Idylles op. 18 nuty na fortepian.

Chansons libres op. 15 nuty na fortepian.

Już gram. Na fortepian to wyjątkowa kolekcja 18 utworów, które łączą naukę z zabawą. Każdy z utworów został opracowany z myślą o młodych pianistach, oferując połączenie ćwiczeń technicznych z melodyjną przyjemnością gry.

Zygmunt Mycielski skomponował Brzezinę w 1951 roku, kiedy gościł u Jarosława Iwaszkiewicza w Stawisku. Słowa zaczerpnął z przedwojennego opowiadania pisarza pod tym samym tytułem.

Nauka gry na mandolinie w oparciu o szkołę T. Musiałka nie sprawia dzieciom większych trudności, przeciwnie, pozwala na stosunkowo szybkie opanowanie techniki gry.

Praca nad techniką to nieodzowny element kształcenia młodych pianistów. Najważniejsze jednak, by rozwijanie aparatu gry szło w parze z radością z wykonywania muzyki z całą jej różnorodnością – w oparciu o ciekawą harmonię, nietuzinkowe rozwiązania rytmiczne oraz elementy wykraczające poza muzykę klasyczną sensu stricto.

Tradycyjna szkoła dla saksofonistów klasycznych.

Historja mnemoniki i mnemonistyki. Przykłady i legendy. Różnicę mieszanych często pojęć mnemoniki i mnemonistyki wyjaśniliśmy w rozdziale pierwszym pracy niniejszej. Co się zaś tyczy epoki wynalezienia tych dwóch nauk, to przypuszczać należy, że sięga ona głębokiej starożytności i że wynalazek ten nastąpił wkrótce po wynalezieniu hieroglifów, z ich celu bowiem przechowywania myśli we wspomnieniach wynika bliskie powinowactwo zadań mnemoniki i hieroglifów, a cała różnica pomiędzy niemi polega na tem, że myśli w hieroglifach są wyrażone obrazami, a w mnemonice myśli wiążą się z obrazami. Każdy człowiek obmyśla sobie sam sposoby sztuczne do ułatwienia pracy pamięci.

Do wychowawców, po grecku polityków, należy kierowanie obroną własnej ziemi. Najsilniejszym i zasadniczo prawdziwym środkiem obronnym jest zdrowa rodzina. Wszystkie inne są tylko środkami pomocniczemi. Chora rodzina ułatwia tylko podbój. Rozbijanie rodziny polskiej, czyli świadome zachęcanie a w potrzebie zmuszanie do tworzenia rodziny chorej, rozpoczęło się mniejwięcej od 900 lat czasu chrześcijańskiego. Jak rozbijanie rodziny się dokonuje, wyjaśni niniejsza praca. Silne wrażenia odniesione w latach chłopięcych ze skutków z małżeństw niedobranych i błogosławione wyniki z małżeństw dobranych sprawiły, że w 14 r. mego życia postanowiłem sobie, wykryć te siły przyrody z pomocą których, mógłbym uszczęśliwić moich cierpiących ziomków i obronić moją ziemię, przed obcym podbojem. Zachętę do tej ciężkiej, mozolnej, twardej pracy w warunkach pełnych głodu i chłodu a trwającej całe 20 lat, zawdzięczam różnego rodzaju zwierzętom, różnego rodzaju drobiu, później włościanom z Jastrowa, Ostrolesia, Galowa, Lipnicy przy Szamotułach i ludności robotniczej w Szamotułach. Tym, Ziomkom i Nieziomkom, którzy mi byli pomocni materjalnie i przez udzielenie gościny w czasie mej dwuletniej, biednej pieszej podróży po kraju, koniecznej dla ukończenia mej pracy, składam tą drogą serdeczne podziękowanie. Na mocy § 117 naszej konstytucji, którem poręcza się wolność badań naukowych i ogłaszanie ich wyników, rozgłaszam to, niniejszą książką.

Antonio Vivaldi (1678–1741) – nazywany „rudym księdzem”, należy do największych i najpłodniejszych kompozytorów w historii muzyki, który na zawsze odmienił oblicze koncertu instrumentalnego epoki baroku. Kompozytor, wirtuoz skrzypiec, mistrz odpowiedzialny za edukację muzyczną dziesiątek utalentowanych kobiet, Wenecjanin i tajemniczy duchowny, którego dzieła rozbrzmiewały w całej Europie. Autor blisko 800 utworów – oper, motetów, kantat, sonat i oczywiście koncertów, wśród których zaszczytne miejsce zajmują Cztery pory roku. Nie zawsze jednak tak było, gdyż po śmierci kompozytora jego twórczość została niemal całkowicie zapomniana i długo czekała na należne miejsce w historii muzyki. Po blisko dwustu latach muzyka rudego księdza – na nowo odkryta i w pełni doceniona – zachwyca swą oryginalnością, świeżością, żarem i nieprawdopodobną wyobraźnią. Odrodzony niczym feniks z popiołów Vivaldi nie tylko powrócił na estrady i sceny całego świata, lecz także nieustannie inspiruje coraz to nowe pokolenia twórców z różnych środowisk, niezależnie od istniejących w muzyce podziałów i szufladek gatunkowych.