Książka poświęcona historii sochaczewskiej kolei wąskotorowej, która w roku 2012 obchodzi 90-lecie swojej działalności. Opisy, rysunki i archiwalne fotografie budowli inżynieryjnych, stosowanych wagonów osobowych i towarowych, parowozów, w...

Bogato ilustrowany poradnik eksploatacyjny poświęcony silnikom spalinowym pojazdów szynowych. Opisano w nim podstawy budowy i działania oraz praktyczne wskazówki dotyczące zasad utrzymania i obsługi najważniejszych zespołów i układów silników spalinowych współczesnych pojazdów szynowych użytkowanych w Polsce. W zwięzły i przystępny sposób przedstawiono podstawowe wiadomości z zakresu teorii silników wysokoprężnych, budowę tych silników, opis działania układów zasilania, smarowania, chłodzenia, sterowania, dolotowych i wylotowych. Podano także podstawowe wiadomości dotyczące diagnozowania oraz obsługi technicznej w warunkach eksploatacyjnych. Książkę wzbogacono o przegląd konstrukcji różnych rodzajów silników wysokoprężnych użytkowanych na sieci PKP.
Odbiorcy: kadra inżynieryjno-techniczna kolei (np. maszyniści, pracownicy obsługi), studenci wydziałów transportu i inżynierii lądowej wyższych uczelni technicznych, uczniowie techników o profilu kolejowym

brak opisu

Reprint wydania z 1939 roku. 

Książka opisuje rozwój kolei żelaznych na Śląsku Cieszyńskim pod panowaniem Austrii i Czechosłowacji.

Na Górnym Śląsku za czasów niemieckich.

Kończąc na województwie śląskim w odrodzonej Rzeczypospolitej do roku 1939.  

Zawiera wkładki z czterema mapami;

* sieć kolei wąskotorowych Dyrekcji Kolei państwowych w Katowicach, stan styczeń 1939 roku.

* Mapa schematyczna przemysłowego Górnego Śląska, stan styczeń 1939 roku.

* Sieć kolei normalnotorowych województwa śląskiego, stan styczeń 1939 roku.

* Sieć kolei normalnotorowych Śląska Cieszyńskiego, stan styczeń 1939 roku.

Referencyjny model funkcjonalny wspierania bezpieczeństwa i ochrony transportu kolejowego przez systemy z transmisją danych

Profesjonalny film dokumentalny poświęcony powstaniu, eksploatacji i eksportowi lokomotyw SU45 do Libanu, znanych też jako "Fiaty" ze względu na włoskie silniki spalinowe jakie w nich zamontowano. „Pochwała z Bejrutu” jest pierwszą próbą opowiedzenia historii lokomotyw spalinowych serii SP45 (późniejsza SU45) produkowanych w latach 1970–1976 w Zakładach Metalowych im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. Prace nad filmem rozpoczęły się już w 2012 roku, zgłębia losy trzech lokomotyw sprzedanych Kolejom Libańskim. W tej niecodziennej ekspedycji maszyn do Libanu, która odbyła się latem 1976 roku, brało udział 30 osób. W filmie konwojenci opowiadają perypetie, jakie spotkały ich podczas miesięcznej podróży do ogarniętego wówczas wojną domową kraju. Ich trasa przebiegała przez ówczesną Czechosłowację, Węgry, Rumunię, Bułgarię, Turcję oraz Syrię. Ekipa przez dwa lata mieszkała potem wraz ze swoimi rodzinami w Bejrucie - za zadanie mieli między innymi przeszkolić libańskich kolejarzy oraz serwisować przywiezione lokomotywy. Polskie lokomotywy przetrwały wojnę domową w Libanie i pozostawały w użyciu aż do 1997 roku. Przez kolejne niemal 20 lat maszyny miały jednak status zaginionych. Odnalazł je właśnie Michał Bis na potrzeby swojego filmu dokumentalnego. W 2015 roku autor poleciał do stolicy Libanu, gdzie otrzymał zgodę na filmowanie lokomotyw. Obecnie maszyny znajdują się na terenie bazy wojskowej w Bejrucie. W filmie poznajemy losy maszyn od momentu ich transportu do Libanu, aż do czasów współczesnych. W dokumencie studenta AGH występują m.in. libańscy kolejarze pamiętający SU45, a także dawni pracownicy zakładów Cegielskiego, w tym uczestnicy konwoju z jego kierownikiem na czele.

W książce przedstawiono wszystkie typy i serie parowozów wąskotorowych wyprodukowanych w polskich fabrykach dla Polskich Kolei Państwowych, dla przemysłu, budownictwa, leśnictwa, rolnictwa oraz dla odbiorców zagranicznych, będących główni...

Prezentujemy naszym Czytelnikom prawdziwy rarytas! Każdy z nas wie z różnych publikacji, że po odzyskaniu w 1918 r. przez Polskę niepodległości nasze koleje odziedziczyły po zaborcy rosyjskim jakiś tabor kolejowy. Znane są również zdjęcia z budowy Magistrali Węglowej przedstawiające rosyjskie parowozy przy próbach obciążeniowych wiaduktów. I to wszystko. Cała wiedza o taborze rosyjskim na naszych kolejach to jedna biała plama. Wydawnictwo Eurosprinter postanowiło odsłonić tę białą plamę publikując pracę znanego pasjonata trakcji parowej Bogdana Pokropińskiego o pochodzących z Rosji parowozach naszych kolei. Opisane są zarówno lokomotywy normalnotorowe, jak też wąskotorowe.

Parowozy pośpieszne PKP serii Pu29, Pt31, Pt47, Pm36.

Bogdan Pokropiński, znany Autor wielu publikacji o historii kolejnictwa, tym razem przedstawia Czytelnikom historię i budowę wszystkich serii i typów parowozów normalnotorowych, a także eksportowych szerokotorowych, produkowanych przez: „Pierwszą Fabrykę Lokomotyw w Polsce S.A.” w Chrzanowie, „Warszawską Spółkę Akcyjną Budowy Parowozów” w Warszawie, „Zakłady Mechaniczne Hipolita Cegielskiego” w Poznaniu oraz Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego we Wrocławiu. Opisano parowozy będące zarówno konstrukcjami rodzimymi, jak i wytwarzane na podstawie obcych dokumentacji. Znalazły się tu więc parowozy liniowe dla PKP (pospieszne, osobowe, towarowe), przemysłowe, parowozy produkowane wyłącznie na eksport (także szerokotorowe) oraz niezrealizowane projekty parowozów. Opis każdej konstrukcji uzupełnia rysunek i fotografie.

OK22 - POLSKA P8.

Jakiś czas temu nasze wydawnictwo opublikowało monografię słynnego pruskiego parowozu P 8, znanego z polskich kolei jako seria Ok1. Była to konstrukcja tak genialna, że konstruktorzy pierwszego zamówionego dla PKP parowozu pasażerskiego postanowili wzorować się właśnie na tej lokomotywie. Pozostawiono niezmienione podwozie i silniki parowe, dając nowy, nowocześniejszy kocioł i wygodniejszą dla obsługi budkę maszynisty. Pierwszych pięć maszyn budowanych w niemieckiej wytwórni HANOMAG miało również tender od parowozu P 8 — późniejsze egzemplarze, budowane w Polsce, w nowej fabryce w Chrzanowie, miały już nowy polski tender. Lokomotywa została oznaczona serią Ok22 i stała się najbardziej reprezentacyjnym pojazdem trakcyjnym polskich kolei w okresie międzywojennym. II wojnę światową przetrwała zaledwie połowa zbudowanych maszyn. Skoncentrowane w dwóch rejonach kraju — na Śląsku i na Pomorzu — przetrwały w służbie do końca lat 70. XX wieku. Po kilku latach stania w Muzeum Kolejnictwa jeden z dwóch zachowanych egzemplarzy — z numerem 31 — odbudowano do ruchu i przez kilkanaście kolejnych lat mogliśmy cieszyć oczy widokiem czynnej maszyny tej serii, stacjonującej w muzealnej parowozowni w Wolsztynie. Monografia serii Ok22 jest uzupełnieniem dziejów serii Ok1 i tradycyjnie będzie prezentować najwyższy poziom edytorski zarówno pod względem treści, jak też zamieszczonego materiału ilustracyjnego.

Pruskie parowozy P 8, których konstruktorem był pochodzący z Opola niemiecki inżynier Robert Garbe, to jedna z najgenialniejszych konstrukcji parowozowych w dziejach. Budowana w pierwszych dwóch dekadach XX wieku lokomotywa początkowo była planowana jako parowóz pośpieszny, wkrótce przemianowaną ją jednak na osobową i w takiej roli była znana w całej Europie. W Polsce od początku istnienia PKP aż do lat 70. była podstawowym pojazdem trakcyjnym do lokalnego ruchu pasażerskiego i została oznaczona serią Ok1. Przed II wojną światową pracowało na PKP blisko 300 tych parowozów, po wojnie — ponad 400. Ostatnie skreślono z inwentarza dopiero u progu lat 80., a jeden egzemplarz (z numerem 359) pozostawiono w stanie czynnym — do końca lat 80. służył do jazd specjalnych i grał w wielu filmach, po 1989 r. powrócił do planowej służby w lokalnym ruchu pasażerskim, stacjonując w muzealnej parowozowni w Wolsztynie. W XXI wieku coraz mniej mieliśmy okazji do oglądania tej maszyny „pod parą”, a od kilku lat parowóz stoi wygaszony. W monografii przedstawiono dzieje tej serii na kolejach pruskich, DR i — przede wszystkim — na PKP. W książce znajdzie się mnóstwo rysunków i zdjęć z różnych okresów eksploatacji oraz wyczerpujące statystyki. Będzie to z pewnością gratka dla wszystkich miłośników trakcji parowej — „okajedynki” były wszakże przez kilka dziesięcioleci jednymi z najbardziej rozpoznawalnych pojazdów trakcyjnych naszych kolei i zyskały miano „kultowych”.