• pielęgnować relacje i cieszyć się spełnionym życiem

Niewzruszenie: klucz do wszystkiego, co ważne!

Dziennik stoika. Refleksje i myśli o sztuce życia na 366 dni

Wspomnienia spisane w latach siedemdziesiątych XX wieku są wypełnieniem przyrzeczenia złożonego nieznajomej więźniarce na Majdanku i upamiętnieniem tych wszystkich, którzy bezimiennie cierpieli i ginęli. Rachel opowiada światu o tym, co przeżyła ona – ta, która cudem przetrwała, i co przeżyli ci, którzy umierali bici, zagłodzeni, rozstrzelani, zagazowani.

Rachel Roth do dziś przechowuje w domu bezcenną pamiątkę – rodzinne zdjęcie zrobione w warszawskim getcie latem 1941 roku. Wokół skromnego stołu zgromadziło się dwadzieścia jeden osób. Przeżyła tylko ona – dziewczyna na prawym skraju fotografii. Pozostali – jej mama, siostry i brat, dziadkowie i kuzyni – zginęli w łapankach w getcie, w transportach do obozów zagłady, w komorach gazowych.

Rachel Roth (nazwisko rodowe Rotsztejn, imię polskie Roma), urodzona w inteligenckiej rodzinie żydowskiej na warszawskiej Pradze, trafiła do getta, gdy była nastolatką. W ukryciu przeżyła tam powstanie. W lipcu 1943 roku została wywieziona do obozu na Majdanku. Następnie była więźniarką Auschwitz z numerem 48915. Wyzwolenia doczekała w obozie Bergen-Belsen.

Celem prezentowanego opracowania jest analiza najczęściej występujących sofizmatów, zwanych także chwytami erystycznymi. Mimo że sofizmaty tradycyjnie uznawane są za błędy argumentacyjne, w życiu codziennym bywają używane i często intuicyjnie oceniane jako poprawne.
 
Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, na jakie manowce sprowadzić może bezrefleksyjne sięganie do takich argumentów, jak ad hominem czy ad ignorantiam. Dopiero pokazanie struktury argumentu, wskazanie jego ukrytych przesłanek, dobranie odpowiednich przykładów, odkrycie wątpliwych czy fałszywych wniosków, do których prowadzi, jest sposobem wyjaśnienia, dlaczego argument wyglądający na poprawny wcale poprawny nie jest. Należy przy tym odróżnić poprawność argumentu (zgodność z zasadami logiki, prawdą i uczciwością) od skuteczności argumentu. Argument skuteczny to taki, który przekonał drugą stronę. Taki na przykład może być argument ad baculum, groźbą wymuszający zgodę przeciwnika. Skuteczny, ale nieuczciwy. Książka ma za zadanie pokazać, dlaczego każdy, kto chce uczciwie dyskutować, nie powinien posługiwać się sofizmatami.
 
Omawianie sofizmatów w niniejszej pracy przebiega wedle następującego wzoru: definicja sofizmatu, schemat jego struktury oraz współczesne przykłady wykorzystania wraz z krótką analizą. Sofizmaty zostały podzielane na grupy (zawarte w odpowiadających podziałowi rozdziałach). Przedstawiony w książce zestaw nie wyczerpuje pełnego zbioru sofizmatów, szczególnie że jest to zbiór otwarty. Zaprezentowane przykłady należą do tych najczęściej używanych i najbardziej znaczących podczas dyskusji.

Prowadzony od 36 lat przez Wydział Chemiczny Politechniki Warszawskiej Konkurs Chemiczny dla licealistów składa się z dwóch etapów. W pierwszym uczniowie rozwiązują w domu zadania z chemii ogólnej i nieorganicznej, chemii organicznej i tzw. zadania technologiczne, których istotą jest bilansowanie procesów technologicznych. Konkurs adresowany jest do uczniów szczególnie interesujących się chemią – podstawą cywilizacji technicznej – dlatego zakres zadań, szczególnie z chemii organicznej, wykracza poza zakres podstawy programowej obowiązującej licealistów i wymaga samodzielnego poszerzania wiedzy. Etap drugi odbywa się na Wydziale Chemicznym PW (z wyjątkiem XXXV Konkursu – z powodu pandemii drugi etap odwołano, natomiast drugi etap XXXVI Konkursu odbył się zdalnie), zakres zadań tego etapu pokrywa się z problemami, z którymi uczniowie powinni byli się zapoznać, rozwiązując zadania pierwszego etapu.
 
Przedstawione w publikacji zadania konkursowe z odpowiedziami stanowią wybór spośród około tysiąca problemów z minionych lat. Autorzy opracowania mają nadzieję, że będzie ono pomocne przy przygotowywaniu się do różnych konkursów chemicznych i przyczyni się do zwiększenia zainteresowania chemią wśród licealistów.

Jak przygotowywać się do wystąpienia przed publicznością lub przed kamerami? Jakie są sposoby radzenia sobie z tremą? Jak uniknąć wpadek i jak wybrnąć z sytuacji, gdy już się przydarzą? Jak postępować w kontaktach z dziennikarzami? – na te i inne pytania odpowiada Maciej Orłoś, jeden z najbardziej popularnych prezenterów telewizyjnych w Polsce.

Występowanie przed publicznością można porównać do prowadzenia samochodu: w obu przypadkach możliwe jest dojście do wprawy, ale początki są trudne – pisze Maciej Orłoś we wstępie swojej książki. Autor zaczyna od podstaw skutecznego wystąpienia, takich jak pierwsze wrażenie, nawiązanie kontaktu z publicznością oraz warstwa niewerbalna, aby następnie przejść do bardziej szczegółowych zagadnień, takich jak występy na żywo przed kamerą czy udzielanie wywiadów. Wszystkie wskazówki zostały poparte licznymi przykładami.

Książka jest doskonałym merytorycznie poradnikiem dla osób, które na co dzień muszą mierzyć się z szeroko rozumianymi publicznymi występami. Znajdziemy w niej również pełne humoru anegdoty zza kulis świata telewizji i biznesu.

O autorze:
Maciej Orłoś – laureat trzech Wiktorów, Super Wiktora oraz Telekamery. Znany przede wszystkim jako prowadzący magazyn „Teleexpress”, z którym związany jest od 1991 roku, jest również trenerem wystąpień publicznych, autoprezentacji i kontaktów z mediami.

Wulkan radości, głośnej, dudniącej muzyki i kolorowych laserowych świateł eksplodował na ulicach Łodzi w 1997 roku. W tym czasie znana w całej Polsce, a nawet na świecie, parada fanów muzyki techno zawładnęła miastem. Młodzi ludzie w barwnych, dziwacznych strojach i fryzurach ożywili szarą zwykłą codzienność. To wyjątkowe wydarzenie tylko przez kilka lat gościło w kalendarzu łódzkich imprez, ale zapamiętane zostało na dłużej. Autor Technowulkanu, Bartłomiej Kluska, przygotował wnikliwe studium zjawiska, tak muzycznego, jak i kulturowego, które miało wielką moc łączenia, ale i dzielenia – nie tylko łodzian. Autor oddał głos ludziom, którzy Paradę Wolności tworzyli, przez lata organizowali i próbowali uchronić od upadku i zapomnienia. Uczestnicy tamtych wydarzeń, dziś o ponad 20 lat starsi, postrzegają ją jako wyjątkowe święto MUZYKI i WOLNOŚCI.